As of 1 April 2026, the PSJD database will become an archive and will no longer accept new data.
Current publications from Polish scientific journals are available through the Library of Science: https://bibliotekanauki.pl
Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results

Results found: 3

Number of results on page
first rewind previous Page / 1 next fast forward last

Search results

Search:
in the keywords:  prehabilitacja
help Sort By:

help Limit search:
first rewind previous Page / 1 next fast forward last
1
100%
PL
Wprowadzenie: Prehabilitacja dotyczy czynności przedoperacyjnych, mających na celu odpowiednie przygotowanie do operacji oraz ułatwienie powrotu do zdrowia po operacji. Obejmuje: podejście interdyscyplinarne poprzez przedoperacyjną poprawę kondycji fizycznej i stanu odżywienia, trening umysłowy oraz rzucenie nałogów. Cel: Celem pracy było zapoznanie się z najnowszymi publikacjami z zakresu prehabilitacji. Metody: Przeprowadziliśmy przegląd systematyczny w bazie PubMed przy użyciu formuły „przedoperacyjne OR przed operacją, pooperacyjne OR po operacji, prehabilitacja”. Kryteria włączenia obejmowały: badania z minimalną grupą 50 pacjentów, interwencje przedoperacyjne, określone terminem prehabilitacji, oraz ich wpływ na przebieg pooperacyjny pacjenta. Ujawniono trzysta siedemdziesiąt zapisów i ostatecznie do analizy włączono 13 badań. Wyniki: Według zakwalifikowanych badań, prehabilitacja istotnie poprawia: odsetek powikłań pooperacyjnych, długość pobytu w szpitalu, pooperacyjną aktywność fizyczną, koszty leczenia, odsetek przetoczeń okołooperacyjnych, podawanie antybiotyków oraz stosowanie się do zaleceń pooperacyjnych przez pacjentów. Z drugiej strony brakuje istotnego statystycznie wpływu prehabilitacji na: jakość życia, stan psychiczny, rehospitalizacje i reoperacje. Dyskusja: Prehabilitacja sprzyja rozwojowi opieki multimodalnej, stawiając w centrum dobro pacjenta. Liczne badania wskazują na pozytywne wyniki programów prehabilitacyjnych. Ostateczne wyniki zależą od: protokołu rehabilitacji, wybranej grupy pacjentów oraz standardu opieki danego ośrodka. Wnioski: Prehabilitacja jest niezbędna dla zapewnienia najwyższej jakości opieki nad pacjentem chirurgicznym. Podejście interdyscyplinarne przynosi korzyści pacjentowi zarówno podczas operacji, jak i w okresie pooperacyjnym. Każda klinika chirurgiczna powinna być świadoma idei prehabilitacji i ewentualnie tworzyć własne programy.
PL
Prehabilitacja to kompleksowe przygotowanie pacjenta do leczenia, przede wszystkim zabiegowego. Jej celem jest poprawa stanu ogólnego pacjenta, tak aby zmniejszyć ryzyko powikłań i umożliwić jak najszybszy powrót do najlepszego, osiągalnego stanu zdrowia. Do podstawowych elementów prehabilitacji należą: poprawa stanu odżywienia, odpowiednie ćwiczenia mające na celu poprawę wydolności, wsparcie psychologiczne i pomoc w eliminacji nałogów. Kolejne ważne punkty prehabilitacji to: podniesienie poziomu hemoglobiny u chorych z anemią, uzyskanie wyrównania poziomu glikemii u chorych z cukrzycą, leczenie lub stabilizacja chorób współwystępujących czy postępowanie specjalistyczne, związane z konkretnym zabiegiem (endprotezy, zabiegi z wyłonieniem stomii). Niniejsza publikacja stanowi uporządkowanie wskazań do prehabilitacji, jej zakresu, ram czasowych i szczegółów prowadzenia. Eksperci różnych specjalności związanych z prehabilitacją są zgodni, że powinna ona stanowić element przygotowania do zabiegu zawsze wtedy, gdy jest to możliwe, zwłaszcza u chorych obciążonych i kwalifikowanych do dużych zabiegów. Prehabilitacja powinna być prowadzona w zespołach interdyscyplinarnych, z udziałem lekarzy POZ i odpowiednich specjalistów w zakresie leczenia chorób współwystępujących. Prehabilitacja wymaga pilnych rozwiązań systemowych oraz refundacyjnych.
PL
W postępowaniu okołooperacyjnym należy dążyć do minimalizowania krwawienia śródoperacyjnego, które zwiększa ilość powikłań okołooperacyjnych, śmiertelność i koszty leczenia. Powoduje ono również zwiększone ryzyko przetaczania krwi i jej składników, co dodatkowo zwiększa zachorowalność i śmiertelność. Dążenie do minimalizowania zarówno samej utraty krwi (głównie etap operacji), jak i konieczności przetaczania krwi i jej składników (szerzej pojęty okres okołooperacyjny) powinno być standardowym elementem postępowania z pacjentem poddanym leczeniu operacyjnemu. W strategii tej należy dążyć: 1) w okresie przedoperacyjnym do jak najszybszego określenia grup ryzyka powikłań, wykrycia i leczenia anemii, wdrożenia prehabilitacji, rozważenia oddania krwi własnej i wybranych przypadkach preparatów erytropoetyny, modyfikacji leczenia przeciwzakrzepowego i, jeśli jest to konieczne, leczenia chorób współwystępujących; 2) w okresie okołooperacyjnym do optymalnego przebiegu zabiegu z utrzymaniem normotermii, normowolemii i normoglikemii, do stosowania metod chirurgicznych zmniejszających krwawienia jak chirurgia minimalnie inwazyjna, elektronarzędzia, hemostatyki miejscowe, profilaktyki zakażenia miejsca operowanego oraz przetaczania krwi i jej składników w przypadku rzeczywistej konieczności; 3) w okresie pooperacyjnym do monitorowania stanu pacjenta, przede wszystkim pod kątem wczesnego wykrycia krwawienia, szybkie wdrożenie żywienia, z preferowaną drogą doustną, odpowiednią suplementacją mikroelementów i witamin oraz optymalizacji jego stanu ogólnego. Wszystkie te działania prowadzone kompleksowo i we współpracy chirurga z anestezjologiem pozwalają na zmniejszenie utraty krwi i zmniejszenie konieczności przetoczeń krwi i jej składników.
first rewind previous Page / 1 next fast forward last
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.