Microbially induced calcium carbonate precipitation is one of the biomineralization types closely dependent on the parameters of the microenvironment. Minerals are precipitated as a product of environmental and bacterial cell interactions, however, this system has very little control via microorganisms. The aim of research was to determine the influence of abiotic factors (pH, temperature, agitation speed of bacterial culture and calcium ion source) on the mineralization induced by Arthrobacter sulfureus, Bacillus muralis and B. atrophaeus strains under the standard laboratory conditions. Because of the key role of urease in biomineralization, processes occurring in environments with and without the urea were compared. For this purpose, cultivation of bacteria (A. sulfureus, B. muralis and B. atrophaeus) was carried out in B4 liquid medium for 5 days with various environmental parameters (pH 6-9; temperature 25-44°C; speed of agitation 0-180 rpm, different calcium sources). It was noticed that the pH and the speed of agitation clearly affect the amount of the calcium carbonate that formed. Our observations suggest that the highest precipitation rate takes place in alkaline pH between 8-9, with shaking at 180 rpms. Among studied sources of calcium ions (calcium acetate, calcium chloride and calcium nitrate), calcium acetate demonstrated the strongest potential in the biomineralization process. Moreover, work presented here demonstrates that the correlation between cultivation temperature and biomineralization process cannot be clearly evaluated. The morphology and size of calcium carbonate minerals was strain-specific, although affected by the presence of urea in the surrounding solution.
As a result of their unpredictable ability to adapt to varying environmental conditions, microorganisms inhabit different types of biological niches on Earth. Owing to the key role of microorganisms in many biogeochemical processes, trends in modern microbiology emphasize the need to know and understand the structure and function of complex microbial communities. This is particularly important if the strategy relates to microbial communities that cause biodeterioration of materials that constitute our cultural heritage. Until recently, the detection and identification of microorganisms inhabiting objects of cultural value was based only on cultivation-dependent methods. In spite of many advantages, these methods provide limited information because they identify only viable organisms capable of growth under standard laboratory conditions. However, in order to carry out proper conservation and renovation, it is necessary to know the complete composition of microbial communities and their activity. This paper presents and characterizes modern techniques such as genetic fingerprinting and clone library construction for the assessment of microbial diversity based on molecular biology. Molecular methods represent a favourable alternative to culture-dependent methods and make it possible to assess the biodiversity of microorganisms inhabiting technical materials and cultural heritage objects.
Hirsutism is defined as excessive hair growth in androgen-dependent areas and it affects about 5–10% of the female population. The majority of cases are either idiopathic or due to polycystic ovary syndrome. Other causes include adrenal glands disorders, congenital adrenal hyperplasia as well as adrenal and ovarian tumours and some medications. The Ferriman–Gallwey score is used to diagnose hirsutism. However, it should be noted that the assessment of the severity of hirsutism using this score is subjective. A thoroughly collected medical history and a detailed physical examination supplemented with laboratory and imaging diagnosis plays an important role in the diagnostic process. It is important to differentiate hirsutism from hypertrichosis, which is not associated with hyperandrogenaemia. Increased androgen levels can also cause other complications in women, such as masculinisation of the external genital organs, male-pattern hair loss, deepening of voice. The treatment uses pharmacotherapy and mechanical methods for excess hair removal. It should be noted that excessive hair in women may also have psychosocial consequences.
PL
Hirsutyzm polega na występowaniu nadmiernego owłosienia w okolicach androgenozależnych i dotyczy około 5–10% populacji kobiet. Za większość jego przypadków odpowiadają zespół policystycznych jajników oraz hirsutyzm idiopatyczny. Do pozostałych przyczyn należą: choroby nadnerczy, przede wszystkim wrodzony przerost nadnerczy, a także guzy nadnerczy i jajników oraz niektóre leki. Do rozpoznawania hirsutyzmu wykorzystuje się skalę Ferrimana–Gallweya. Trzeba jednak pamiętać, że ocena nasilenia hirsutyzmu przy wykorzystaniu tej skali ma charakter subiektywny. Istotną rolę w procesie diagnostycznym odgrywają dokładnie zebrany wywiad i dokładnie przeprowadzone badanie przedmiotowe, uzupełnione diagnostyką laboratoryjną i obrazową. Ważne jest różnicowanie hirsutyzmu z hipertrichozą, w przebiegu której nie obserwuje się hiperandrogenemii. Podwyższone stężenie androgenów może prowadzić także do innych powikłań u kobiet, takich jak: maskulinizacja zewnętrznych narządów płciowych, łysienie typu męskiego, obniżenie tembru głosu. W leczeniu wykorzystuje się farmakoterapię oraz mechaniczne metody usuwania nadmiernego owłosienia. Występowanie nadmiernego owłosienia u kobiet może mieć również konsekwencje psychospołeczne.
Historic buildings are constantly being exposed to numerous climatic changes such as damp and rainwater. Water migration into and out of the material's pores can lead to salt precipitation and the so-called efflorescence. The structure of the material may be seriously threatened by salt crystallization. A huge pressure is produced when salt hydrates occupy larger spaces, which leads at the end to cracking, detachment and material loss. Halophilic microorganisms have the ability to adapt to high salinity because of the mechanisms of inorganic salt (KCl or NaCl) accumulation in their cells at concentrations isotonic to the environment, or compatible solutes uptake or synthesis. In this study, we focused our attention on the determination of optimal growth conditions of halophilic microorganisms isolated from historical buildings in terms of salinity, pH and temperature ranges, as well as biochemical properties and antagonistic abilities. Halophilic microorganisms studied in this paper could be categorized as a halotolerant group, as they grow in the absence of NaCl, as well as tolerate higher salt concentrations (Staphylococcus succinus, Virgibacillus halodenitrificans). Halophilic microorganisms have been also observed (Halobacillus styriensis, H. hunanensis, H. naozhouensis, H. litoralis, Marinococcus halophilus and yeast Sterigmatomyces halophilus). With respect to their physiological characteristics, cultivation at a temperature of 25-30°C, pH 6-7, NaCl concentration for halotolerant and halophilic microorganisms, 0-10% and 15-30%, respectively, provides the most convenient conditions. Halophiles described in this study displayed lipolytic, glycolytic and proteolytic activities. Staphylococcus succinus and Marinococcus halophilus showed strong antagonistic potential towards bacteria from the Bacillus genus, while Halobacillus litoralis displayed an inhibiting ability against other halophiles.
Glucocorticoids are widely used as anti-inflammatory, antiproliferative and immunosuppressive agents in many diseases. Their use is often long-term, which is associated with the risk of adverse effects from various systems. In this paper, we pay particular attention to the effects of steroid therapy on cardiovascular diseases as long-term steroid therapy increases the risk of cardiovascular death. The risk of complications depends on the dose and therapy duration. Complications may also occur when steroids are used locally. According to literature data, glucocorticoids may contribute to the development of hypertension, myocardial ischaemia, heart failure and, according to some studies, stroke. The use of steroid therapy can lead to the development of disorders that are part of the metabolic syndrome. The pathogenesis includes the effects of glucocorticoids on the renin–angiotensin–aldosterone system, the autonomic system, stimulation of the mineralocorticoid receptor, and effects on the synthesis of factors regulating the width of blood vessels. Other disorders that may develop in the course of this therapy include osteoporosis, myopathy, electrolyte and metabolic disorders. However, it is difficult to determine to what extent the complications are caused by the therapy itself and to what extent by the treated disease. It is also worth noting about the negative impact of anabolic steroids, the use of which is usually not a part of therapy.
PL
Glikokortykosteroidy są powszechnie stosowane w terapii wielu chorób, gdzie wykorzystywane jest ich działanie przeciwzapalne, przeciwproliferacyjne i immunosupresyjne. Często podawane są długotrwale, co wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych ze strony różnych układów. W niniejszej pracy zwrócono uwagę przede wszystkim na wpływ steroidoterapii na pojawienie się chorób serca i naczyń, ponieważ długotrwała terapia steroidami zwiększa ryzyko zgonu z przyczyn sercowo-naczyniowych. Stopień ryzyka wystąpienia powikłań zależy od wielkości stosowanej dawki oraz czasu prowadzonej terapii. Nie znika on nawet wtedy, gdy steroidy stosowane są miejscowo. Według danych z literatury przyjmowanie glikokortykosteroidów może przyczyniać się do rozwoju nadciśnienia tętniczego, niedokrwienia mięśnia sercowego, niewydolności serca, a według niektórych badań także do udarów. Stosowanie steroidoterapii może prowadzić do rozwoju zaburzeń będących elementami zespołu metabolicznego. W patogenezie uwzględnia się wpływ glikokortykosteroidów na układ renina–angiotensyna–aldosteron, układ autonomiczny, pobudzanie receptora mineralokortykosteroidowego, wpływ na syntezę czynników regulujących szerokość naczyń krwionośnych. Innymi zaburzeniami, które w przebiegu tej terapii mogą się rozwijać, są: osteoporoza, miopatia, zaburzenia elektrolitowe i metaboliczne. Trudno jednak określić, w jakim stopniu sama terapia wpływa na wystąpienie powikłań, a w jakim choroba, z której powodu stosowane są te leki. Warto również pamiętać o negatywnym wpływie na organizm steroidów anabolicznych, których przyjmowanie zazwyczaj nie jest elementem terapii innego schorzenia.
Interpretacja zjawiska biodeterioracji obiektów muzealnych wymaga podjęcia działań obejmujących identyfikację dominujących gatunków mikroorganizmów oraz ustalenie związku pomiędzy cechami metabolicznymi zidentyfikowanych mikroorganizmów a właściwościami chemicznymi badanych materiałów. Z tego powodu konieczność opracowywania i wdrażania nowych metod badawczych wydaje się nieodzowna. Do precyzyjnego określenia przynależności taksonomicznej drobnoustrojów pochodzących z badanej próby, również tych niehodowalnych w warunkach laboratoryjnych, przyczynił się rozwój metod molekularnych: genetycznego fingerprintingu (m.in. DGGE/TGGE, T-RFLP, SSCP, ARISA, ARDRA), sekwencjonowania rRNA, narzędzi bioinformatycznych, czy metagenomiki. Oznaczenie określonych biomolekuł na powierzchniach zabytkowych, będących następstwem rozwoju drobnoustrojów, oparte jest na stosunkowo młodej dyscyplinie, metabolomice. Całość dopełniają metody analityczne (takie jak np. SEM, EDX, XRD, FTIR), dzięki którym można określić skutki interakcji drobnoustrojów z materiałem zabytkowym oraz mechanizm biodeterioracji. W artykule przedstawiono i scharakteryzowano współczesne techniki pozwalające ocenić zjawisko biodeterioracji materiałów zabytkowych.
EN
Incomplete knowledge of agents responsible for biodeterioration of the museum objects prevents from introducing effective restoration strategies. For proper conservation approaches it is necessary to identify complete microbial consortium inhabiting a given object, as well as, to find connections between products of microbial metabolism and chemical features of the material the object is made of. Therefore, development and application new methods for the study of biodeterioration of historical objects seems to be indispensable. To precisely determine the taxonomic position of microorganisms inhabiting museum objects, the evaluation of different existing molecular techniques is necessary, for instance genetic fingerprinting, ribosomal RNA gene sequencing, bioinformatics or metagenomics. Identification of microbial metabolic products is possible with the help of recently emerged approach, metabolomics. In this paper some current research techniques in use for the evaluation of biodeterioration of historical objects are presented.
Bladder cancer is a disease characterized by an abnormal growth of cells in the urinary bladder. Potentially, it can infiltrate nearby tissues and metastasize to distant organs. It affects more than 3 million people, with over 430,000 new cases a year. Environmental risk factors have significant impact on the development of bladder cancer, with tobacco smoke being the single most significant risk factor. Arsenic, nitrates, and chlorine in drinking water are also potentially associated with an elevated risk of this disease. In this paper, we review most significant environmental risk factors for primary bladder cancer and analyze prevention methods.
PL
Rak pęcherza moczowego jest schorzeniem charakteryzującym się nieprawidłowym wzrostem komórek w pęcherzu moczowym. Potencjalnie może naciekać okoliczne tkanki i dawać przerzuty do odległych narządów. Rak pęcherza moczowego dotyka ponad 3 miliony ludzi na świecie, a co roku diagnozowanych jest ponad 430 tysięcy nowych przypadków. Środowiskowe czynniki ryzyka mają znaczący wpływ na rozwój raka pęcherza. Dym papierosowy jest czynnikiem ryzyka o największym znaczeniu. Arsen, azotany i związki chloru zawarte w wodzie pitnej są prawdopodobnie związane z podwyższonym ryzykiem raka pęcherza moczowego. Celem tego artykułu jest przegląd środowiskowych czynników ryzyka pierwotnego raka pęcherza moczowego oraz analiza metod zapobiegania.
Quaternary ammonium compounds (QACs) are widely used in disinfection of water, surfaces and instruments as well as in textile, leather and food industries because of their relatively low toxicity, broad antimicrobial spectrum, non-volatility and chemical stability. Due to these advantages, QACs are also used in restoration and can be applied on historical material. The aim of this study was to determine the usefulness of biocides based on quaternary ammonium salts and containing various excipients in the protection of historical materials against microbial growth. The study determined the antimicrobial activity of three biocides against bacteria: Pseudomonas fluorescens, Staphylococcus equorum, Bacillus cereus, Bacillus muralis, Sporosarcina aquimarina and Rhodococcus fascians, and moulds: Chaetomium globosum, Penicillium citreonigrum, Cladosporium cladosporioides I, Acremonium strictum, Aspergillus fumigatus and Cladosporium cladosporioides II, all isolated from historical wood and brick. Staphylococcus equorum, Bacillus cereus, Sporosarcina aquimarina and Rhodococcus fascians bacteria, and Cladosporium cladosporioides I and Acremonium strictum moulds showed high sensitivity to quaternary ammonium biocides. Historical wood can be effectively disinfected by three applications of biocide A (30% v/v) containing dodecyl dimethyl ammonium chloride (DDAC), citric acid, propiconazole and propanol. Disinfection of historical brick can be carried out by three applications of 6% v/v solutions of biocide B (based on DDAC and ethylenediaminetetraacetic acid - EDTA) or biocide C (containing a non-ionic surfactant, DDAC and EDTA). Effective protection of historical building materials against microbial growth for a period of seven days can be achieved by the application of biocide A (30% v/v) on the wood surface and biocide B (6% v/v) on the brick surface.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.