Wstep: Celem pracy była ocena znaczenia stężenia antygenu karcynoembrionalnego i metalloproteinazy 2 w surowicy krwi i popłuczynach otrzewnowych w ocenie stopnia zaawansowania nowotworu i przeżyciem 5-letnim chorych na raka jelita grubego. Materiał i metody: Do badania włączono 80 chorych poddanych planowej operacji resekcyjnej z powodu raka jelita grubego. U chorych oznaczono stężenia CEA i MMP-2 w surowicy krwi przed operacją oraz w popłuczynach otrzewnowych na początku laparotomii. Wyniki: Oceniając cechę T stężenie CEA w surowicy i w popłuczynach było niższe w T2 niż w T3 i T4. Różnicę istotną statystycznie odnotowano pomiędzy stężeniem CEA-s i CEA-p w T2 i T4. Stężenie MMP2-s było wyższe w T3 niż w T2, stężenie MMP2-p było najniższe w T3, bez istotności statystycznej. W przypadku cechy N istotną różnicę wykazano pomiędzy stężeniami CEA-s w stopniu N0 i N1. Dla stężenia CEA-p istotna statystycznie różnica wystąpiła pomiędzy stężeniami w stopniach N0-N2 oraz N1-N2. Stężenie MMP2-s było najwyższe w N1, stężenie MMP2-p było najwyższe w T4, jednak bez istotności statystycznej. 5-letnie przeżycie w całej grupie chorych wyniosło 63,53%. Odnotowano istotne statystycznie różnice w stężeniu CEA-s i CEA-p pomiędzy grupami chorych, których przeżycie wyniosło do 5 lat lub było dłuższe. Wnioski: Stężenie CEA w popłuczynach otrzewnowych jest równie wartościowe jak ocena stężenia CEA w surowicy krwi i może służyć jako dodatkowy parametr w ocenie stopnia zaawansowania choroby nowotworowej. Stężenie CEA w popłuczynach otrzewnowych i w surowicy krwi ma związek z odsetkiem przeżyć 5-letnich i może mieć znaczenie jako dodatkowy czynnik prognostyczny. Przydatność oznaczania MMP-2 wymaga dalszych badań.
Purpose: The aim of the study was to determine the significance of carcinoembryonic antigen and matrix metalloproteinase 2 peritoneal washes and serum concentration in patients suffering from colorectal cancer concerning tumor staging and 5-year survival rate in these patients. Methods: 80 patients who underwent curative surgery for colorectal cancer were included in the study. Preoperative serum and intraoperative peritoneal washes CEA and MMP-2 concentrations were measured. Results: Regarding tumor penetration, CEA-s and CEA-p concentrations were higher in subsequent stages from T2 to T4. Both CEA-s and CEA-p concentrations were lower in T2 compared to T3 and T4. Significant difference of CEA-s and CEA-p was noted between T2 and T4 stages. MMP-2-s concentration was higher in T3 compared to T2, the highest MMP-2-p concentration was in T4, with no statistical significance. Regarding nodular status, a significant difference of CEA-s was noted between N0 and N1. For CEA-p, significance was found between N0 and N2 as between N1 and N2. MMP-2-s concentration was the highest in N1, MMP-2-p concentration was the highest in T4, with no statistical significance. The 5-year survival rate for all patients was 63.53%. There were significant differences in CEA-s and CEA-p concentrations between patients with negative and positive 5-year survival. Conclusion: Intraoperative peritoneal washes concentration of CEA may potentially serve as an important factor for more precise colorectal cancer staging. CEA-p and CEA-s concentrations correlate with survival rate in patients suffering from colorectal cancer and can be useful as an additional prognostic factor. The usefulness of MMP-2 measurement still requires further studies.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.