Treatment of esophageal and extraesophageal reflux syndromes is mainly focused on inhibiting the secretion of hydrochloric acid. In spite of the high efficacy of proton pump inhibitors, approx. 30–60% of GERD patients experience daily symptoms. Beside acid reflux, other factors such as abnormal esophageal peristalsis, visceral hypersensitivity, ineffective esophageal clearance mechanisms, and impaired mucosal barrier also play an important role in generating GERD symptoms. An additional therapeutic proposition is a procedure aimed at improving the defense mechanisms of esophageal mucosa rather than inhibiting the damage-inducing factors. The preparation consisting of hyaluronic acid (HA), chondroitin sulfate (SC) and poloxamer 407 protects against harmful factors (hydrochloric acid, pepsin) and accelerates mucosal healing and regeneration, constituting a substantial element of monotherapy or add-on therapy in patients with gastroesophageal reflux disease.
Leczenie zespołów przełykowych i pozaprzełykowych choroby refluksowej przełyku (GERD) jest ukierunkowane przede wszystkim na hamowanie wydzielania kwasu solnego. Pomimo wysokiej skuteczności działania inhibitorów pompy protonowej (PPI) u około 30–60% pacjentów z GERD występują codzienne objawy choroby. Ważną rolę w generowaniu objawów GERD, poza refluksem kwaśnym, mają także inne czynniki, takie jak: nieprawidłowa perystaltyka przełyku, nadwrażliwość trzewna, zaburzone mechanizmy oczyszczania przełyku i zaburzona bariera śluzówkowa. Dodatkową propozycją terapeutyczną jest postępowanie, mające na celu poprawę mechanizmów obronnych błony śluzowej przełyku, a nie wpływ na hamowanie czynników uszkadzających. Preparat składający się z kwasu hialuronowego (HA), siarczanu chondroityny (CS) i poloxameru 407 chroni przed czynnikami uszkadzającymi (kwas solny, pepsyna) oraz przyspiesza proces gojenia i regeneracji błony śluzowej, stanowiąc ważny element monoterapii lub terapii dodanej u pacjentów z GERD.
INTRODUCTION Esophageal varices are formed as a result of increased blood pressure in the portal vein. They usually develop as a result of liver cirrhosis. Liver cirrhosis may be accompanied by other endoscopic changes in the mucous mem-branes of the upper gastrointestinal tract e.g. portal gastropathy, gastric varices, as well as gastritis. AIM OF THE STUDY The aim of the paper is to evaluate the prevalence of other pathologies in upper gastrointestinal endoscopy in patients with esophageal varices and to assess the endoscopic features which indicate the risk of variceal bleeding. MATERIALS AND METHODS An analysis of 300 records of patients with endoscopic esophageal varices was conducted . Endoscopy was performed in the years 2006–2012 in the Department of Digestive Tract Diseases, Medical University of Lodz. OMED classification was used to evaluate the severity of esophageal varices. RESULTS In this research during endoscopy, esophageal varices in OMED stage I were found in 25.4% of cases, in stage II 39.3% of cases, stage III 27% of cases, and in OMED stage IV in 8.3% of cases. The mean age was 58 years (±12.6 SD), 43% of the study group were women. The most common upper GI pathology was gastritis (36.3%). Furthermore, portal gastropathy was found in 34% of cases, gastric varices in 14.3% of cases and gastric polips in 7.7% of cases. Gastric varices occurred more frequently in patients with esophageal varices in OMED stage IV (40%), than in the other groups (12%). In this group, gastric polyps were also more frequently observed than in the others (7.3%). The incidence of red spots on the mucosa of the esophagus was increased due to the severity of esophageal varices. Red spots are known to be a risk marker of bleeding. Furthermore, esophageal mucosal ulceration was observed in 4.3% of cases and oesophagitis in 1.3% of cases. CONCLUSIONS The analysis found that in patients with esophageal varices, other changes in upper gastrointestinal endoscopy were often accompanied. The most commonly reported pathologies were gastritis and portal gastropathy. The incidence of gastric fundus varices, gastric polyps or endoscopic signs of bleeding risk, was increased due to the severity of esophageal varices.
PL
WSTĘP Żylaki przełyku powstają w wyniku wzrostu ciśnienia w układzie wrotnym. Do ich rozwoju dochodzi głównie w przebiegu marskości wątroby, której mogą towarzyszyć także inne zmiany endoskopowe w obrębie błony śluzowej górnego odcinka przewodu pokarmowego (GOPP), takie m.in. jak: gastropatia wrotna, żylaki dna żołądka, zapalenie błony śluzowej żołądka. CEL PRACY Celem pracy jest ocena częstości współwystępowania innych patologii w endoskopii GOPP u chorych z żylakami przełyku, a także ocena cech endoskopowych żylaków wskazujących na ryzyko krwawienia. MATERIAŁY I METODY Dokonano analizy 300 opisów badań endoskopowych pacjentów z żylakami przełyku. Badania przeprowadzono w latach 2006–2012 w Klinice Chorób Przewodu Pokarmowego UM w Łodzi. Do oceny stopnia zaawansowania żylaków przełyku wykorzystano klasyfikację OMED. WYNIKI W przeprowadzonych badaniach endoskopowych żylaki w stopniu I według OMED stwierdzono w 25,4% przypadków, w stopniu II w 39,3%, w stopniu III w 27%, zaś w stopniu IV w 8,3%. Średni wiek badanych wynosił 58 lat (±12,6 SD), 43% grupy badanej stanowiły kobiety. Najczęstszą współwystępującą patologią GOPP było zapalenie błony śluzowej żołądka (36,3%). Ponadto stwierdzono gastropatię wrotną (34% przypadków), żylaki dna żołądka (14,3%) i polipy żołądka (7,7%). Żylaki dna żołądka współwystępowały najczęściej u pacjentów z żylakami przełyku w stopniu IV OMED (n = 40%), istotnie częściej niż w pozostałych grupach (n = 12%). W grupie tej obserwowano również częstsze niż u pozostałych (7,3%) występowanie polipów żołądka (12%). Wraz ze wzrostem zaawansowania żylaków przełyku według skali OMED obserwowano częstsze występowanie ciemnosinych znamion na błonie śluzowej przełyku, czyli endoskopowych markerów ryzyka krwawienia. Ponadto w obrębie błony śluzowej przełyku obserwowano owrzodzenia (4,3%) oraz zapalenie błony śluzowej przełyku (1,3%). WNIOSKI Przeprowadzona analiza wykazała częste współistnienie zmian endoskopowych GOPP u pacjentów z rozpoznanymi żylakami przełyku, najczęściej były to zapalenie błony śluzowej żołądka oraz gastropatia wrotna. Wzrostowi stopnia zaawansowania żylaków przełyku towarzyszyło częstsze występowanie żylaków dna żołądka, polipów żołądka i endoskopowych objawów ryzyka krwawienia.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.