The objective of this study was to determine the degrability/biodegradability of disposable plastic bags available on the market that are labeled as degradable/biodegradable and those certified as compost. The investigated materials were obtained from chain stores in the Czech Republic and Poland. Seven kinds of bags (commercially available) were used in this study. One of them was a disposable bag made of HDPE and mixed with totally degradable plastic additive (TDPA additive). Another was a disposable made of polyethylene with the addition of pro-oxidant additive (d2w additive). One was labeled as 100% degradable within various periods of time, from three months up to three years, and four were certified as compostable. The test was carried out in a controlled composting environment. The biodisintegration degree of the obtained pieces was evaluated following a modified version of ČSN EN 14806 Norm "Packaging - Preliminary evaluation of the disintegration of the packaging materials under simulated composting conditions in a laboratory scale test" and a modified version of ČSN EN ISO 20200 "Plastics - Determination of the degree of disintegration of plastic materials under simulated composting conditions in laboratory-scale test" (ISO 20200:2004). The emphasis was put on determination whether the bags are degradable/biodegradable or not.
PL
Celem badań było określenie degradacji/biodegradacji "jednorazowych" plastikowych toreb dostępnych na rynku, które są oznaczone jako degradowalne/biodegradowalne, jak również toreb certyfikowanych jako nadające się do kompostowania. Badane materiały są dostępne w sieci sklepów w Czechach oraz w Polsce. Badaniu poddano siedem próbek. Jedną z nich była jednorazowa torba wykonana z folii HDPE (polietylenu łatwo degradowalnego) z dodatkiem TDPA (powodującego całkowitą degradację folii polietylenowej). Badano też torby wykonane z różnymi dodatkami, co powodowało ich rozkład w określonym czasie. Testy zostały przeprowadzone w kontrolowanych warunkach kompostowania. Stopień rozkładu określono za pomocą zmodyfikowanej wersji normy ČSN EN 14806 "Opakowania - Ocena wstępna rozpadu materiałów opakowaniowych w symulowanych warunkach kompostowania w badaniach w skali laboratoryjnej" oraz zmodyfikowanej wersji normy ČSN EN ISO 20200 "Tworzywa sztuczne - Oznaczanie stopnia rozpadu tworzyw sztucznych w symulowanych warunkach kompostowania w skali laboratoryjnej" (ISO 20200:2004). Głównym celem badań było określenie, czy jednorazowe torby ulegają degradacji/biodegradacji czy nie.
The objective of this study was to find out whether the quality of compost would change during the process of composting carrier bags claimed by manufacturers as compostable or biodegradable in terms of parameters stipulated in the standard ČSN 46 5735 Industrial composts. Eight samples were subjected to the composting process in laboratory conditions. The compost samples were analyzed in the accredited laboratory. All samples met parameters stipulated for Class II. Seven samples of the eight met parameters stipulated in the standard ČSN 46 5735 for Class I. The samples had no influence on compost characteristics: strength, content of water and salt, pH value, content of nutrients or proportion of organic substances; other components of the compost remained unchanged. Optical changes of the compost did not occur either.
PL
Celem badań było określenie wpływu procesu kompostowania „jednorazowych” plastikowych toreb dostępnych na rynku, które są oznaczone jako biodegradowalne/degradowalne, jak również toreb certyfikowanych jako nadające się do kompostu, na jakość kompostu oraz dotrzymania wymagań określonych w normie CSN 46 5735 Komposty przemysłowe. Osiem próbek poddano procesowi kompostowania w warunkach laboratoryjnych. Próbki powstałego kompostu analizowano w akredytowanym laboratorium. Wszystkie próbki spełniały parametry określone w normie dla klasy II. Siedem z ośmiu próbek spełniało parametry określone w normie CSN 46 5735 dla klasy I. Próbki poddane recyklingowi organicznemu nie miały wpływu na właściwości kompostu: konsystencję, zawartość wody i soli, wartość pH, zawartość składników odżywczych lub stosunek substancji organicznych; składniki kompostu pozostały niezmienione. Nie zaobserwowano także zmian w wyglądzie kompostu
Biodegradation of plastics bags advertised as 100%-degradable or certified as compostable was tested in composting conditions. Samples were placed into frames and inserted into one clamp within the compost pile to investigate the biodegradation. The plastics bags were obtained from chain stores in the Czech Republic and Poland. The shopping bags were made of HDPE with the TDPA additive (sample 2), PP with an addition of pro-oxidants (d2w) (samples 1, 3) and materials certified as compostable (starch, polycaprolactone) (samples 4, 5, 6, 7). Control sample (cellulose filtering paper, sample 8) was to check the potential of biological decomposition in the tested environment. At the end of the 12-week experimental period it was found that the polyethylene samples with the additive (samples 1, 2, 3) had not been decomposed, their colour had not changed and that no degradation neither physical changes had occurred (did not biodegrade). Samples certified as compostable (samples 4, 5, 6, 7) were decomposed. The results at the municipal compost facility demonstrate that the compostable plastics biodegrade and polyethylene samples with the additive did not biodegrade in compost.
PL
Badano biodegradację plastikowych toreb reklamowych ulegających w 100% rozkładowi oraz certyfikowanych jako kompostowalne w warunkach kompostowania. W celu oceny biodegradacji próbki zostały umieszczone w ramach, a następnie w materiale przeznaczonym do kompostowania. Plastikowe torby są dostępne w sieci sklepów w Czechach, jak również w Polsce. Badaniu poddano osiem próbek. Jedną z nich była jednorazowa torba wykonana z folii HDPE z dodatkiem TDPA (próbka 2). Kolejne torby były wykonane z polietylenu z dodatkiem oxo-biodegradacji d2w (próbki 1, 3). Cztery próbki posiadały certyfikat kompostowalności (próbki 4, 5, 6, 7). Próbka ósma była próbką kontrolną (celulozowy papier filtracyjny, próbka 8), która miała na celu sprawdzenie potencjału biologicznego rozkładu badanego środowiska. Test został przeprowadzony w warunkach kompostowni przemysłowej. Pod koniec 13-tygodniowego okresu doświadczalnego stwierdzono, że próbki z polietylenu (próbki 1, 2, 3) nie uległy rozkładowi, ich barwa się nie zmieniła oraz że nie ma zmian fizycznych potwierdzających degradację. Próbki posiadające certyfikat kompostowalności (próbki 4, 5, 6, 7) uległy rozkładowi w różnym stopniu. Z przeprowadzonego doświadczenia wynika, że kompostowalne torby uległy rozkładowi, a torby wykonane z polietylenu z dodatkiem TDPA oraz d2w nie ulegają rozkładowi w kompoście.
Autofagia jest procesem fizjologicznym zachodzącym u eukariontów (rośliny, grzyby i zwierzęta), polegającym na degradacji różnych składników komórki rozpoznanych jako uszkodzone lub zbędne. W zasadzie, każdy proces prowadzący do przekazania materiału komórkowego lizosomom należy uważać za autofiagię. W zjawisku kontrolowanej autodestrukcji lizosomy pełnią rolę komórkowego "zakładu oczyszczania i utylizacji odpadów". W pewnym uproszczeniu można uznać, że autofagia jest dla komórki "sprzątaczką" z umiejętnością recyklingu. Pomimo że o autofagii wiedziano już w latach 60. ubiegłego wieku, rodzaje autofagii (mikro-, makro- i autofagia zależna od białek opiekuńczych) oraz przebieg i mechanizmy sprawcze zostały poznane i szczegółowo opisane dopiero po wprowadzeniu nowych technik biologii molekularnej w czym szczególnie zasłużył się Yoshinori Ohsumi, uhonorowany w roku 2016 Nagrodą Nobla z Fizjologii lub Medycyny. Obecnie wiadomo, że autofagia nadzoruje ważne fizjologiczne funkcje, ale nabiera szczególnego znaczenia w warunkach stresu komórkowego, kiedy dochodzi do uszkodzenia komórki. Taka sytuacja ma miejsce w stanach chorobowych, przy czym wiele obserwacji zebranych od chorych i dane doświadczalne wskazują nieprawidłowo działającą autofagię jako przyczynę choroby.
EN
Autophagy is a physiological process found in eukariotes (plants, fungi, and animals) in which different cellular constituents identified as damaged or obsolete are degraded. In principle, every process of trafficking cell components into the lysosomes should be regarded as autophagy. In the progressive and controlled autodestruction the lysosomes represent waste disposal and recycling centre. Truthfully, autophagy could be considered a "housekeeper" with recycling capability. Alhough autophagy is known from early sixties of the last century, individual forms of autophagy (micro-, makro-, and chaperone-mediated autophagy, CMA) as well as precise course was not described in details unless molecular biology techniques were applied, for which Yoshinori Ohsumi was honoured with Nobel Prize in Physiology or Medicine in 2016. Nowadays, it is widely accepted that autophagy controls important physiological functions where cellular components need to be degraded and recycled, and it is even more important in stress conditions, when cells undergo damage. Such situations come up in diseases, moreover a great deal of observations obtained from sick individuals as well as experimental data confirm abnormal autophagy as a cause of disease.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.