Wstęp: Z wiekiem pogarsza się wydolność wszystkich narządów i układów człowieka, wpływając na pogorszenie sprawności funkcjonalnej i zwiększenie ryzyka upadków u osób, nawet tych najaktywniejszych, do których zaliczamy słuchaczy Uniwersytetów Trzeciego Wieku (UTW). Odpowiednio przygotowany i realizowany program fizjoterapeutyczny pozwala na przygotowanie słuchaczy UTW do zmniejszenia ryzyka upadków i konsekwencji z tym związanych. Cel pracy: Celem pracy jest ocena wpływu autorskiego 6-miesięcznego programu postępowania fizjoterapeutycznego na ryzyko upadku i równowagę słuchaczek UTW. Materiał i metody badań: Badaniami zostały objęte słuchaczki Jagiellońskiego Uniwersytetu Trzeciego Wieku w Krakowie które ukończyły 60. rok życia. Badane podzielono losowo na dwie grupy: grupa badana (n=66, śr. wiek: 67,2 ±5,4 lat), grupa kontrolna (n=65, śr. wiek: 66,2 ±3,5 lat). Badane poddano dwukrotnie ocenie przed i po 6-miesięcznym programie fizjoterapeutycznym. Ocenę ryzyka upadku i równowagi zbadano testami „wchodzenia na stopień” (ST − Step Test), „stania na jednej nodze” (OLST − One-Leg Standing Test), „sięgania” (FRT − Functional Reach Test). Wyniki: Wynik testów (ST) i (OLST) w grupie badanej po programie fizjoterapeutycznym był istotnie wyższy w stosunku do grupy kontrolnej, zarówno w przypadku prawej, jak i lewej kończyny dolnej (p>0,05). Wyniki świadczą o istotnie statystycznie dłuższym czasie stania na jednej nodze w grupie badanej. Także wynik testu (FRT) w grupie badanej po programie fizjoterapeutycznym był istotnie wyższy w stosunku do grupy kontrolnej (p>0,05). Po drugim badaniu zaobserwowano istotny statystycznie większy zakres wychylenia w grupie badanej. Wnioski: Ryzyko upadku słuchaczek UTW które mają 60 lat i więcej istotnie zmniejsza się pod wpływem autorskiego 6-miesięcznego programu fizjoterapeutycznego, a poczucie równowagi w pozycji stojącej poprawia się po programie.
EN
Autism (ASD) is a multiform disorder of unexplored etiology. Therapeutic treatment is therefore symptomatic0 and due to the complexity and variety of symptoms, it must be individualized. Therapists reach for various methods and forms of work with an autistic patient. In this situation, there is also a need to evaluate the therapeutic procedure and the choice of methods that will help assess the effectiveness of therapy. One of the proposed activities is therapeutic modality MNRI (Masgutova Neurosensorimotor Reflex Integration), while the standard ATEC test is used to assess the effectiveness of therapy. The MNRI method deals with the functioning of basic reflexes, the movement system and its impact on the developmental and learning processes. The MNRI method is aimed at restoring normal neurosensoric development and integration of reflex patterns, motor coordination systems and skills enabling movement functioning, behavioural regulation, emotional and cognitive functions. Therapy consists in activating reflex patterns to stimulate the natural resources of the brain, the body, strengthening memory and neurosensotimotive as well as motor integration. The aim of the study was to evaluate the effectiveness of MNRI therapy in children with autism based on the ATEC test. The study involved 60 children diagnosed with autism (F84.0) according to ICD-10 criteria. The average age of patients was 10.7 years. Each participant of the project took an active part in the 11-day rehabilitation process according to the MNRI programme. The standardized ATEC test was used to assess the effectiveness of therapy. Analysis of the results of the ATEC test before and after the 11-day rehabilitation in autistic patients showed positive effects of MNRI therapy among 43.5% of the subjects. These effects included, for part I - in terms of communication, an increase was noted by 9.2%; for part II – socialization0 58.3%; part III - sensory feeling, cognitive awareness, 47.2% and in part IV - physical health, emotions, behaviour, 57.9%. MNRI therapy positively influenced the examined group of autistic patients. Particularly noticeable improvement was expressed in the reduction of self-inflicted harm (65%), reduced hypersensitivity and improvement in sound tolerance (80%), improvement of awareness of one’s own body's (60%); greater calmness, self-control (80%). The therapy is safe, painless, has no negative effects. This article is licensed under a Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 International License. null
Neurosensomotorical Reflex Integration according to Dr Masgutova MNRI is a therapeutic, rehabilitation and diagnostic system aimed at analyzing the impact of reflex integration techniques on neurosensory and cognitive development of children with neurodevelopmental disorders and learning problems. Research, both internal and independent, was carried out by Dr S. Masgutova and her team as well as research associates from different countries in 1989-2017. MNRI is a rehabilitation and therapeutic program aimed at patients with neurological and cognitive disorders. The main goal of the MNRI program is neurosensomotoric stimulation of the sense of touch and proprioception, integration of infant reflexes, shaping of basic patterns of dynamic and postural reflexes and integration of hemispheres. Techniques consist in providing a controlled number of sensory stimuli. The aim of the therapy is to create and pave spontaneous, physiological adaptive reactions that improve the functioning and integration of reactions induced by stimuli. The lack of tactile stimulation or its improper application influences the formation of deficits in the development of the nervous system, the disturbance of the sensomotor system as well as the reflex function of the reflex arc. The disturbances in the reception and processing of sensory stimuli inhibit the child’s development.
PL
Neurosensomotoryczna Integracja Odruchów wg dr Masgutovej MNRI jest to systemem terapeutyczno-rehabilitacyjnym i diagnostycznym mającym na celu analizowanie wpływu technik integracji odruchów na rozwój neurosensomotoryczny i poznawczy dzieci z zaburzeniami neurorozwojowymi i problemami uczenia się. Badania, zarówno wewnętrzne, jak i niezależne, zostały przeprowadzone przez dr S. Masgutovą i jej zespół oraz współpracowników naukowych z różnych krajów w latach 1989-2017. MNRI to program rehabilitacyjno-terapeutyczny skierowany do pacjentów z zaburzeniami neurologicznymi, poznawczymi. Głównym celem programu MNRI jest neurosensomotoryczna stymulacja zmysłu dotyku i propriocepcji, integracja odruchów niemowlęcych, kształtowanie bazowych schematów odruchów dynamicznych i posturalnych, integracja półkul. Techniki polegają na dostarczaniu kontrolowanej liczby bodźców sensorycznych. Celem terapii jest tworzenie i torowanie spontanicznych, fizjologicznych reakcji adaptacyjnych poprawiających funkcjonowanie i integrację reakcji wywołanych przez bodźce. Brak stymulacji taktylnej lub niewłaściwe jej praktykowanie wpływa na tworzenie się deficytów w rozwoju układu nerwowego, zaburzenie pracy układu sensomotorycznego, jak również zaburzenie funkcji łuku odruchowego. Występują zaburzenia w odbiorze i przetwarzaniu bodźców zmysłowych, które wpływają hamująco na rozwój dziecka.
Wstęp: Większość opublikowanych dotychczas prac badawczych o terapii mowy u dzieci z autyzmem skupia się na fonetycznym aspekcie mowy. Cel pracy: Ocena szerokiego zakresu zaburzeń komunikacji z wykorzystaniem efektywnej diagnozy i terapii logopedycznej. Materiał i metoda: Grupa badawcza obejmowała 96 dzieci w wieku przedszkolnym (3-6 lat) z diagnozą ASD. Ocenialiśmy mowę, używając autorskiego kwestionariusza, który zawierał elementy standaryzowanego Testu Rozwoju Mowy dla dzieci w wieku 4-8 lat. Wyniki: Znaczące deficyty zaobserwowano w komunikacji niewerbalnej. Dyslalia wieloraka była najczęściej występującą wadą wymowy w badanej grupie (27%). Sprawność narządów artykulacyjnych była poniżej normy. Poziom umiejętności nazywania był znacznie niższy niż rozumienia nazw w odniesieniu do wszystkich badanych części mowy: rzeczowniki o 16,7%, czasowniki o 11,4%, przysłówki o 4,2%. Znacząco zaburzone były umiejętności posługiwania się składnią języka ojczystego, 20,8% dzieci potrafiła tworzyć poprawne gramatycznie zdania. Większość badanych prezentowała istotne zaburzenia pragmatycznych umiejętności językowych. Wnioski: Dokładna ocean umiejętności komunikacyjnych u dzieci z autyzmem ujawniła zaburzenia wszystkich aspektów mowy, w tym fonologicznego, semantycznego, składniowego, już w wieku przedszkolnym. Ze względu na szeroki zakres zaburzeń komunikacji, logopedzi powinni być istotnym członkiem interdyscyplinarnego zespołu terapeutycznego i mieć ważny wpływ na pracę innych specjalistów. Szczegółowa diagnoza logopedyczna jest niezbędna dla tworzenia efektywnych planów terapeutycznych i nie może ograniczać się do oceny fonetycznej strony języka dzieci z autyzmem.
EN
Introduction: Most of the published studies about the speech therapy of children with autism are focused on the phonetic aspect of speech. Aim of the study: Assessment of a wide range of communication disorders using effective diagnosis and speech therapy. Material nad methods: The study group included 96 preschool (3-6 years) children diagnosed with autistic spectrum disorder (ASD). We assessed speech using our own questionnaire with elements of the standardized Language Development Test for children aged 4-8 years. Results: Significant deficits were observed in nonverbal communication use. Multiple dyslalia was the most common speech defect observed in the remaining children (27% of the group). Tongue and lip functions were below normal. The level of naming was lower compared with understanding for almost all investigated speech parts: nouns by 16.7%, verbs and adjectives by 11.4%, prepositions by 4.2%. The children displayed significantly impaired abilities to use their native language syntax with 20.8% of children able to form grammatically correct sentences. Impaired pragmatic communication skills were observed in most cases. Conclusion: Thorough assessment of communication skills in children with autism revealed impairment of all speech aspects, i.e. phonological, semantic and syntactic already at preschool age. Due to the wide range of communication disorders, a speech therapist should be an important member of the interdisciplinary team and have a significant impact on the work of other therapists. A thorough diagnostic assessment of speech is crucial for the development of an effective therapeutic program and it should not be limited to the phonetic aspect of language.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.