Degenerative stenosis of a lumbar segment relates in particular to older people. The most often method, bringing satisfying results is surgical treatment consisting primarily on decompression of vertebral canal. Conservative treatment is rarely used therapy in this disease. One hundred and twenty patients were subjected to retrospective researches, men and women, in whom was diagnosed degenerative stenosis of a lumbar segment. Sixty patients in one group was threaten surgically by hemilaminectomy, and next was analyzed postsurgical results. In similar comparative group was applied conservative treatment. In postsurgical evaluation among patients was proven significant increase of distance of neurogenic claudication and increase of postoperative result, 51 patients was satisfied of treatment. In comparative group fraction of patients satisfied of applied treatment was significantly smaller. Distance of neurogenic claudication was increase significantly in research group where was used surgical treatment. While in patients of comparative group treated rehabilitation method, distance of neurogenic claudication didn’t change. Postoperative result was significantly better, than after conservative treatment. The result of operation was that dimension A-P of spinal canal was increased. A removal of vertebral arches which extraction of adjacent yellow ligaments and overgrown elements of joint is proper method of laminectomy and doesn’t expose patient for increment of complications connected with surgical treatment. Hemilaminectomy was used by Poletti and Yong-Cheol et al. also. Surgical treatment clearly exceeds rehabilitation methods at patients with degenerative stenosis of a lumbar segment.
PL
Stenoza zwyrodnieniowa lędźwiowego odcinka kręgosłupa dotyczy szczególnie ludzi starszych. Najskuteczniejszą metodą terapeutyczną jest leczenie operacyjne, polegające na odbarczeniu kanału kręgowego. Badaniu retrospektywnemu poddano 120 pacjentów z klinicznie i radiologicznie zdiagnozowaną stenozą zwyrodnieniową kręgosłupa lędźwiowego. Grupę badaną stanowiło 60 chorych, których leczono operacyjnie – metodą hemilaminektomii. Grupę porównawczą tworzyło 60 pacjentów rehabilitowanych. U osób z grupy badanej znacznie wydłużył się dystans pokonywany bez objawów chromania neurogennego. W grupie porównawczej nie zaobserwowano zmian w tym zakresie. Wynik leczenia operacyjnego okazał się znacznie lepszy od rezultatów leczenia zachowawczego. Po operacji odbarczającej powiększył się również wymiar kanału kręgowego A-P. Usunięcie łuku kręgu po jednej stronie – wraz z przyległymi więzadłami żółtymi i przerośniętymi elementami stawu – to metoda wystarczająca do właściwego odbarczenia i nienarażająca pacjenta na duże ryzyko okołooperacyjne. Hemilaminektomia została zastosowana przez takich autorów, jak Poletti czy Yong-Cheol i wsp. W wyniku przeprowadzonych badań można jednoznacznie stwierdzić, że leczenie operacyjne pacjentów ze stenozą w lędźwiowym odcinku kręgosłupa jest skuteczniejsze od rehabilitacji.
Congenital adult tethered cord syndrome (TCS) with accompanying lipoma is a rare disease in adults and difficult to diagnose. Surgical treatment is difficult and can lead to many complications. The authors present a case of a 26-year-old woman with a large filium terminale lipoma and tethered cord at the S2 level. The patient complained of pain in the lumbosacral region of the spine, moderate incontinence, and a right-sided foot drop with impaired sensation. Diagnostics were performed using magnetic resonance imaging (MRI). The patient underwent a surgical procedure untethering the spinal cord with a partial lipoma resection. Microsurgical techniques were used during the procedure and intraoperative neurophysiological monitoring was performed. In the postoperative observation, the pain in the lumbosacral region of the spine was reduced, and some of the sensory disturbances subsided. However, there was no significant improvement in the foot muscle strength. Long-term symptoms such as lumbosacral pain, sensory disturbances and poor urinary incontinence are not characteristic symptoms that clearly indicate tethered cord syndrome. Surgical treatment in this case is a difficult procedure due to the nature and location of changes in the environment of the cauda equina. Another serious problem is identifying the filium terminale. Surgical operation is associated with postoperative fluid fistula with impaired surgical wound healing. The outcome of the surgery is not always satisfactory for the patient, as the only treatment effect can be to stop the progressive neurological symptoms.
PL
Wrodzony zespół zakotwiczonego rdzenia u dorosłych (tethered cord syndrome – TCS) z towarzyszącym tłuszczakiem jest chorobą rzadko występującą u dorosłych i często sprawia problemy diagnostyczne. Leczenie operacyjne jest trudne i może prowadzić do licznych powikłań. Autorzy przedstawiają przypadek 26-letniej kobiety z olbrzymim tłuszczakiem nici końcowej i zakotwiczonym rdzeniem na poziomie S2. Pacjentka skarżyła się na bóle okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa. Ponadto obserwowano umiarkowanego stopnia nietrzymanie moczu i prawostronne opadanie stopy z zaburzeniami czucia. Diagnostykę przeprowadzono za pomocą rezonansu magnetycznego. Chora przeszła zabieg chirurgiczny uwolnienia rdzenia kręgowego z częściową resekcją tłuszczaka nici końcowej. Podczas zabiegu stosowano techniki mikrochirurgiczne oraz posiłkowano się neuromonitoringiem śródoperacyjnym. W obserwacji pooperacyjnej u chorej zmniejszyły się dolegliwości bólowe okolicy lędźwiowo-krzyżowej kręgosłupa, ustąpiły także częściowo zaburzenia czucia. Nie obserwowano natomiast znacznej poprawy siły mięśniowej stopy. Długo trwające objawy, takie jak bóle kręgosłupa w odcinku lędźwiowo-krzyżowym, zaburzenia czucia, a także słabo zaznaczone objawy nietrzymania moczu, nie są objawami jednoznacznie wskazującymi na zespół zakotwiczonego rdzenia. Leczenie operacyjne w takim przypadku jest procedurą trudną ze względu na charakter i lokalizację zmiany w otoczeniu ogona końskiego. Innym poważnym problemem jest identyfikacja nici końcowej. Zabieg operacyjny obarczony jest wystąpieniem pooperacyjnej przetoki płynowej z zaburzeniem gojenia rany operacyjnej. Wynik zabiegu operacyjnego nie zawsze jest dla chorego satysfakcjonujący, ponieważ jedynym efektem leczenia może być zatrzymanie postępujących objawów neurologicznych.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.