The problem of evaluating and defining physical endurance of athletes has been the subject of a great body of research and scientific discussion. In team sports, especially football, the energy protection of working muscles in players requires the use of almost all metabolic pathways: aerobic, anaerobic and aerobic-anaerobic. Because of the varying pace of action, the share of energy conversions in muscle cells changes rapidly during a match. Another concern voiced by scientists and football coaches is the question of whether fitness training should always be performed with football balls. The aim of this paper was to present the necessity of monitoring the development of aerobic fitness in football players, and also to answer the question of whether motoric training in football may be performed with balls.
A properly selected nutritional strategy is of key importance for training optimization and exercise capacity improvement. The diet with low carbohydrate content and high fat content is a controversial issue since its efficacy is questionable. It affects body mass, glycaemia control and the risk factors for cardiovascular conditions. The main reasons for using this diet include body ability to acquire energy from fats which allows weight and body fat content control. Increased fat consumption leads to the production of ketone bodies (KBs) in the liver, such as acetoacetic acid, acetone and β-hydrobutyric acid, which are alternative sources of energy for tissues, including the brain, the heart and the skeletal muscles. These compounds are used during exercise and their concentration is higher during the period of post-exercise regeneration. The increased speed of fat oxidation and the decreased use of glycogen can improve physical capacity. It is suggested that this strategy alters body metabolic response to exercise and improves exercise efficacy. The paper describes the effect of low carbohydrate and high fat diet on the human body and physical capacity, translated into athletic performance.
PL
Odpowiednio dobrana strategia żywieniowa ma kluczowe znaczenie w optymalizacji treningu i poprawie zdolności wysiłkowych. Dieta o niskiej zwartości węglowodanów i wysokiej zawartości tłuszczu stanowi kontrowersyjne zagadnienie, gdyż skuteczność jej stosowania jest niejednoznaczna. Ma ona wpływ na masę ciała, kontrolę glikemii i czynniki ryzyka rozwoju choroby sercowo-naczyniowej. Jednym z głównych powodów jej stosowania jest zdolność organizmu do wykorzystania tłuszczów jako źródła energii, co pozwala na kontrolę wagi i poziomu tkanki tłuszczowej. Zwiększenie spożycia tłuszczów prowadzi do wytwarzania w wątrobie związków ketonowych, takich jak acetooctan, aceton i β-hydroksymaślan, które służą jako alternatywne źródło energii dla tkanek, w tym mózgu, serca i mięśni szkieletowych. Związki te wykorzystywane są podczas ćwiczeń, a ich stężenie jest podwyższone podczas okresu regeneracji powysiłkowej. Podwyższona szybkość utleniania tłuszczu i zmniejszone wykorzystanie glikogenu może poprawiać wydajność. Sugeruje się, że strategia ta zmienia odpowiedź metaboliczną organizmu na ćwiczenia i poprawia ich efektywność. W obecnej publikacji zajmiemy się zagadnieniem wpływu diety o niskiej zawartości węglowodanów i wysokiej zawartości tłuszczu na organizm oraz na wydolność fizyczną w przełożeniu na wyniki u sportowców.
The purpose of the study was: 1) to determine the intensity of an indoor cycling session; 2) to know the correlation between the rating of perceived exertion (RPE) scales (Borg and OMNI) and % heart rate reserve (%HRR) with categories; and 3) to evaluate the validity of RPE scales (Borg and OMNI) with respect to the heart rate (HR) and %HRR. A total of fifty-three subjects, 25 males and 28 females (ages: 28.79 ± 6.04 years; body height: 1.71 ± 0.09 m; body mass: 69.59 ± 13.69 kg) were recruited from a private fitness club. All subjects performed the same predesigned indoor cycling session with a total duration of 50 minutes. During the experimental trial, the HR was recorded every 5 s. The Borg 6-20 RPE and OMNI 0-10 scales were used to assess perceived exertion in each phase. The average HR in the cardiovascular phase was 152.24 ± 14.11 b•min-1, the %HRR was 80.62 ± 7.10; and the overall RPE (Borg and OMNI scales) was 14.94 ± 1.11 and 7.18 ± 0.79 points, respectively. The correlation between an average HR and %HRR with Borg and OMNI scales was lower than r = 0.4 (p < 0.05). The correlation value between the Borg and the OMNI RPE scales was r = 0.82 (p < 0.001). It can be concluded that indoor cycling elicits effort of high intensity which could be inappropriate for some participants. The Borg and OMNI scales showed a low validity to quantify the intensity performed in indoor cycling sessions. It indicates the necessity to control the intensity of effort with other instruments to improve efficacy and decrease the risk of overload in this activity.
Celem pracy było określenie zależności między zdolnością wysiłkową i pracą mięśni tułowia kobiet po leczeniu raka piersi. Badania objęły 50 kobiet po odjęciu piersi metodą Patey'a z powodu raka. Średnia wieku wyniosła 55,6 roku. Badane kobiety podzielono na dwie grupy zależnie od udziału w ćwiczeniach fizycznych. U wszystkich został przeprowadzony test zdolności wysiłkowej na bieżni ruchomej według protokołu Bruce'a oraz badania czynnościowe mięśni tułowia przy wykorzystaniu prędkości kątowej 60°/s. Wartość wskaźnika pracy mięśni prostowników tułowia w odniesieniu do masy ciała kobiet po leczeniu raka piersi nieuczestniczących w ćwiczeniach wyniósł 26,9%, a zginaczy 28,7% wartości uzyskanych przez kobiety regularnie ćwiczące. Kobiety po leczeniu raka piersi nieuczestniczące w ćwiczeniach uzyskały także jedynie 86,4% czasu trwania testu wysiłkowego w porównaniu z kobietami ćwiczącymi, ich pobór tlenu kształtował się odpowiednio na poziomie 72,5%, natomiast równoważnik energetyczny 71,9% grupy systematycznie wykonującej ćwiczenia. Wykazano przeciętny związek pracy mięśni prostowników i zginaczy tułowia ze zdolnością wysiłkową kobiet po leczeniu raka piersi. Stwierdzono wprost proporcjonalny związek dla mięśni prostowników tułowia oraz odwrotnie proporcjonalny związek dla mięśni zginaczy.
EN
The aim of the research was to examine the interdependence between effort tolerance and work of the trunk muscles in women after breast cancer treatment. The research was carried out in a group of 50 women after mastectomy performed with the use of Patey method. The average age of the examined women was 55.6 years. The examined women were divided into two groups depending on their participation in physical exercises. All the examined women were undergone the effort tolerance test on a treadmill according to Bruce protocol and the isokinetic test of the trunk muscles; the tests were conducted at 60°/s. The work index value of the trunk's extensor muscles in relation to body mass of women treated for mammary cancer not participating in the rehabilitation program was only 26.9%, and for the flexor muscles only 28.7% of the values obtained by the women who regularly took part in the rehabilitation exercises. The women after mastectomy who did not participate in the rehabilitation program also obtained also 86.4% of the exercise test duration time in comparison with the group of exercising women, their oxygen uptake was 72.5% and energetic equivalent was 71.9% of the exercising group. The research showed an average dependence between work of the trunk's flexors and extensors and effort tolerance in women after mastectomy as well as a directly proportional relation for the trunk's extensors and an inversely proportional relation for the trunk's flexors.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.