The aim of the study was to evaluate result of non-surgical treatment among adolesecent and adult cases.Material and methods. This study was carried out on cases with umbilical pilonidal disease who refused surgical treatment as first line treatment. Duration of study was from 2003 to 2006. If a patient due to complication required surgery, was not excluded from study. Data was analyzed by SPSS ver 13.0 (Chicago, IL, USA).Results. In this study, 51 cases were included. Mean ± SD in male was 23.57±6.11 (range 16-40) and female was 27.93±11.38 (range 15-60). Patients were divided in two groups. Group 1 included cases ≤25 yrs and consisted of 32 cases. Cases >25 yrs were placed in group 2 (19 cases). From 51 cases included in this study, 43 of them were appropriate for non-surgical treatment. Eight cases underwent surgical treatment. Of 51 cases, 35 cases (68.6%) were male and 31.4% were female. Of 43 cases who treated conservatively, 29 (67.44%) cases were male and 14 (32.56%) were female. There was no significant difference between rate of successful conservative treatment among cases >25 yrs and cases ≤25 yrs. There was no significant different between different duration of manifestation.Conclusion. In this study we found successful non-surgical treatment in 90.6% of cases ≤25 yrs and 73.7% of cases >2 yrs. Non-surgical treatment may be appropriate option in uncomplicated cases. Another study is recommended to confirm this method of treatment.
The aim of the study. To decide on the accurate way of treatment and to establish criteria for operation in boys with pubertal epididymal cysts (ECs).Material and methods. Results of scrotal ultrasound of 363 boys and adolescents, aged 2 months to 18 years, were reviewed retrospectively.Results. Of all 363 patients with scrotal ultrasound 59 (16.2%) at mean age of 14.03 yrs had ECs. The EC incidence increased with age and 42 out of 124 boys (33.8%) older than 14 yrs had cysts (chi2=27.627, p=0.000). Out of 59 patients, in 30 (50.8%) cysts were diagnosed incidentally at the time of scrotal US, 29 boys (49.2%) presented with scrotal mass and/or pain. 31 patients with ECs (52.5%) underwent elective surgery and the remaining 28 boys (47.5%) received conservative treatment. The age of boys with ECs who underwent surgery ranged from 8 to 18 years (mean 14.32). The age range of patients treated conservatively was 7-18 (mean 13.71). There was no statistical difference in age between boys treated surgically and conservatively (t=0.924, p=0.36). ECs resolved in 17 patients out of 28 boys treated conservatively, in remaining 11 boys the size of cysts was stabile and they remain asymptomatic. Clinical and ultrasonographic follow-up were carried out from 11 months to 5 years.Conclusions. ECs are more common in older boys (over 14 years). Management of ECs smaller than 10 mm should be conservative with clinical and ultrasound controls, leaving surgery for cysts increasing in size over 10 mm which did not involute with time.
Wstęp: Skolioza idiopatyczna to trój płaszczyznowa deformacja kręgosłupa. Leczenie uzależnione jest od wielu czynników, spośród których wielkość skrzywienia i stopień dojrzałości kostnej wydaja się być najbardziej istotne. W przypadku progresujacych skrzywień o kacie <40° zalecane jest stosowanie gorsetu. Dostępnych jest wiele rodzajów gorsetów, najczęściej o sztywnej konstrukcji. Gorset dynamiczny SpineCor to system elastycznych taśm, które po założeniu bezpośrednio korygują deformacje kręgosłupa nieograniczając jego ruchomości. Cel pracy: Celem pracy jest przedstawienie wczesnych wyników leczenia skolioz idiopatycznych z zastosowaniem gorsetu dynamicznego SpineCor. Materiał i metodyka: Kryterium rozpoczęcia leczenia gorsetem była obecność progresującego skrzywienia kręgosłupa u chorych z dojrzałością kostna według Rissera 0–3. Aplikacja gorsetu odbywało się według założeń metody. Badana grupę stanowiło 42 chorych, 36 dziewcząt i 6 chłopców. Wiek w chwili rozpoczęcia leczenia wynosił średnio 11,9 lat. Okres obserwacji wynosił średnio 11 miesięcy. Wyjściowy kat skrzywienia w odcinku piersiowym wynosił średnio 33,1°, zaś w odcinku lędźwiowym 29,4°. Badana grupa została podzielona na podgrupy na podstawie: wielkości wyjściowego skrzywienia, lokalizacji skrzywienia, płci. Wyniki oceniano jako korekcje (zmniejszenie kata o >=5°), stabilizacje (zmiana kata +/- 5°) lub progresje (zwiększenie kata o >=5°). Wyniki: Wielkość kata skrzywienia w ostatniej kontroli w odcinku piersiowym wyniosła średnio 29,7°, zaś w odcinku lędźwiowym 25,5°. U 21 chorych skrzywienie uległo korekcji (50%), 14 osiągnęło stabilizacje (33,3%) a 7 progresje (16,6%). Najlepsze wyniki osiągnięto
EN
Introdcution: Idiopathic scoliosis is a three-dimensional deformation of the spine. Treatment of this condition depends on many factors, with curve magnitude (Cobb angle) and skeletal maturity (Risser sign) being the most important indices. In progressing curves of <40°, bracing is recommended. Different types of braces are available, most of them are of a rigid type. The SpineCor dynamic brace is a system of elastic bands designed to directly correct the spinal column deformity without restricting motion of the spine. Aim of the paper: The aim of this paper is to present early results of adolescent idiopathic scoliosis treatment with the SpineCor brace. Material and methods: Inclusion criteria for brace the application included the presence of a progressing curve in a skeletally immature child (Risser 0 – 3). The SpineCor brace was applied according to the principles of the method. The study group comprised 42 patients: 36 girls, 6 boys. The mean age at brace application was 11.9 years. The mean follow-up was 11 months. The mean initial curve size in the whole group was 33.1° in the thoracic spine and 29.4° in the lumbar spine. The evaluated group was subsequently divided into different subgroups depending on: initial curve size, curve type and sex. Results were classified as correction (decrease of curve size of >=5°), stablisation (curve change +/- 5°) or progression (increase of curve size of >=5°).Results: Mean curve size at the final follow-up was 29.7° in the thoracic spine and 25.5° in the lumbar spine. Twenty one patients improved (50%), 14 had curve stabilisation (33.3%) and 7 progressed (16.6%). The best results were achieved in curves lower than 25° Cobb angle (p < 0.05) - 60% of patients improved. In contrast, in the over-45° group, only 37.5% of patients improved. No significant differences were found between treatment results with regard to sex.Conclusion: SpineCor brace seems to be a good alternative for rigid braces, especially in minor curves. It enables preservation of motion of the spine. This type of brace is easily accepted by young patients. Further follow-up is needed to present long-term results.
Zagadnienia dotyczące bocznych skrzywień kręgosłupa u młodocianych stanowią ciągle ważną kwestię, gdyż nieleczone przynieść mogą poważne skutki zdrowotne w przyszłości. Celem pracy była ocena wpływu asymetrycznych ćwiczeń oddechowych wg Dobosiewicz (modyfikacja metody Lehnert-Schroth) na zdolność wentylacyjną płuc dziewcząt z bocznym skrzywieniem kręgosłupa. Badaniami objęto grupę 30 dziewcząt w wieku 9-18 lat z rozpoznanym bocznym idiopatycznym skrzywieniem kręgosłupa. Oceniono rozwój kręgosłupa na podstawie testu Rissera i oznaczono stopnie jego kostnienia. Pacjentki poddano wstępnemu badaniu oceny postawy, a następnie wykonano badanie czynnościowe układu oddechowego i oznaczono wybrane parametry. Po upływie 4-5 tygodni badania powtórzono. W okresie między badaniami pacjentki objęto leczeniem specjalistyczną metodą asymetrycznych ćwiczeń oddechowych. Zaobserwowano istotny statystycznie wzrost każdego z mierzonych parametrów czynnościowych układu oddechowego pod wpływem zastosowanej metody rehabilitacji. Prowadzenie gimnastyki leczniczej w postaci ćwiczeń asymetrycznych oddechowych wg Dobosiewicz ma wysoce istotny wpływ na poprawę wszystkich mierzonych parametrów czynnościowych układu oddechowego już w krótkim okresie po jej intensywnym zastosowaniu.
EN
Issues concerning scoliosis in youths are still an important problem since if they are untreated they may have serious health-related consequences in the future. The aim of the study was to evaluate the effects of asymmetric breathing exercises according to Dobosiewicz (modified Lehnert-Schroth method) on ventilation capability of lungs in girls with scoliosis. The research group consisted of 30 girls aged 9 to 18 with diagnosed scoliosis. The spine's development was assessed by means of the Risser test and the degrees of its ossification were marked. Body posture was evaluated at the beginning, a functional examination of the respiratory system was carried out and chosen parameters were marked. After 4-5 weeks the tests were repeated again. Between the tests the patients participated in the treatment employing the specialist method of asymmetric breathing exercises. The authors observed a statistically significant increase of the examined functional parameters of the respiratory system under the influence of the applied method. Therapeutic, asymmetric breathing exercises according to the method of Dobosiewicz significantly improve the examined functional parameters of the respiratory system even over a short period of time.
Vesicoureteral reflux (VUR) is the phenomenon of retrograde urine flow from the bladder towards the kidney. The term is in use from the end of XIX century, nevertheless reasons of its formation and treatment modalities are still discussed. We still do not have treatment standard as well. Aggressive methods are nowadays less popular and we can find in the literature opinions about lack of advantage from VUR surgical treatment. What’s more some authors have doubts if we should use any treatment at all. The aim of the study is retrospective analysis of results of three treatment methods in grade III-V VUR in terms of reflux disappearance. We analysed 68 children treated in our centre between 2005-2008. Three methods are compared: conservative by which we mean antibiotic prophylaxis, endoscopic and open surgery. Forty patients were treated conservatively, 16 by endoscopic injection and 12 by open surgery. At the beginning of treatment and at the end of observation period all children had correct renal function and normal blood pressure. Mean observation time was 18 months. Improvement, by which we understand VUR disappearance or reducing it to I grade, we do not observed in 14% of conservatively treated and 8% of endoscopic treated patients. In all children treated by open surgery improvement was achieved. Although the differences are statistically significant, it is worth of notice that there were so many conservatively treated children, in which improvement of VUR was obtained.
PL
Termin odpływ pęcherzowo-moczowodowy (OPM) oznacza zjawisko cofania się moczu z pęcherza do moczowodu. Mimo że pojęcia OPM używa się od końca XIX wieku, nadal dyskutuje się nad przyczyną powstania tego zjawiska oraz najwłaściwszymi metodami leczenia. Do tej pory nie został opracowany standard postępowania. Agresywne niegdyś podejście do leczenia ulega zmianie i ostatnio pojawiły się w piśmiennictwie głosy na temat braku korzyści stosowania metod zabiegowych. Co więcej, dyskutuje się nawet nad tym, czy warto wdrażać jakiekolwiek postępowanie. Celem pracy jest retrospektywna analiza wpływu metody postępowania na ustępowanie odpływów pęcherzowo-moczowodowych III-V stopnia u leczonych w naszym ośrodku dzieci. Analiza obejmuje 68 pacjentów pozostających pod opieką ośrodka w latach 2005-2008. Porównywane są trzy metody leczenia: operacyjne, endoskopowe oraz postępowanie zachowawcze, przez które rozumiano stosowanie profilaktyki przeciwbakteryjnej dla utrzymania jałowości moczu. Do leczenia zachowawczego zakwalifikowano 40, do leczenia endoskopowego 16, a do leczenia operacyjnego 12 dzieci. W momencie zakwalifikowania do leczenia i w końcowym okresie obserwacji wszyscy badani mieli prawidłową czynność nerek i prawidłowe ciśnienie tętnicze. Średni okres obserwacji wynosił 18 miesięcy. Poprawy, przez którą rozumiano ustąpienie lub zmniejszenie stopnia odpływu do I, nie uzyskano u 14% pacjentów leczonych zachowawczo i 8% leczonych endoskopowo. Obserwowano ją natomiast u wszystkich leczonych operacyjnie. Chociaż różnice te są statystycznie znamienne, zwraca uwagę duża liczba dzieci z wysokim stopniem odpływu, u których poprawa nastąpiła bez interwencji zabiegowej.
Introduction:According to SOSORT, conservative treatment of idiopathic scoliosis (IS) includes physiotherapy and bracing. The main goal of treatment is to prevent of progression of the curvature as well as improvement the appearance. The aim of the study is to present the results of conservative treatment of girls aged 12 years with progressive idiopathic scoliosis. A case study: The first diagnostic was performed in March 2010 due to asymmetry of scapulas observed by the mother. The girl was referred to an orthopedist for a more detailed diagnostics. The radiographic assessment found: the right-sided curvature in the thoracic (Th6-Th11, 30°) and left-sided in the thoraco-lumbar (Th11-L4, 30°). The Risser sign was determined (0). It was recommended Cheneau brace (23 hours per day) as well as intensive physiotherapy. In the conversation with parents and girl, it was established that they failed to comply the recommendation. The control radiographic exam (September, 2010) revealed the progression of the right thoracic curve (Th6-Th11, 36°). It was recommended more systematic wearing the brace and exercises. The X-ray performed in June 2011 showed decrease of the Cobb angle (Th6-Th11, 18° right and Th11-L4, 14° left). Risser sign value was (1). The menarche occurred in November 2011. The patient continued the treatment with the brace and physiotherapy. In September 2013 performed the control X-ray exam (Th5- Th11, 15°, Th11-L4, 11°). The Risser sign was determined (4).The physician decided by the end of treatment with Chenenau brace and recommended the continuation of physiotherapy to improve the appearance. Summary and conclusion: The conservative treatment (Cheneau brace and physiotherapy) can lead to decrease the Cobb angle in children with IS.
Wrodzony kręcz szyi to stan objawiający się jednostronnym pogrubieniem i/lub skróceniem mięśnia mostkowo-obojczykowo-sutkowego. Może prowadzić do powstania miejscowych i globalnych konsekwencji (tj. wymuszonej pozycji i ograniczenia ruchomości odcinka szyjnego kręgosłupa i głowy, opóźnienia rozwoju ruchowego). Wczesne rozpoznanie jego objawów oraz wdrożenie leczenia zachowawczego, które uznaje się za skuteczne u większości chorych są istotnymi elementami fizjoterapii wrodzonego kręczu szyi. Celem pracy jest przegląd literatury dotyczącej postępowania fizjoterapeutycznego u dzieci z wrodzonym kręczem szyi oraz stworzenie w oparciu o jego wyniki własnych propozycji ich leczenia. W oparciu o literaturę przedmiotu oraz własne doświadczenia zaproponowano algorytmy postępowania usprawniającego przedstawiające ogólny schemat działania w CMT oraz postępowanie w zależności od postaci klinicznej i wieku dziecka, w którym rozpoczęto terapię (do 5 m.ż i po 6 m.ż). W proponowanym algorytmie własnym nie określono ściśle częstotliwości spotkań z fizjoterapeutą, ponieważ stanowi ona wypadkową wielu czynników. Do głównych należy zaliczyć wiek dziecka w dniu rozpoczęcia terapii, postać kliniczną kręczu, obecność zaburzeń napięcia mięśniowego i/lub asymetrii czaszki, ale również poprawność wykonywania ćwiczeń zaproponowanych w ramach programu domowego, systematyczność prowadzenia terapii i przestrzeganie zasad programu posturalnego.
EN
Congenital muscular torticollis (CMT) is a condition manifested by unilateral thickening and/or shortening of the sternocleidomastoid muscle. It can lead to local or global consequences (i.e., forced position and limitation of mobility of the cervical spine and head, delay of motor development). Early recognition of CMT symptoms and the implementation of conservative treatment, considered effective in the majority of cases, are an important part of physical therapy in CMT. The aim of the study is to review literature presenting the methods of physical therapy in CMT and to create the authors’ own proposals for treatment, based on the results of this review. Based on subject-matter literature and our own experience, algorithms for the rehabilitation procedure have been proposed, presenting the general scheme of action in CMT and management depending on the clinical form and age of the child in whom therapy was started (up to 5 months and after 6 months). The authors’ proposed algorithm did not strictly specify the frequency of sessions with a physiotherapist, because this is the resultant of many factors. The main ones include the child's age on the day of initiation of therapy, the clinical form of torticollis, the presence of muscle tone disorders and/or skull asymmetry, but also, the correctness of performing exercises proposed as part of the home-based programme, regularity of therapy and compliance with postural programme principles.
Successful pharmacological treatment in patients with urolithiasis is currently possible. It is estimated that 80% of stones are passing urinary tract spontaneously. The essential management strategies in all type of urolithiasis is to sterilize the urinary tract, ensure proper diuresis and reduce salt intake. Low urine citrate levels is observed in 5-10% of the patients with the first episode of kidney stones. Potassium as well as sodium citrate are being used in medical practice. Surgical therapy should be considered when the stone dimension is increasing and at the same time recurrent episodes of renal colic or urinary tract infections are observed. Indications for surgical treatment of urolithiasis, regardless of the stone size, are: urinary tract infection coexisting with the high risk of pylonephritis or kidney abscess, difficulties in urine outflow with risk of worsening renal function, chronic pain, urolithiasis diagnosed in the single or transplanted kidney, bilateral block of the urine outflow from kidneys. The patients selection to ESWL depends on the present indications and contraindications. In recent years the view on the treatment of staghorn kidney stones has changed. In the past staghorn stones were qualified to open surgery. Nowadays ESWL and PCNL are recommended. The first-line treatment for ureteral stones is endoscopic treatment. Invasive treatment of urolithiasis has been changing lately, there is less open surgery in favour of endoscopic management.
PL
Obecnie wielu pacjentów z kamicą nerkową może być z powodzeniem leczonych zachowawczo. Ocenia się, że 80% złogów rokuje na samoistne wydalenie. Utrzymanie jałowości dróg moczowych, zapewnienie prawidłowej diurezy, ograniczenie podaży soli stanowią podstawę terapii wszystkich typów kamicy. U 5-10% chorych z pierwszym incydentem kamicy moczowej obserwuje się zmniejszone wydalanie cytrynianów z moczem. W praktyce klinicznej cytryniany stosowane są w postaci soli sodowych i potasowych. W przypadku zwiększenia wymiarów konkrementów, zwłaszcza przy częstych nawrotach kolek nerkowych i zakażeń układu moczowego, należy rozważyć postępowanie zabiegowe. Wskazaniami do zabiegu usunięcia złogu, niezależnie od jego wielkości, są: współistnienie zakażenia układu moczowego z ryzykiem rozwoju odmiedniczkowego zapalenia nerek lub roponercza, znaczne utrudnienie odpływu moczu z dróg moczowych z zagrożeniem pogorszenia funkcji nerki, przewlekły ból, kamica jedynej lub przeszczepionej nerki, obustronny blok odpływu z nerek. W kwalifikacji do ESWL należy uwzględnić obowiązujące aktualnie wskazania i przeciwwskazania. W ostatnich latach zmienił się pogląd na temat leczenia złogów odlewowych. Dawniej kamica odlewowa była wskazaniem do postępowania operacyjnego. Obecnie zaleca się stosowanie ESWL i/lub PCNL. W leczeniu kamicy moczowodowej podstawową metodę stanowią zabiegi endoskopowe. Obecnie w zabiegowym leczeniu kamicy układu moczowego obserwuje się zmniejszenie liczby zabiegów otwartych na korzyść endoskopowych metod usuwania złogów.
Urolithiasis is one of the civilization diseases. In recent years the incidence of that sickness is increasing constantly. Taking into account frequency of appearance of urolithiasis, it is the third of urinary tract disease in male sex, after urinary tract infections and prostatic hyperplasia. In the past, urolithiasis was known as disease of middle age and elderly people. Currently younger children even infants and neonates are diagnosed with urolithiasis. Meaning of urolithiasis risk factors is marked by many scientists. According to some of them, detection of risk factors is possible in 69-100% of cases. Knowledge of urolithiasis risk factors is important in choice of proper therapeutic procedures. Urolithiasis risk factors are: metabolic abnormality in range of promotores of crystallization, recurrent urinary tract infections, urinary tract defects (especially that with urine outflow difficulty), urine pH level unfavourable to metabolic disturbances, inhibitors of crystallization. Stones crystallization process depends also on inhibitors of that reaction. It is possible to use citrates in treatment and that makes them more interesting. Most recent studies report that the influence of genetic factors in lithogenesis process is significant. Research over gene polymorphisms of urolithiasis are currently led dynamically. Therefore it seems to be the way to resolve many problems of urolithiasis in the future.
PL
Kamica układu moczowego należy do chorób cywilizacyjnych. W ostatnich latach obserwuje się systematyczny wzrost częstości występowania tego schorzenia. Kamica układu moczowego jest trzecią pod względem częstości, po zakażeniach układu moczowego i po gruczolaku stercza u mężczyzn, chorobą układu moczowego. W przeszłości kamica moczowa uznawana była za chorobę wieku średniego i starszego. Obecnie rozpoznawana jest u coraz młodszych dzieci, nawet w pierwszym kwartale życia. Wielu autorów podkreśla znaczenie poznania czynników ryzyka kamicy układu moczowego. Według niektórych ustalenie ryzyka powstania złogu jest możliwe w 69-100% przypadków. Znajomość czynników ryzyka ma znaczenie dla wyboru właściwego postępowania terapeutycznego. Należą do nich: zaburzenia metaboliczne w zakresie promotorów krystalizacji, nawracające zakażenia układu moczowego, wady układu moczowego, zwłaszcza te z utrudnieniem odpływu moczu, niekorzystny dla danego zaburzenia metabolicznego odczyn moczu, inhibitory krystalizacji. Na proces krystalizacji złogów mają wpływ również inhibitory tej reakcji. Możliwość zastosowania cytrynianów w terapii powoduje, że zainteresowanie tym inhibitorem jest znaczne. W ostatnim czasie w wielu pracach podkreśla się znaczącą rolę czynników genetycznych. Badania nad wariantami genetycznymi kamicy układu moczowego są obecnie dynamicznie prowadzone. Wydaje się, że ich poznanie jest drogą do rozwikłania wielu problemów kamicy w przyszłości.
Thoracic Outlet Syndrome (TOS) is one of the most controversial compression (vascular and neurogenic) syndromes both due to the fact it is difficult to diagnose and because of the lack of generally accepted standard procedures. It is estimated that this condition occurs in 10 out of 100 000 people, while clinical examinations reveal that arterial symptoms are more common than neurogenic ones. This work presents a pathogenesis of the functional type of the syndrome with regard to contemporary studies analysing the effects of currently applied forms of conservative treatment. The study presents arguments concerning the significance of proper diagnosis which makes it possible to individualise the therapy according to current trends in rehabilitation mentioned in the available literature and resulting from the authors’ own experience.
PL
Zespół Górnego Otworu Klatki Piersiowej (Thoracic Outlet Syndrom, TOS) jest jednym z najbardziej kontrowersyjnych mieszanych zespołów uciskowych (naczyniowo-nerwowych) zarówno ze względu na trudności diagnostyczne jak i brak ogólnie przyjętych standardowych algorytmów postępowania. Ocenia się, iż ta jednostka chorobowa występuje u 10 na 100 000 osób, a w obrazie klinicznym odnotowuje się przewagę objawów naczyniowych nad neurogennymi. W pracy przedstawiono patogenezę funkcjonalnej odmiany zespołu uwzględniając współczesne doniesienia związane z efektami obecnie podejmowanych kierunków postępowania leczenia zachowawczego. Przytoczono argumentację dotyczącą znaczenia poprawnej diagnostyki i wynikającej z niej możliwości zindywidualizowania terapii zgodnej z aktualnie preferowanymi kierunkami postępowania rehabilitacyjnego funkcjonującymi w dostępnej literaturze, jak również wynikającej z własnych wieloletnich doświadczeń.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.