BACKGROUND Cerebello-pontine angle (CPA) surgery is performed in a semi-sitting position of the patient – this enables spontaneous outflow of the blood and cerebrospinal fluid as well as solutions used for operation site rinsing. This restricts the neces-sity of coagulation and an aspirating nozzle in the operating field. The aim of this study was to find the influence of pneumatocele on the clinical outcome of patients with a CPA tumor. METHOD All the patients were operated on in a semi-sitting or sitting position with propofol intravenous anesthesia. Pneumatocele was evaluated on the basis of CT examination on the authors' own four-degree scale and correlated with such parameters as: death rate, duration of hospitalization in neurosurgical and intensive care wards, respiratory or circulatory insufficiency, necessity of using a respirator and the number of specialist consultations. The frequency and intensity of pneumatocele were correlated with such parameters as: age and sex of the patient, anesthesia hazard scale (ASA), heart rate and systolic blood pressure during operation, diuresis, the amount and type of infusions, fluid balance and duration of surgery. FINDINGS Pneumatocele increases the death rate (p = 0.037), prolongs the duration of hospitalization both in the neurosurgical (p = 0.0001) and intensive care (p = 0.0022) wards. This complication exposes patients to circulatory (p = 0.012) and respiratory (p = 0.029) failure. The frequency and intensity of pneumatocele is correlated with the age and sex of the patient, duration of the operation, type of nfusions and fluid balance. CONCLUSIONS This ensures us that a TC head examination must be performed after each surgery procedure that is conducted in the up-right position. If possible, we should prevent pneumatocele by avoiding negative fluid balance and systolic blood pressure decrease below 100 mmHg.
PL
WSTĘP Półsiedząca pozycja pacjenta w trakcie zabiegu usunięcia guza mostowo-móżdżkowego umożliwia spontaniczny odpływ krwi, płynu mózgowo-rdzeniowego oraz płynów stosowanych w trakcie operacji do płukania pola operacyjnego. Taka pozycja zmniejsza konieczność koagulacji i ssania w polu operacyjnym. Celem pracy było zbadanie wpływu odmy czaszkowej na wyniki badań klinicznych u chorych operowanych z powodu guza kąta mostowo-móżdżkowego. M E T O D Y Wszyscy pacjenci po znieczuleniu byli operowani w pozycji półsiedzącej. Odmę czaszkową oceniano na podstawie badania TK według czterostopniowej skali własnej, wyniki analizowano pod kątem śmiertelności, czasu hospitalizacji, wystąpienia niewydolności krążeniowo-oddechowej, konieczności zastosowania respiratora oraz liczby koniecznych konsultacji specjalistycznych. Podjęto próbę analizy korelacji częstotliwości i intensywności pooperacyjnej odmy czaszkowej z wiekiem oraz płcią pacjentów, ryzykiem wynikającym ze znieczulenia (skala ASA), tętnem i ciśnieniem krwi w trakcie operacji, ilością oddawanego moczu, ilością i rodzajem podawanych płynów w trakcie zabiegu oraz czasem trwania zabiegu. W Y N I K I Częstotliwość i intensywność pooperacyjnej odmy czaszkowej koreluje z: wiekiem i płcią pacjentów, czas operacji oraz rodzajem i ilością podawanych płynów. W N I O S K I Badania TK głowy muszą być wykonywane rutynowo po każdej operacji, która prowadzona jest w pozycji siedzącej. Mężczyźni powyżej 60 lat, których zabieg trwał dłużej niż 3 godziny są szczególnie podatni na wystąpienie odmy czaszkowej. W miarę możliwości powinno się zapobiegać wystąpieniu odmy czaszkowej, unikając ujemnego bilansu płynów oraz spadku ciśnienia skurczowego poniżej 100 mmHg.
BACKGROUND The semi-sitting position of the patient during cerebellopontine angle (CPA) surgery enables the spontaneous outflow of blood and cerebrospinal fluid from the operation area. This restricts the necessity of using an aspirating nozzle and other instruments which are dangerous for local delicate structures like the facial nerve or labyrinthine artery. The disadvantage of the semi-sitting position is the risk of pneumatocele and aeroembolism. METHODS 214 patients operated on in the Department of Neurosurgery, Medical University of Silesia in Katowice were analyzed. Aeroembolism was correlated with such parameters as: perioperative death rate, duration of hospitalization in neurosurgical and intensive care wards, respiratory or circulatory insufficiency, necessity of using a respirator and the number of specialist consultations RESULTS Aeroembolism does not increase the death rate or duration of hospitalization in a neurosurgical ward, but it does expose patients to respiratory failure (p = 0.014). Aeroembolism is also correlated with hospitalization in an intensive care ward (p = 0.002) and increases the number of specialist consultations (p = 0.042). In our opinion, very important for the prevention of aeroembolism is surgeons’ care on the closure of every open vein , especially those in bone, using bone wax. The elevation of venous pressure due to manual compression on the cervical veins is the best method for locating not bleeding but open veins. CONCLUSIONS We have proved that a venous air embolism increases neither mortality nor the duration of hospitalization. We believe that prevention and early treatment of aeroembolism prevents further complications.
PL
W S T Ę P Pozycja półsiedząca pacjenta w trakcie operacji w obrębie kąta mostowo-móżdżkowego (KMM) umożliwia samoistny odpływ krwi i płynu mózgowo-rdzeniowego z pola operacyjnego. Ogranicza to konieczność używania w polu operacyjnym ssaka i innych narzędzi, którymi można uszkodzić tak delikatne struktury jak nerw twarzowy czy tętnica błędnikowa. Niedogodnością pozycji półsiedzącej jest ryzyko zatoru powietrznego i odmy mózgowej. METODY Analizie poddano 214 pacjentów operowanych w Katedrze i Klinice Neurochirurgii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Wystąpienie zatoru powietrznego skorelowano z następującymi parametrami: zgon okołooperacyjny, okres hospitalizacji na oddziale neurochirurgicznym i oddziale intensywnej terapii, zaburzenia oddechowe i krążeniowe, konieczność pooperacyjnej respiratoroterapii, liczba konsultacji specjalistycznych. WYNIKI Zator powietrzny nie zwiększa śmiertelności okołooperacyjnej i czasu hospitalizacji na oddziale neurochiruricznym, ale naraża pacjentów na niewydolność oddechową (p = 0,014). Podwyższa też konieczność hospitalizacji na oddziale intensywnej terapii (p = 0,002) i częstość konsultacji specjalistycznych (p = 0,042). WNIOSKI Potwierdziliśmy, że zator powietrzny nie wpływa na śmiertelność okołooperacyjną i czas hospitalizacji. Zapobieganie zatorowi i jego wczesne leczenie pozwala uniknąć dalszych komplikacji.
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.