The main aim of this work is to highlight the problem of the nature and meaning of suffering related to cancer. The purpose of the interviews that we carried out was to learn the patterns of grieving that follows the death of someone close. Study was conducted in the group of 41 people at the time of mourning and bereavement after the loss of the loved ones due to a malignant cancer. Interviews with grieving persons were conducted from December 2008 to January 2010. The obtained results confirm that the problem of suffering related to patients in advanced stages of cancer is multidimensional. This problem needs to be solved by an interdisciplinary hospice palliative care.
PL
Istotnym celem niniejszej pracy jest zwrócenie uwagi na problem istoty i sensu cierpienia w chorobie nowotworowej. Celem przeprowadzanych swobodnych wywiadów było poznanie jakie typy postaw względem problemu cierpienia w chorobie nowotworowej prezentują osoby osierocone i pozostające w żałobie. Badania obejmowały grupę 41 osób znajdujących się w okresie żałoby i osierocenia po stracie bliskich, których przyczyną śmierci była złośliwa forma choroby nowotworowej. Wywiady z osieroconymi przeprowadzano od grudnia 2008 do stycznia 2010. Uzyskane wyniki badań potwierdzają, że problem cierpienia chorego w zaawansowanym stadium choroby nowotworowej posiada wieloaspektowy wymiar. Problem ten wymaga rozwiązania przez interdyscyplinarną opiekę paliatywno-hospicyjną.
Tramadol is classified as a pain reliever having analgesic properties. Pain is an unpleasant sensation that occurs most commonly as a result of tissue injury. Most opioid medicines are classed as alkaloid compounds and are classified as narcotics because they work on the central nervous system (CNS) to treat pain in conditions such as osteoarthritis, cancer, tooth pain, and kidney discomfort. Tramadol is plentiful in the roots of Nauclea latofolia. It can be chemically and biosynthetically produced from cyclohexanone and L-phenylalanine, respectively. The tramadol dose determines the toxicity stage. The medicine can be detoxified in the liver using monooxygenase enzymes and conjugating agents if taken in excess of the recommended dose. Tramadol works on the central nervous system by acting as a vulnerable agonist and inhibiting serotonin re-uptake. Seizures, genitourinary, dermatologic, and respiratory depression are just a few of tramadol's many side effects. The focus of this research will be on tramadol and its health consequences.
Therapeutical problems attached to the chronic pain therapy, has stimulated a growing interest in the development of neurodestructive (ablative) methods. Since 1975 the increasing number of the experimental investigators described the results concerning the influence of high frequency current on the nerve tissue. Breakthrough in clinical practice was introduction by Suijter of the new disposable electrode, producing a heat lesion around the active tip. This electrode had a needle form and has a valuable option to measure the tissue temperature during the whole procedure. In clinical practice the above technic received the name of radiofrequency thermocoagulation (RF). Despite of many investigations, the mode of action of RF is still unclear. In this review the results of the most frequently aaplied technics concerning low back pain are presented. The particular attention has also been drown to the trigeminal neuralgia and their therapeutic options. Thermolesions of the nerve system are well recognized therapeutic modality in chronic pain treatment despite the lack of hard evidence, yet. The results of clinical practice have learned, that even short term positive results are a valuable gift for the patient, who are forced to consume several pijnkillers per day otherwise.
PL
Problemy terapeutyczne związane z leczeniem bólu przewleklego spowodowały wzrost zainteresowania neurodestrukcyjnymi metodami leczenia. Od połowy lat siedemdziesiątych ubiegłego stulecia datuje się szybki postęp badań eksperymentalnych dotyczących wpływu prądu o wysokiej częstotliwości na tkanki człowieka, a w szczególności tkankę nerwową. Przełomem w praktyce klinicznej okazało się wprowadzenie w 1981 roku przez Suijtera nowej elektrody. Elektroda ta, w formie igły, pozwala sterować powstającą w trakcie zabiegu podwyższoną temperaturą. Opisane metody leczenia otrzymały nazwę termokoagulacja (Radiofrequency thermocoagulation, RF). Mimo licznych badań, próbujących wyjaśnić mechanizm działania wysokoczęstotliwościowego prądu na tkankę nerwową, jednoznacznej odpowiedzi do dziś nie znamy. Przeglądając wyniki badań, często słabo udokumentowanych, można odnieść wrażenie, że leczymy metodami, które nie wiadomo czy odpowiadają normom stawianym przez EBM. W pracy tej omówione zostały najczęściej stosowane w praktyce klinicznej techniki, a mianowicie te, które dotyczą bólu kręgosłupa lędźwiowego oraz miejsca neuroablacji zwoju Gassera w przypadkach neuralgii nerwu trójdzielnego. Termolezje w zakresie układu nerwowego, opierając się na efektach klinicznych, stanowią wartościową, uzupełniającą metodę leczniczą, która w istotny sposób polepsza komfort życia chorego, pozwalając mu zmniejszyć ilość przyjmowanych leków.
Virtual reality is a computer-generated scenario in which the user can interact in 3 dimensions so that the user feels that he or she is part of the scene. Pain is an unpleasant sensory and emotional experience associated with actual or potential tissue damage, or described in terms of such damage. Pain is often undertreated and this comes along with several consequences such as anger, depression, anxiety, workplace absenteeism, underemployment, unemployment and fear, among others. In the past decade, there has been need to find a safer way of controlling chronic pain without the necessary complication of opioid misuse. Virtual reality has been proved to be a safer adjunct for this. Several studies have reported that virtual reality is quite effective for pain management, with participants reporting significant relief of symptoms. The discovery of the use of virtual reality in the management of pain may prove to be a breakthrough in pain medicine, saving people from the complications of prolonged opioid use and opioid misuse. However, more research still has to be done to fully establish the mechanism of action and use of virtual reality in pain management, especially in the management of chronic pain. This would be a true breakthrough, allowing the full safety and effectiveness of virtual reality to be harnessed.
The diagnosis of cancer and its treatment may have a negative influence on patient functioning and coping strategies in malignant diseases. Evaluation of the sense of meaning in life and strategies of coping with cancer were the objectives of this study. In addition, the study compared patient demand for analgesic drugs during the postoperative period after surgical treatment of laryngeal and pharyngeal cancer between patients who assessed their pain with a pain intensity scale and patients who didn’t undergo this type of pain measurement. The study included 71 patients treated in the Clinic of Otolaryngology. Measurements were taken between 24 and 72 hours after the surgery. The following tools were used: the PIL test, the Mini-Mental Adjustment to Cancer (Mini-MAC) scale, a pain intensity numeric rating scale. Additionally, a retrospective review of medical records was conducted. Pain intensity measurement decreased patient demand for analgesic drugs both opioid, and non-opioid medications. The sense of meaning in life significantly increased levels of constructive coping skills in cancer and decreased levels of destructive coping strategies. Accurate assessment of postoperative pain intensity as well as analgesic efficacy increased the effectiveness of pain management, decreased patient demand for analgesic drugs and improved patient care quality. The sense of meaning in life played an important role in the process of developing coping strategies in cancer.
PL
Zdiagnozowanie choroby nowotworowej i jej leczenie może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie pacjenta oraz jego strategię radzenia sobie z chorobą nowotworową. Celem badania była ocena poczucia sensu życia i strategii radzenia sobie z chorobą oraz porównanie zapotrzebowania na leki przeciwbólowe w okresie pooperacyjnym u pacjentów po zabiegach operacyjnych krtani i gardła dolnego, u których stosowano ocenę natężenia bólu i bez stosowania oceny. Badaniami objęto 71 pacjentów Kliniki Otolaryngologii w okresie pooperacyjnym od doby zabiegu do trzeciej doby po zabiegu. W badaniu wykorzystano test PIL, skalę Mini-MAC, numeryczną skalę oceny natężenia bólu oraz zastosowano retrospektywną analizę dokumentacji medycznej. Ocena natężenia bólu zmniejsza u pacjentów zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe nieopioidowe i opioidy. Poczucie sensu życia zwiększa w sposób istotny poziom konstruktywnych strategii radzenia sobie z chorobą, a zmniejsza poziom destruktywnych strategii. Prawidłowe monitorowanie bólu pooperacyjnego oraz stopnia ulgi w bólu podnosi skuteczność leczenia bólu, zmniejsza zapotrzebowanie pacjentów na leki przeciwbólowe i podnosi jakość opieki nad chorym. Poczucie sensu życia odgrywa ważną rolę w przyjmowanych strategiach radzenia sobie z chorobą nowotworową.
Basic experiments have demonstrated that the effect of wound healing in moist environments is better than that in dry environments; therefore, research on moist dressing is the focus of wound healing research. 42 burn patients receiving treatment in Jiangsu Provincial People’s Hospital were selected as experimental cases. Wound surface is divided into treatment group and control group using a self-contrasted method. The treatment group received a moist dressing in the treatment of burn wounds and the control group adopted iodine gauze or Vaseline gauze coverage. Wound healing effect and the impact on the degree of pain of in the two different treatment methods were observed after treatment. The results of 42 patients were included in the analysis. The average healing time of patients’ burn wounds in treatment group is (10.9 3.3) d, and the average healing time in control group is (13.8 3.6) d, so, the difference is significant (P<0.01). Wound pain in the treatment group is significantly lower than that in the control group (P<0.01). Using moist dressing (Mepitel and Mepilex, etc.) in the treatment of burn wounds, woundhealing time can be shortened and wound pain can be reduced significantly.
Invasive procedures, such as the lumbar puncture, can cause anxiety and pain in children undergoing treatment for acute lymphoblastic leukemia (ALL). We investigated the safety and efficacy of two different protocols for pain relief in 20 children with ALL undergoing lumbar puncture. Protocol A was composed of an association between propofol and alfentanil. Protocol B consisted in the combination of propofol and ketamine. Vital and behavioural parameters, sedation and pain scores were recorded at different times during and after the procedure. All patients showed a satisfactory sedation and analgesia. We found a statistically significant difference of vital parameters between protocol A and protocol B, while there were no significative differences between sedation scores and the other parameters evaluated. Patients in protocol A showed a higher incidence of major side effects, such as respiratory depression. Our results show that both protocols are effective to obtain a good sedation and analgesia in children with ALL undergoing lumbar puncture, but the association between propofol and ketamine appears more safe due to the lower incidence of side effects.
An effective and, more importantly, reliable measurement of pain has always been a difficult task, mainly due to the availability of only a subjective evaluation of pain. However, an accurate estimation of the sensation is extremely useful in the healing process, and it can determine the effectiveness of treatment. The multitude of different types of pain rating scales found in scientific research inspires reflections on their quality and possible use in the processes of both therapy and research. The aim of this paper is to present one-dimensional pain assessment scales, showing their advantages and disadvantages with respect to criteria such as age, cultural background, pain type, disorder type, and the ease of application and interpretation, as well as to try to select the best one from the scales listed. This paper also aims to present possible modifications of pain rating scales that have appeared in recent years as new measurement tools used in scientific research on the subjective assessment of pain. All articles were found via the EBSCO HOST website. Only English-language literature was taken into consideration; only those articles where it was possible to view their full text were taken into consideration. The individual search tags used were as follows: ‘pain measurement tool’, ‘pain scale’ and ‘NRS scale’. The last criterion was adopted because the Numeric Rating Scale (NRS) is the most commonly used scale in research on the method of measuring pain, regardless of pain type, severity, cause, or duration. The literature complied for this paper was published between 1979 and 2013. The articles analysed indicate that each of the pain rating scales listed could be a reliable measurement tool. However, the highest rated and the most commonly used scales are NRS and FPS (Face Pain Scale – pain assessment scale using facial images). It should be emphasized that only the appropriately matched tools for measuring pain intensity, tailored to a research group, shall determine the effectiveness of the research.
The combined oral contraceptive pill (COCP) has been implicated in the development of a number of chronic pain conditions. Modern COCP formulations produce a low endogenous estradiol, low progesterone environment similar to the early follicular phase of the natural menstrual cycle, with a variable effect on serum androgen levels. We used behavioural measures and functional magnetic resonance imaging to investigate the response to experimental thermal stimuli in healthy women, in both a natural and COCPinduced low endogenous estradiol state, to investigate whether alterations in central pain processing may underlie these observations in COCP users. Although COCP users overall did not require lower temperatures to obtain a fixed pain intensity, alterations in the brain response to these stimuli were observed. In a subgroup of COCP users with significantly reduced serum testosterone, however, lower temperatures were required. Region-of-interest analysis revealed that within key regions of the descending pain inhibitory system, activity in response to noxious stimulation varied with serum testosterone levels in both groups of women. Of particular interest, in COCP users, activity in the rostral ventromedial medulla increased with increasing testosterone and in those women with low testosterone, was significantly reduced compared to controls. These findings suggest that, in a low endogenous estradiol state, testosterone may be a key factor in modulating pain sensitivity via descending pathways. Specifically, failure to engage descending inhibition at the level of the rostral ventromedial medulla may be responsible for the reduction in temperature required by COCP users with low circulating testosterone.
PL
Stosowanie złożonych doustnych środków antykoncepcyjnych (ZDŚA) wiązano z rozwojem wielu zespołów bólu przewlekłego. Nowoczesne postacie ZDŚA wywołują stan małego stężenia endogennego estradiolu i małego stężenia progesteronu, zbliżony do wczesnej fazy pęcherzykowej naturalnego cyklu miesięcznego; w zróżnicowany sposób wpływają na stężenia androgenów w surowicy. Wykorzystaliśmy miary behawioralne i obrazowanie za pomocą czynnościowego rezonansu magnetycznego do zbadania reakcji na eksperymentalne bodźce cieplne u zdrowych kobiet w stanie małego stężenia endogennego estradiolu (naturalnym i wywołanym ZDŚA) aby zbadać, czy zmiany w zakresie ośrodkowego przetwarzania bólu mogą leżeć u podłoża tych obserwacji u osób stosujących ZDŚA. Chociaż osoby stosujące ZDŚA ogólnie biorąc nie wymagały niższych temperatur do uzyskania ustalonego nasilenia bólu, obserwowano zmiany w zakresie reakcji mózgu na te bodźce. W podgrupie osób stosujących ZDŚA, u których stężenie testosteronu w surowicy było zmniejszone, wymagane temperatury bodźca były niższe. Analiza obszarów zainteresowania wykazała, że w obrębie kluczowych obszarów zstępującego układu hamującego ból aktywność w reakcji na bodziec bólowy różniła się w zależności od stężenia testosteronu w surowicy w obu badanych grupach kobiet. Szczególnie interesujące było stwierdzenie, że u osób stosujących ZDŚA aktywność dogłowowej części brzuszno-przyśrodkowego obszaru rdzenia przedłużonego zwiększała się wraz ze stężeniem testosteronu, a u kobiet z małym stężeniem testosteronu była istotnie zmniejszona w porównaniu z grupą kontrolną. Wyniki te wskazują, że w stanie małego stężenia endogennego estradiolu testosteron może być kluczowym czynnikiem modulującym wrażliwość na ból za pośrednictwem dróg zstępujących. Dokładniej zaś niezdolność do angażowania zstępującego hamowania na poziomie dogłowowej części brzuszno-przyśrodkowego obszaru rdzenia przedłużonego może odpowiadać za niższą temperaturę wymaganą do wywołania odczucia bólu o określonym nasileniu u osób stosujących ZDŚA i z małym stężeniem krążącego testosteronu.
Generic substitution on the Polish pharmaceutical market is becoming more common. Both doctors and that pharmacists are not fully aware of the differences that may exist between original and generic drugs so their decision that should be substantive therapeutic decision is random. In most cases, it is not supported by the knowledge of the bioequivalence study, which is necessary for rational drug substitution. Much more complicated is the problem in the case of conversion of drugs available in forms with modified release. The authors wish to bring this important for the practitioner and pharmacist problem that we encounter in everyday work.
PL
Substytucja generyczna na polskim rynku farmaceutycznym jest coraz częstsza. Zarówno lekarze jak i farmaceuci nie do końca są świadomi różnic, jakie mogą występować pomiędzy lekami oryginalnymi i generycznymi a zatem ich decyzja, która powinna być terapeutyczną decyzją merytoryczną jest przypadkowa. W większości przypadków nie jest ona poparta znajomością badania biorównoważności, które jest niezbędne do racjonalnej substytucji leków. O wiele bardziej skomplikowany jest problem w przypadku zamiany leków dostępnych w postaciach o modyfikowanym uwalnianiu. W pracy autorzy pragną przybliżyć ten jakże ważny dla lekarza praktyka oraz farmaceuty problem, z którym spotykamy się w codziennej pracy.
Traditional pain treatment techniques are not always effective and, in many cases, not indifferent to the patient’s health. More and more often, instead of the traditional techniques or as their supplement, alternative pain treatment methods stemming from psychological theories are being applied. Their advantage is their non-invasiveness and confirmed effectiveness, especially when the causes of pain are not only organic but also psychological. The aim of this article is to analyze pain from the psychological point of view as well as to describe hypnosis as one of the alternative pain treatment techniques.
PL
Tradycyjne metody leczenia bólu nie zawsze są skuteczne, a w wielu przypadkach pozostają nie obojętne dla zdrowia pacjenta. Coraz częściej, zamiast technik tradycyjnych lub jako ich uzupełnienie, lekarze stosują alternatywne techniki leczenia bólu wywodzące się z teorii psychosomatycznych. Zaletą tych metod jest ich nie inwazyjność i potwierdzona skuteczność, zwłaszcza gdy przyczyny bólu są nie tylko organiczne, lecz również psychologiczne. Celem artykułu jest analiza bólu z punktu widzenia psychologicznego oraz opisanie hipnozy, jako jednej z alternatywnych metod leczenia bólu.
The rapidly progressing field of pharmacogenetics offers insight into the variation in responses observed clinically among patients administered analgesics. Genetic variation leads to interperson variability in pharmacokinetics and pharmacodynamics, processes that have an important impact on the observed efficacy and toxicity of analgesics. As more pharmacogenetic research links specific polymorphism to the pharmacologic effects of analgesics, clinicians will continue to improve their understanding of how to prescribe analgesics more effectively.
PL
Postęp jaki dokonuje się w zakresie farmakogenetyki pozwala na zrozumienie osobniczych różnic w odpowiedzi na podanie leków przeciwbólowych. Różnice farmakogenetyczne i związane z tym zmiany w farmakokinetyce i farmakodynamice leków przeciwbólowych pozwalają dzisiaj wyjaśnić ich wpływ zarówno na skuteczność jak i bezpieczeństwo stosowania tych leków. Znajomość czynników genetycznych pozwala na uzyskanie wiedzy niezbędnej do coraz efektywniejszego stosowania leków przeciwbólowych.
Moderate to severe pain in cancer patients requires opioid analgesics administration. Although opioids are usually effective analgesics these drugs also evoke numerous adverse effects including gastrointestinal symptoms (opioid-induced bowel dysfunction, OIBD). In recent years OIBD has been treated through underlying mechanisms using opioid receptor antagonists: methylnaltrexone and oxycodone combined with naloxone. In this article a 75-years-old patient diagnosed with advanced stomach cancer was presented; this patient suffered from an intense constipation induced by morphine and later on by oxycodone administration. In spite of obtained satisfactory analgesia due to constipation oxycodone was switched to a combined prolonged-release (PR) oxycodone with PR naloxone. Apart from maintaining satisfactory analgesia a significant improvement was noted in bowel movements. The use of a combination of PR oxycodone with PR naloxone allows not only effectively treat pain but also significantly decreases a negative impact of opioids on a bowel function and improves patients’ quality of life.
PL
U chorych na nowotwory, ból o umiarkowanym i silnym natężeniu wymaga stosowania analgetyków opioidowych. Choć opioidy cechuje zwykle wysoka skuteczność analgetyczna, leki te wywołują także liczne działania niepożądane, zwłaszcza ze strony przewodu pokarmowego, określane mianem poopioidowych zaburzeń czynności jelit (opioid-induced bowel dysfunction). W ostatnich latach podjęto próby leczenia przyczynowego zaburzeń jelitowych wywołanych opioidami, stosując antagonistów receptorów opioidowych, metylnaltrekson i oksykodon w połączeniu z naloksonem. W artykule przedstawiono opis 75-letniego pacjenta, z rozpoznaniem zaawansowanego raka żołądka, u którego doszło do rozwoju nasilonego zaparcia stolca, wywołanego podaniem morfiny, a następnie oksykodonu. Pomimo uzyskania zadowalającej analgezji, z powodu zaparcia stolca, oksykodon zamieniono na preparat złożony z oksykodonu i naloksonu o przedłużonym uwalnianiu. Oprócz podtrzymania zadowalającej analgezji, uzyskano znaczną poprawę w zakresie wypróżnień. Zastosowanie preparatu złożonego z oksykodonu i naloksonu pozwala nie tylko na skuteczne leczenie bólu, ale również na istotne zmniejszenie negatywnego wpływu opioidów na czynność przewodu pokarmowego i poprawę jakości życia chorych.
Wstęp: Zapalenie kaletki krętarzowej (TB) staje się dość często występującym na całym świecie schorzeniem wskutek coraz częstszego uprawiania różnych dyscyplin sportu. Najczęściej TB wiąże się z powtarzającymi się, nieznacznymi urazami mięśni przyczepiających się na krętarzu większym kości udowej albo z bezpośrednim urazem bocznej powierzchni uda. Celem naszego badania jest ocena skuteczności pozaustrojowej terapii falą uderzeniową (ang. Extracorporeal Shock Waves Therapy, ESWT) w leczeniu zapalenia kaletki krętarzowej. Materiał i metody: W okresie od lipca 2004 roku do maja 2007 roku objęto leczeniem 114 pacjentów z TB. Protokół leczenia składał się z trzech sesji ESWT (litotryptor z sondą ultradźwiękową 6,5 MHz, 1700 impulsów o mocy 0,28 mJ/mm2), wykonywanych co tydzień. Postępowanie po zabiegu obejmowało okład z lodu na leczone miejsce. Na zakończenie aplikacji ESWT przeprowadzano sesje kinezyterapii oraz ćwiczeń rozciągających. Wszystkim pacjentom zezwalano na lekkie ćwiczenia fizyczne, lecz zalecano unikanie forsownych zajęć sportowych przez 6 tygodni. Ocena kaŜdego pacjenta obejmowała badanie kliniczne, kontrolę zakresu ruchomości (ROM) stawu biodrowego, test odwodzenia stawu biodrowego z oporem, standardowe zdjęcia RTG, ultrasonografię oraz tomografię rezonansu magnetycznego. Powyższą ocenę powtarzano po upływie miesiąca oraz czterech miesięcy od rozpoczęcia leczenia. Wyniki: Po upływie czterech miesięcy u 86% pacjentów z TB zaobserwowano zmniejszenie się bólu. Test ruchu odwodzenia i zgięcia, przeprowadzony po czterech miesiącach od leczenia, wykazał zwiększenie się ROM stawu biodrowego. Wnioski: Przyjmujemy, że ESWT może zmniejszyć ból i zwiększyć ROM stawu biodrowego u pacjentów z TB, jednakŜe ustalenie skuteczności ESWT w praktyce klinicznej wymaga przeprowadzenia dalszych badań z grupą kontrolną.
EN
Background: The trochanteric bursitis (TB) is becoming quite common worldwide due to the increase in the sporting activities of the population at large. Most often TB is associated with repetitive minor trauma of the muscles inserting on the greater trochanter or with a direct trauma on the lateral aspect of the thigh. The aim of our research is to evaluate the effectiveness of the extracorporeal shock waves therapy (ESWT) in the treatment of trochanteric bursitis.Material and methods: 114 patients affected by TB were treated between July 2004 and May 2007. The protocol consisted of three sessions of ESWT (lithotripter 6,5 MHz ultrasound probe, 1700 pulses 0,28 mJ/mm2) performed weekly during one month. Post operative management included ice pack on to the treatment site. At the end of every ESWT application assisted kinesiotherapy and stretching were performed. All patients were allowed to perform light activities, but avoiding strenuous sport activities for 6 weeks. Each patient was evaluated with a clinical assessment, hip Range of Motion (ROM), hip stress abduction test, standard X-Rays, ultrasound and MRI. These measurements were repeated at one and four months after the beginning of the treatment.Results: A decrease in pain was observed in month four in 86% of the patients affected by TB. The abduction test and flexion test performed four months after the therapy showed an increase in the hip ROM. Conclusions: We assume that ESWT can reduce pain and improve the hip ROM in patients affected by TB, but further controlled trials are needed to state the effectiveness of ESWT in clinical practice.
Radiographic knee osteoarthritis (OA) is a highly prevalent condition that has been the focus of a number of studies identifying factors that are prognostic of continued or worsening pain and function. Although prior prognostic studies have identified a number of demographic, physical, and psychological factors that are predictive of outcome, minimal focus has been placed on pain coping skills as prognostic factors, despite crosssectional evidence suggesting that pain coping skills are associated with pain and function in knee OA. The present study reports on the use of pain coping skills as prognostic factors for changes in pain and/or function over a 1-year period. Participants were drawn from the Osteoarthritis Initiative, a prospective longitudinal cohort study of persons recruited from the community who either had knee OA or were at high risk for developing knee OA. Data from the Coping Strategies Questionnaire were compared against 1-year change in pain, function, or both, using established criteria for defining whether the patient got better, worse, or stayed the same over the 1-year period. Results revealed a significant effect for praying/hoping, increased behavioral activities, and pain catastrophizing as prognostic of pain outcomes; ignoring pain and praying/hoping were prognostic of function outcomes; and increased behavioral activities and pain catastrophizing were prognostic of a combined pain and function outcome. The findings provide important new evidence regarding the potential clinical relevance of a number of pain coping responses hypothesized to influence future pain and function in persons with arthritis.
PL
Stwierdzane radiograficznie zmiany zwyrodnieniowe stawów kolanowych to schorzenie bardzo częste i będące przedmiotem licznych badań, w których identyfikowano czynniki rokownicze utrzymującego się lub narastającego bólu i zaburzeń czynności. We wcześniejszych badaniach dotyczących rokowania zidentyfikowano liczne czynniki demograficzne, fizyczne i psychologiczne, które są predyktorami wyniku leczenia, ale niewiele uwagi poświęcono umiejętnościom radzenia sobie z bólem jako czynnikowi rokowniczemu, pomimo danych pochodzących z badań przekrojowych, które wskazują, że umiejętności te wiążą się z bólem i z funkcjonowaniem w chorobie zwyrodnieniowej stawów kolanowych. W bieżącym badaniu opisujemy zastosowanie umiejętności radzenia sobie z bólem jako jednym z czynników rokowniczych zmian w zakresie bólu i/lub funkcjonowania w ciągu rocznej obserwacji. Uczestnicy badania pochodzili z Osteorthritis Initiative, prospektywnego podłużnego badania kohortowego osób rekrutowanych ze społeczności, które miały chorobę zwyrodnieniową stawów kolanowych lub były obciążone dużym ryzykiem rozwoju tego schorzenia. Dane z Coping Strategies Questionnaire porównano z rocznymi zmianami w zakresie bólu, czynności lub obu tych zmiennych, za pomocą określonych kryteriów definiujących zmianę stanu klinicznego pacjenta na lepszy, gorszy lub bez zmian w ciągu roku. Wyniki wskazały na istotne efekty modlitwy/nadziei, zwiększonej aktywności behawioralnej i myślenia katastroficznego na temat bólu, jako czynników rokowniczych wyniku leczenia; ignorowanie bólu oraz modlitwa/nadzieja były czynnikami prognostycznymi wyniku leczenia w zakresie funkcjonowania; zwiększona aktywność behawioralna i myślenie katastroficzne na temat bólu były czynnikami rokowniczymi odnoszącymi się łącznie do wyników leczenia bólu oraz funkcjonowania. Wyniki dostarczają istotnych nowych danych naukowych odnośnie do potencjalnego klinicznego znaczenia wielu reakcji radzenia sobie z bólem, które przypuszczalnie mogą wpływać na przyszły ból i funkcjonowanie osób z chorobą zwyrodnieniową stawów.
Wstęp: Prowadzone są badania dotyczące roli manipulacji kręgosłupa i innych technik manualnych w leczeniu migrenowych bólów głowy. Wykorzystanie terapii manualnej w postępowaniu z pacjentem cierpiącym na migrenę może prowadzić do zwiększenia ruchomości stawów, zmniejszeniu nadmiernego napięcia mięśni, normalizacji stanu napięcia tkanek miękkich oraz likwidacji punktów spustowych. Cel pracy: Porównanie wpływu terapii manualnej i typowego leczenia farmakologicznego na nasilenie dolegliwości bólowych u pacjentów z przewlekłymi bólami migrenowymi. Projekt badawczy: Badanie obserwacyjne kliniczno-kontrolne. Materiał i metoda: Przebadano dwie grupy pacjentów z rozpoznanymi migrenowymi bólami głowy: (1) leczonych terapią manualną oraz (2) leczonych według typowego leczenia farmakologicznego (grupa kontrolna). Liczebność kaŜdej z grup wyniosła 30 osób. W grupie (1) wykonano 10 zabiegów terapii manualnej w ciągu 13 dni. Zmianę nasilenia dolegliwości bólowych mierzono za pomocą kwestionariusza MPQ (McGill Pain Questionaire). Pomiarów dokonano trzykrotnie: przed leczeniem, bezpośrednio po zakończeniu leczenia terapią manualną i we wczesnym okresie leczenia farmakologicznego oraz po dalszych 3 miesiącach. Wyniki: W grupie poddanej terapii manualnej zmniejszyły się dolegliwości bólowe, i efekt ten utrzymywał się także 3 miesiące po zakończeniu terapii. Jednocześnie nie stwierdzono większej skuteczności terapii manualnej w redukowaniu dolegliwości bólowych pacjentów chorujących na migrenę w porównaniu do typowego leczenia farmakologicznego, zarówno w działaniu bezpośrednim, jak i 3 miesiące po zakończeniu terapii. Wnioski: Terapia manualna zmniejsza nasilenie dolegliwości bólowych pacjentów chorujących na migrenę, ale zmniejszenie bólu pod wpływem terapii manualnej nie jest większe od zmniejszenia bólu w wyniku farmakoterapii.
EN
Introduction: Research concerning the role of spine manipulation and other manual techniques in the treatment of migraine headaches has been conducted for years. The use of manual therapy in treating a migraine-sufferer may lead to an increase in joint mobility, decrease of strain in excessively tensed muscles, standardization of the state of soft tissues tension and the elimination of trigger points.Aim: Comparison of the influence of manual therapy and pharmacological treatment on the change of pain symptom levels for patients suffering from chronic migraines.Material and methods: Two groups of patients were examined – one that was treated with manual therapy and the other with pharmacotherapy. Each group comprised 30 patients. The change in pain levels was measured with the use of the MPQ questionnaire (McGill Pain Questionnaire). Measurements were carried out three times – before treatment, directly after the completion of treatment and three months after the completion of treatment.Results: In the manual therapy group patients suffering from migraines experience reduced levels of pain. The obtained low level of pain is also maintained three months after the completion of therapy. However, the greater effectiveness of manual therapy in reducing the pain symptoms of migraine patients when compared to pharmacotherapy in both the short-term (right after therapy) and the longterm effect (three months after the completion of therapy) has not been confirmed.Conclusions: Manual therapy effectively reduces the level of pain symptoms in migraine-suffering patients. The reduction of pain caused by manual therapy is not more effective than the reduction of pain caused by pharmacotherapy.
Podstawy i cele: Posiadanie uniwersalnego narzędzia do oceny bólu u dzieci jest utrudnione przez wrażliwość kulturową. Badanie to miało na celu opracowanie i walidację przyjaznego kulturowo narzędzia do oceny bólu u dzieci tj. Skali Bólu wg Wizerunków Płaczących Twarzy (Crying Faces Pain Scale, CFPS) wśród nigeryjskich dzieci. Metody: W badaniu tym zastosowano standard wzorcowy. Badanie odbyło się w 3 fazach, mianowicie: 1) opracowanie CFPS, 2) walidacja krzyżowa oraz 3) walidacja CFPS. W fazie walidacji wzięło udział 70 dzieci, (39 (55.7%) chłopców i 31 (44.3%) dziewcząt) w przedziale wiekowym 4-13 lat, cierpiących na ból pooperacyjny, ból ortopedyczny, ból brzucha czy ból głowy. Zbadano właściwości psychometryczne i preferencje dla CFPS, w porównaniu z Graficzną Skalą Oceny Bólu Wonga-Bakera (FACES, Wong-Baker Faces Pain Rating Scale). Do analizy danych wykorzystano statystyki opisowe i inferencyjne. Poziom Alpha ustawiono na p<0.05. Wyniki: Średni wynik dla CFPS wyniósł 4,60, w porównaniu do średniego wyniku FACES wynoszącego 4,49. Wystąpiła słaba korelacja pomiędzy FACES a CFPS (r=0,325; p=0,.006). Preferowany wynik dla kulturowo przyjaznego narzędzia dla CFPS i FACES wyniósł odpowiednio 6,07 ±1,23 i 3,67 ±1,09, na podstawie zmodyfikowanej liczbowej skali bólu 0-10. Wnioski: Skala CFPS ma wystarczające właściwości psychometryczne do szacowania bólu u dzieci. Jednak preferowano bardziej CFPS niż FACES, jako bardziej przyjazne kulturowo narzędzie do oceny bólu wśród dzieci w Nigerii. Implikacje: CFPS jest bardziej przyjazny kulturowo i dlatego mógłby być bardziej odpowiedni, jako skala bólu w Afryce. Jednak, ze względu na swoje właściwości psychometryczne, potrzebne będą dalsze badania w celu poprawy tej skali.
EN
Having a universal tool for assessing pain in children is hamstrung by cultural sensitivity. This study aimed to develop and validate a culturally-friendly pain assessment tool (i.e. Crying Faces Pain Scale (CFPS)) among Nigerian Children. This study employed criterion-standard design. The study was in three phases, namely: (1) development of CFPS, (2) cross-validity and (3) validation of the CFPS. 70 children (39 (55.7%) males and 31 (44.3%) females) within the age range of 4-13 years who had post-surgical pain, orthopaedic pain, stomach pain or headache were involved in the validation phase. Psychometric properties and preferences for the CFPS compared with the Wong-Baker FACES Pain Rating Scale (FACES) were examined. Descriptive and inferential statistics were used to analyze the data. Alpha level was set at p<0.05. The median score of the CFPS was 4.60 compared to FACES median score of 4.49. There was weak correlation between FACES and CFPS (r=0.325; p=0.006). Preference score as a culturally friendly tool for CFPS and FACES was 6.07±1.23 and 3.67±1.09 respectively, based on a modified 0-10 numerical pain scale. Conclusions: The crying faces pain scale has fair psychometric properties for assessing pain in children. However, CFPS was preferred to FACES as a culturally friendly tool for assessing pain among Nigerian children. Implications: The CFPS is more culturally friendly and so might be better suited as a pain scale in Africa. However, due to its fair psychometric properties, further studies may be needed to improve upon this scale.
The diagnosis of cancer and its treatment may have a negative influence on patient functioning and coping strategies in malignant diseases. Evaluation of the sense of meaning in life and strategies of coping with cancer were the objectives of this study. In addition, the study compared patient demand for analgesic drugs during the postoperative period after surgical treatment of laryngeal and pharyngeal cancer between patients who assessed their pain with a pain intensity scale and patients who didn’t undergo this type of pain measurement. The study included 71 patients treated in the Clinic of Otolaryngology. Measurements were taken between 24 and 72 hours after the surgery. The following tools were used: the PIL test, the Mini-Mental Adjustment to Cancer (Mini-MAC) scale, a pain intensity numeric rating scale. Additionally, a retrospective review of medical records was conducted. Pain intensity measurement decreased patient demand for analgesic drugs both opioid, and non-opioid medications. The sense of meaning in life significantly increased levels of constructive coping skills in cancer and decreased levels of destructive coping strategies. Accurate assessment of postoperative pain intensity as well as analgesic efficacy increased the effectiveness of pain management, decreased patient demand for analgesic drugs and improved patient care quality. The sense of meaning in life played an important role in the process of developing coping strategies in cancer.
PL
Zdiagnozowanie choroby nowotworowej i jej leczenie może mieć negatywny wpływ na funkcjonowanie pacjenta oraz jego strategię radzenia sobie z chorobą nowotworową. Celem badania była ocena poczucia sensu życia i strategii radzenia sobie z chorobą oraz porównanie zapotrzebowania na leki przeciwbólowe w okresie pooperacyjnym u pacjentów po zabiegach operacyjnych krtani i gardła dolnego, u których stosowano ocenę natężenia bólu i bez stosowania oceny. Badaniami objęto 71 pacjentów Kliniki Otolaryngologii w okresie pooperacyjnym od doby zabiegu do trzeciej doby po zabiegu. W badaniu wykorzystano test PIL, skalę Mini-MAC, numeryczną skalę oceny natężenia bólu oraz zastosowano retrospektywną analizę dokumentacji medycznej. Ocena natężenia bólu zmniejsza u pacjentów zapotrzebowanie na leki przeciwbólowe nieopioidowe i opioidy. Poczucie sensu życia zwiększa w sposób istotny poziom konstruktywnych strategii radzenia sobie z chorobą, a zmniejsza poziom destruktywnych strategii. Prawidłowe monitorowanie bólu pooperacyjnego oraz stopnia ulgi w bólu podnosi skuteczność leczenia bólu, zmniejsza zapotrzebowanie pacjentów na leki przeciwbólowe i podnosi jakość opieki nad chorym. Poczucie sensu życia odgrywa ważną rolę w przyjmowanych strategiach radzenia sobie z chorobą nowotworową.
We conducted a postal survey to assess the prevalence and characteristics of neuropathic pain and migraine in a cohort of multiple sclerosis (MS) patients. Of the 1300 questionnaires sent, 673 could be used for statistical analysis. Among the respondents, the overall pain prevalence in the previous month was 79%, with 51% experiencing pain with neuropathic characteristics (NCs) and 46% migraine. MS patients with both migraine and NC pain (32% of the respondents) reported more severe pain and had lower health-related quality of life than MS patients with either migraine or NC pain. Pain intensity in MS patients with migraine was moderate (6.0±0.1). Migraine was mostly episodic, but headaches were occurring on P15 days per month in 15% of those with migraine. MS patients with migraine were younger and had shorter disease durations than those with NC pain. NC pain was most often located in the extremities, back and head, and was frequently described as tingling and pins-and-needles. The intensity of NC pain was low to moderate (4.9±0.1), but positively correlated with the number of painful body sites. Nonetheless, patients with NC pain were more disabled (with a higher Expanded Disability Status Scale and pain interference index) than patients with migraine. Migraine, but not NC pain, was associated with age, disease duration, relapsing-remitting course, and interferon-beta treatment. This suggests that NC pain and migraine are mediated by different mechanisms. Therefore, pain mechanisms that specifically operate in MS patients need to be characterized to design optimal treatments for these individuals.
PL
Przeprowadziliśmy listowne badanie kwestionariuszowe w celu oceny częstości występowania i charakterystyki bólu neuropatycznego i migreny w kohorcie chorych na stwardnienie rozsiane (SR). Spośród wysłanych 1300 kwestionariuszy 673 nadawało się do analizy statystycznej. Ogólna częstość występowania bólu u respondentów w ciągu miesiąca poprzedzającego badanie wyniosła 79%; 51% badanych odczuwało ból o cechach neuropatycznych (BN), a 46% - ból migrenowy. Chorzy odczuwający zarówno ból migrenowy jak i BN (32% respondentów) zgłaszali większe natężenie bólu i gorszą jakość życia związaną ze stanem zdrowia niż pacjenci ze SR odczuwający tylko jeden z tych bólów. Natężenie bólu u chorych na SR i migrenę było umiarkowane (6,0±0,1). Migrena w większości przypadków miała charakter epizodyczny, ale u 15% osób z migreną bóle głowy występowały ≥15 dni w miesiącu. Chorzy na SR i na migrenę byli młodsi i chorowali krócej niż pacjenci z BN. Ból o charakterze neuropatycznym najczęściej umiejscowiony był w kończynach, plecach i głowie; często opisywany był jako mrowienie lub kłucie. Nasilenie BN było małe lub umiarkowane (4,9±0,1) ale korelowało z liczbą objętych bólem części ciała. Niemniej jednak pacjenci z BN byli bardziej niesprawni (mieli większą punktację w Expanded Disability Status Scale i w Pain Interference Index) niż pacjenci z migreną. W przeciwieństwie do BN, migrena była powiązana z wiekiem, czasem trwania choroby, postacią nawracająco-zwalniającą choroby oraz z leczeniem interferonem beta. Wskazuje to na odrębne mechanizmy BN i migreny. W związku z tym wydaje się konieczne scharakteryzowanie mechanizmów bólu, które działają swoiście u chorych na SR w celu opracowania optymalnego leczenia tych pacjentów.
The pain is generally considered to be a subjective feeling because there is no standard for the measurement device. Commonly used pain rating scales have their limitations due in part to the patient’s age, the severity of the underlying disease or a reference to the real-time of pain and its severity. The aim of the ideal pain assessment tool should be measured pain intensity in real time, accurate assessment of pain, speed of reaction and scale appropriate to its value or regardless of age group. Device that meets these conditions is the method of skin conductivity tests. This method uses the phenomenon of skin conductivity as a measure to stimulate the sympathetic nervous system due to pain stimulus. Activation of the sympathetic fibers innervating sweat glands induces release of the contents of these glands (called emotional sweating) while reducing drag and increasing skin conductivity. Quick absorption of sweat released again reduces the conductivity. The resulting differential conductivity is read as a single pendulum which has its strength (wave amplitude) and slope (the time gap between the top of the cavity). The stimulation of the sympathetic system is determined by the amplitude (intensity) and frequency (number fluctuations or oscillations of conduction at the time) and presented as their resultant in the form of an index. Painful stimuli induce a rapid increase in emotional sweating and skin conductivity fluctuations. When a painful stimulus ceases, skin conductance decreases immediately. These changes are recorded by electrodes placed on the well-equipped with sweat glands, skin, the palms of r hand or sole of the foot. The resulting conductivity fluctuations reach the evaluation unit, where the transformation is analyzed using appropriate software. Another device that serves the objective assessment of pain is Analgesia-Nociception Index (ANI). It is based on heart rate variability (HRV Heart Rate Variation), and differentiating components of the heart rate cycle between inspiration and expiration (Fourier analysis of harmonic and non-harmonic components of the ECG). The analysis is the degree of tension n X (parasympathetic response). If the patient does not feel pain, parasympathetic dominant rhythm (HR increases during inspiration and falls during expiration), which corresponds to a high-value of ANI. In the case of severe pain feel for the patient, the response of the parasympathetic system is disturbed during exhalation, and the ANI decreases. ANI Monitor allows to track changes in real time on a graph and numeric values. Data are presented on the screen in the form of graphs of ANI instantaneous and ANI average for the last four minutes. ANI index size is inversely proportional to the severity of pain stimulation, and therefore, neither is sometimes called „comfort index”. No less than 50 indicates insufficient analgesia or in the range of 50 to 70 refers to the correct analgesia, while ANI above 70 indicates of hiperanalgesia risk.
PL
Ból jest powszechnie uznawany za odczucie subiektywne i dlatego nie ma standardowego urządzenia do jego pomiaru. Używane powszechnie skale oceny bólu mają swoje ograniczenia wynikające między innymi z wieku osoby badanej, nasilenia choroby podstawowej czy też odniesienia do czasu rzeczywistego wystąpienia bólu i jego nasilenia. Celem idealnego narzędzia oceny bólu powinien być pomiar nasilenia bólu w czasie rzeczywistym, dokładność oceny bólu, bezzwłoczność reakcji i skalowanie odpowiednie do jego wartości bez względu na grupę wiekową lub, jeżeli to niemożliwe, z jej uwzględnieniem. Urządzeniem, które spełnia wymienione warunki jest metoda badania przewodnictwa skórnego. W metodzie tej użyto zjawiska przewodnictwa skórnego, jako miary pobudzenia układu współczulnego spowodowanego bodźcem bólowym. Aktywacja włókien współczulnych unerwiających gruczoły potowe indukuje uwolnienie zawartości tych gruczołów (tzw. pocenie emocjonalne) i jednoczesne zmniejszenie oporu oraz zwiększenie przewodnictwa skórnego. Szybkie wchłonięcie uwolnionego potu ponownie zmniejsza przewodnictwo. Powstała w ten sposób różnica przewodnictwa odczytywana jest jako pojedyncza oscylacja mająca swoje natężenie (amplituda załamka) oraz nachylenie (odległość czasowa między szczytem a zagłębieniem). Wielkość pobudzenia układu współczulnego określana jest przez amplitudę (natężenie) oraz częstotliwość (liczbę fluktuacji lub oscylacji przewodnictwa w czasie) i przedstawiona, jako ich wypadkowa w postaci indeksu. Bodźce bólowe indukują szybkie zwiększenie emocjonalnego pocenia i fluktuacje przewodnictwa skórnego. Kiedy bodziec bólowy ustaje, przewodnictwo skórne natychmiast zmniejsza się. Zmiany te rejestrowane są przez elektrody umieszczone na bogato zaopatrzonej w gruczoły potowe skórze powierzchni dłoniowej ręki lub podeszwowej stopy. Powstałe w ten sposób wahania przewodnictwa docierają do jednostki analizującej, skąd po przekształceniu poddawane są analizie za pomocą stosownego oprogramowania. Kolejnym urządzeniem, służącym obiektywnej ocenie bólu jest Analgesia-Nociception Index (ANI). Bazuje ono na zmienności częstości pracy serca (Heart Rate Variation, HRV), i różnicowaniu składowych rytmu serca w cyklu między wdechem a wydechem (analiza Fouriera składowych EKG harmonicznych i nieharmonicznych). Podstawą analizy jest stopień napięcia n. X (reakcja przywspółczulna). Gdy pacjent nie odczuwa bólu, dominuje rytm przywspółczulny (wzrost HR podczas wdechu i spadek HR przy wydechu), co odpowiada wysokiej wartości współczynnika ANI. W sytuacji odczuwania silnego bólu przez pacjenta, reakcja układu przywspółczulnego ulega zakłóceniu w trakcie wydechu, a wartość współczynnika ANI obniża się. Monitor ANI pozwala na śledzenie zmian w czasie rzeczywistym w formie wykresu i wartości liczbowych. Dane przedstawiane są na monitorze w formie wykresów chwilowego oraz średniego ANI z okresu ostatnich czterech minut. Wielkość indeksu ANI jest odwrotnie proporcjonalna do nasilenia stymulacji bólowej, dlatego ANI bywa nazywane „wskaźnikiem komfortu“. ANI mniejsze niż 50 świadczy o niedostatecznej analgezji, ANI w przedziale 50 do 70 mówi o prawidłowej analgezji, natomiast ANI powyżej 70 wskazuje na ryzyko nadmiernej analgezji.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.