PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2018 | 18 | 3 | 315–319
Article title

Test Wirtualnej Klasy jako alternatywna metoda diagnozy ADHD

Authors
Content
Title variants
EN
The Virtual Classroom Task as an alternative ADHD diagnosis method
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
Nowadays, virtual reality is becoming one of the most innovative methods of diagnosis and therapy as well as psychological and neuropsychological rehabilitation. Avirtual environment is created with the use of goggles generating a three-dimensional image. The device induces a state of immersion which can be explained as the sense of presence in a virtually arranged world. As a result of this phenomenon, virtual space tests have high ecological validity, which is an extremely significant aspect for tests employed in psychological diagnosis. The study presents the description of a Virtual Classroom Task applicable in the process of clinical diagnosis, using continuous performance tasks. The method is an alternative way to assess cognitive functions, especially in the case of children suffering from attention-deficit/hyperactivity disorder. The parameters assessed include, above all, attention processes and the inhibition of reaction. The development of virtual space tests creates an opportunity to extend the scope of the measurement techniques used to assess attention processes. Those tests are sophisticated systems aimed at examining the field of vision by following the head movement, especially while presenting a material accompanied by distractors. The stimuli making the task more difficult are visual and auditory. The Virtual Class Task uses also mixed, visual-auditory distractors. This kind of stimuli allows to assess the selectivity, stability or divisibility of attention. The diagnosis with the use of virtual reality test provides relevant information about the cognitive functioning of the subjects. Additionally, this kind of assessment is very interesting for children which is one more advantage worth mentioning. The high ecological validity of results allows for creating an action plan focused on improving the functioning of children with attention-deficit/hyperactivity disorder.
PL
Rzeczywistość wirtualna to jedna z najbardziej nowoczesnych metod diagnozy, terapii oraz rehabilitacji psychologicznej i neuropsychologicznej. Środowisko wirtualne powstaje dzięki zastosowaniu gogli, które generują trójwymiarowy obraz. Ich użycie wprowadza badanego w stan immersji, czyli wywołuje poczucie obecności w wirtualnie zaaranżowanym świecie. Dzięki temu zjawisku testy wirtualnej przestrzeni mają wysoką trafność ekologiczną, co jest niezwykle ważnym aspektem testów wykorzystywanych w diagnozie psychologicznej. Niniejsza praca zawiera opis Testu Wirtualnej Klasy, stosowanego podczas diagnozy klinicznej z wykorzystaniem testów ciągłego wykonywania. Prezentowana metoda stanowi alternatywną formę diagnozy funkcji poznawczych – zwłaszcza u dzieci z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi. Ocenie podlegają przede wszystkim procesy uwagi i zdolność hamowania reakcji. Opracowanie testów wirtualnej przestrzeni stwarza możliwość rozszerzenia zakresu testów służących do oceny uwagi. Są to specjalistyczne systemy do badania pola widzenia za pomocą śledzenia ruchu głowy, szczególnie w przypadku prezentacji materiału w obecności dystraktorów. Bodźce utrudniające wykonanie zadania mają charakter wzrokowy i słuchowy. W Teście Wirtualnej Klasy stosuje się także dystraktory mieszane, czyli wzrokowo-słuchowe. Zastosowanie bodźców tego rodzaju pozwala ocenić selektywność, stabilność czy też podzielność uwagi. Diagnoza z wykorzystaniem narzędzia wirtualnej rzeczywistości dostarcza zatem istotnych informacji o funkcjonowaniu poznawczym osoby badanej. Ponadto jest niezwykle interesująca dla dzieci, co stanowi dodatkowy atut. Wysoka trafność ekologiczna uzyskiwanych wyników pozwala na opracowanie planu działania skoncentrowanego na poprawie funkcjonowania dzieci z nadpobudliwością psychoruchową z deficytem uwagi.
Discipline
Publisher

Year
Volume
18
Issue
3
Pages
315–319
Physical description
Contributors
References
  • Banaś A, Majchrzycki M, Stryła W et al.: Technologie wirtualnej rzeczywistości w procesie usprawniania funkcji chodu oraz równowagi u osób po przebytym udarze mózgu. In: Majchrzycki M, Łańczak-Trzaskowska M, Gajewska E (eds.): Dysfunkcje narządów ruchu. Diagnostyka i usprawnianie pacjentów z dysfunkcjami narządów ruchu. Wydawnictwo Naukowe Uniwersytetu Medycznego im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu, Poznań 2013; 4: 112–119.
  • Bashiri A, Ghazisaeedi M, Shahmoradi L: The opportunities of virtual reality in the rehabilitation of children with attention deficit hyperactivity disorder: a literature review. Korean J Pediatr 2017; 60: 337–343.
  • Bioulac S, Lallemand S, Rizzo A et al.: Impact of time on task on ADHD patient’s performances in a virtual classroom. Eur J Paediatr Neurol 2012; 16: 514–521.
  • Borkowska AR: Procesy uwagi i hamowania reakcji u dzieci z ADHD z perspektywy rozwojowej neuropsychologii klinicznej. Wydawnictwo Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Lublin 2008: 125–130, 199–236.
  • Borkowska AR, Domańska Ł (eds.): Neuropsychologia kliniczna dziecka. Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2006: 193–196.
  • Chaytor N, Schmitter-Edgecombe M, Burr R: Improving the ecological validity of executive functioning assessment. Arch Clin Neuropsychol 2006; 21: 217–227.
  • Gaggioli A: Using virtual reality in experimental psychology. In: Riva G, Galimberti C (eds.): Towards CyberPsychology: Mind, Cognition and Society in the Internet Age. IOS Press, Amsterdam 2001.
  • Glanz K, Rizzo A, Graap K: Virtual reality for psychotherapy: current reality and future possibilities. Psychotherapy: Theory, Research, Practice, Training 2003; 40: 55–67.
  • Jansari AS, Devlin A, Agnew R et al.: Ecological assessment of executive functions: a new virtual reality paradigm. Brain Impairment 2014; 15: 71–87.
  • LaViola Jr. JJ: A discussion of cybersickness in virtual environments. SIGCHI Bulletin 2000; 32: 47–56.
  • Łukowska M: Zastosowanie technologii wirtualnej rzeczywistości wpsychologii. Rocznik Kognitywistyczny 2011; 5: 103–108.
  • Negut A, Jurma AM, David D: Virtual-reality-based attention assessment of ADHD: ClinicaVR: Classroom-CPT versus a traditional continuous performance test. Child Neuropsychol 2017; 23: 692–712.
  • Neisser U: Memory: what are the important questions? In: Gruneberg MM, Morris PE, Sykes RN (eds.): Practical Aspects of Memory. Academic Press, London 1978: 3–24.
  • Opara J, Rycerski W, Szczygieł J et al.: Innowacyjne zastosowanie wirtualnej rzeczywistości w unowocześnianiu terapii lustrzanej w niedowładzie kończyny górnej. Rehabil Prakt 2016; (4): 43–46.
  • Orłowska EI, Biechowska DH: Współczesne trendy w diagnozie funkcji wykonawczych. Post Psychiatr Neurol 2016; 25: 209–213.
  • Parsons TD: Ecological validity in virtual reality-based neuropsychological assessment. In: Encyclopedia of Information Science and Technology. 3rd ed., Information Science Reference, Hershey 2015: 1006–1015.
  • Parsons TD, Rizzo AA: Neuropsychological assessment of attentional processing using virtual reality. Annual Review of CyberTherapy and Telemedicine 2008; 6: 23–28.
  • Parsons TD, Bowerly T, Buckwalter JG et al.: A controlled clinical comparison of attention performance in children with ADHD in a virtual reality classroom compared to standard neuropsychological methods. Child Neuropsychol 2007; 13: 363–381.
  • Psotka J: Immersive training systems: virtual reality and education and training. Instr Sci 1995; 23: 405–431.
  • Reger GM, Parsons TD, Gahm GA et al.: Virtual reality assessment of cognitive functions: a promising tool to improve ecological validity. Brain Injury 2010; 7: 24–26.
  • Riva G: From technology to communication: psycho-social issues in developing virtual environments. J Vis Lang Comput 1999; 10: 87–97.
  • Rizzo AA: Virtual Reality applications for the cognitive rehabilitation of persons with traumatic head injuries. In: Murphy HJ (ed.): Proceedings of the 2nd International Conference on Virtual Reality and Persons with Disabilities. CSUN, Northridge 1994.
  • Rizzo AA, Bowerly T, Buckwalter JG et al.: A virtual reality scenario for all seasons: the virtual classroom. CNS Spectr 2006; 11: 35–44.
  • Rizzo AA, Bowerly T, Buckwalter JG et al.: Virtual environments for the assessment of attention and memory processes: the virtual classroom and office. In: Sharkey P, Lányi CS, Standen P (eds.): Proceedings of the 4th International Conference on Disability, Virtual Reality and Associated Technologies (ICDVRAT 2002). University of Reading, UK 2002a: 3–12.
  • Rizzo AA, Buckwalter JG, van der Zaag C: Virtual environment applications in clinical neuropsychology. In: Stanney KM (ed.): Handbook of Virtual Environments. Design, Implementation, and Applications. Lawrence Erlbaum Associates, Mahwah, NJ 2002b: 1027–1064.
  • Rizzo AA, Schultheis MT, Kerns KA et al.: Analysis of assets for virtual reality applications in neuropsychology. Neuropsychol Rehabil 2004; 14: 207–239.
  • Rizzo AA, Wiederhold M, Buckwalter JG: Basic issues in the use of virtual environments for mental health applications. Stud Health Technol Inform 1998; 58: 21–42.
  • Stasieńko A, Sarzyńska-Długosz I: Zastosowanie rzeczywistości wirtualnej w rehabilitacji neurologicznej. Post Rehab 2016; (4): 67–75.
  • Wallisch A, Little LM, Dean E et al.: Executive function measures for children: a scoping review of ecological validity. OTJR (Thorofare N J) 2018; 38: 6–14.
  • Weiss PL, Jessel AS: Virtual reality applications to work. Work 1998; 11: 277–293.
  • Yeh SC, Tsai CF, Fan YC et al.: An innovative ADHD assessment system using virtual reality. 2012 IEEE EMBS International Conference on Biomedical Engineering and Sciences; 17th–19th December 2012; Langkawi, Malaysia.
Document Type
article
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-e71348ab-8743-424f-ba8b-c91b44a71dee
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.