The use of tyrosine kinase inhibitors (TKIs) in the treatment of chronic myeloid leukemia has significantly improved the prognosis and outcomes for most patients. Clinical trials indicate that long-term CML therapy requires the introduction of second- or third-generation inhibitors in approximately 40–50% of cases. Effective in the case of imatinib resistance or intolerance, second generation TKI’s can also be used as a first-line treatment, leading to a faster, and deeper molecular response. TKIs, however, have also been observed to cause significant late adverse effects, including cardiovascular complications, which may raise certain safety concerns. The excellent treatment outcomes achieved with tyrosine kinase inhibitors have led to a gradual increase in the number and age of treated patients, and the associated higher incidence and severity of age-related co-morbidities such as diabetes, hypercholesterolemia, atherosclerosis, ischemic heart disease, hypertension, and congestive heart failure, which raise the risk of treatment-related cardiovascular complications. The article discusses the effects of individual TKIs on the pathogenesis of cardiovascular complications and presents the results of clinical trials that studied their impact on the incidence of such events.
There has been rapid development of anticancer therapies involving monoclonal antibodies targeting immune checkpoints of the immune response. One of them is pembrolizumab (the anti-programmed death receptor 1 ligand – anti-PD-1) used in the treatment of malignant melanoma, non-small cell lung cancer, or triple-negative breast cancer, among others. The case presented in this paper refers to a patient suffering from adenocarcinoma of the lung with multiple metastases and associated diseases. During immunotherapy with pembrolizumab, acute myocarditis was diagnosed. The clinical course of this case study specifically demonstrates how important, in the context of oncology patients treated with immunotherapy, the continuous evaluation and control are of the occurrence of adverse toxic effects associated with anticancer treatment. First of all, potential PD-1 inhibitor cardiotoxicity is rare in patients undergoing therapy with this drug, which significantly hinders accurate differential diagnosis in this direction. Second, this adverse effect, although relatively rare, is often fatal. The following case study describes how, with high doses of glucocorticosteroids, the effects of pembrolizumab-induced toxicity can be effectively muted.
PL
Obserwuje się dynamiczny rozwój terapii przeciwnowotworowej z udziałem przeciwciał monoklonalnych ukie-runkowanych na odpornościowe punkty kontroli odpowiedzi immunologicznej. Jednym z nich jest pembroli-zumab (humanizowane przeciwciało skierowane przeciwko receptorowi programowanej śmierci komórki 1 – anty-PD-1), stosowany w leczeniu m.in. czerniaka złośliwego, niedrobnokomórkowego raka płuc czy potrójnie ujemnego raka piersi. Przedstawiony w niniejszej pracy przypadek kliniczny dotyczy pacjenta chorującego na raka gruczołowego płuca z licznymi przerzutami oraz chorobami towarzyszącymi. W trakcie immunoterapii pembrolizumabem rozpoznano ostre zapalenie mięśnia sercowego. Przebieg kliniczny tej choroby w sposób szczególny wskazuje na to, jak istotna u pacjentów onkologicznych leczonych immunoterapią jest ciągła oce-na i kontrolowanie niepożądanych efektów toksycznych związanych z leczeniem przeciwnowotworowym. Po pierwsze, potencjalna kardiotoksyczność inhibitora PD-1 występuje rzadko u pacjentów poddanych terapii tym lekiem, co znacznie utrudnia precyzyjną diagnostykę różnicową w tym kierunku. Po drugie, ten niepożądany efekt, choć występuje stosunkowo rzadko, często jest śmiertelny. Opisany przypadek wskazuje, w jaki sposób za pomocą wysokich dawek glikokortykosteroidów można skutecznie wyciszać efekty toksyczności wywołanej przez pembrolizumab.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.