PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2013 | 11 | 1 | 74–81
Article title

Angioleiomyoma wśród mięśniaków narządów rodnych – opis dwóch przypadków

Content
Title variants
EN
Angioleiomyoma – a rare variant of genital myomas: report of two cases
Languages of publication
EN
Abstracts
EN
Background: Angioleiomyoma (leiomyoma angiogenes) is a benign tumor of mesenchymal origin. Its location in the uterine body is extremely rare and in the broad ligemant is considered exceptional (to date, only isolated cases have been described). The aim of this paper is to present two histologically verified cases of angioleiomyoma – of the uterine body and of the broad ligament. Incidence of this subtype of leiomyoma among patients operated on for genital myomata is discussed. Material and methods: Patients were qualified for surgery based on gyneco­logic examination, sonographic study and histological assessment of uterine scrapings. Final diagnosis was made in Department of Pathology of the Doctor Tytus Chałubiński Specialized Hospital in Radom based on microscopic study of surgical specimens. Clinical analysis included cases reported in available world literature. Determined were both incidence of leiomyoma angiogenes among patients with a postoperative diagnosis of myoma and those with myoma coexisting with intrauterine genital endometriosis. Results: Among women operated on for myoma (n = 179; 60.9%) and for myoma with intrauterine genital endometriosis (n = 115; 39.1%) – a total of 294 cases – angioleiomyoma was found twice in postoperative histological studies. This accounted for 0.68% of the entire group of women with myoma. On the other hand, among those with myoma and endometriosis, this proportion was twice as high, reaching 1.74%. Discussion: Both patients had BMI value indicating obesity (54.6 kg/m2 and 36.6 kg/m2 – class III and II) and poor healing of their surgical wounds. Conclusions: Diagnosis of genital angi­oleiomyoma is possible only based on histological studies. The tumor was located in the uterine body and in the broad ligament, respectively. Incidence rate of this tumor among patients operated on for genital myoma is 0.68%.
PL
Wstęp: Angioleiomyoma (leiomyoma angiogenes) jest niezłośliwym nowotworem pochodzenia mezenchymalnego. Jego występowanie w trzonie macicy określane jest jako niezwykle rzadkie, a w okolicy więzadła szerokiego macicy – jako skrajnie rzadkie (opisano jedynie pojedyncze przypadki). Celem pracy jest przedstawienie przypadków angioleiomyoma – trzonu macicy i okolicy więzadła szerokiego macicy – potwierdzonych wynikiem mikroskopowym w pooperacyjnych badaniach histopatologicznych. Określono częstość występowania tego podtypu mięśniaka gładkokomórkowego wśród przypadków operowanych z powodu mięśniaków narządów rodnych. Materiał i metody: Do zabiegu operacyjnego kwalifikowano pacjentki na podstawie badania ginekologicznego, badania ultrasonogra­ficznego oraz oceny histologicznej wyskrobin z jamy macicy. Ostateczne rozpoznanie było ustalane w Zakładzie Patomorfologii Radomskiego Szpitala Specjalistycznego im. dr. Tytusa Chałubińskiego na podstawie bada­nia mikroskopowego materiału pooperacyjnego. Analizę kliniczną przeprowadzono w odniesieniu do przypad­ków opisanych w dostępnym piśmiennictwie światowym. Określono częstość występowania leiomyoma angiogenes wśród przypadków z rozpoznanymi – w badaniach pooperacyjnych – mięśniakami oraz mięśniakami i współistnie­jącą gruczolistością śródmaciczną narządów rodnych. Wyniki: Spośród operowanych kobiet z powodu mięśnia­ków (n = 179; 60,9%) oraz mięśniaków i gruczolistości śródmacicznej (n = 115; 39,1%) narządów rodnych – razem 294 przypadki – utkanie angioleiomyoma mięśniaka gładkokomórkowo-mięśniowego rozpoznano w pooperacyj­nych badaniach histopatologicznych dwukrotnie. Stanowiło to 0,68% grupy kobiet z mięśniakami oraz mięśnia­kami i gruczolistością śródmaciczną macicy. Z kolei w grupie z mięśniakami i gruczolistością śródmaciczną macicy, które współistniały z angioleiomyoma, odsetek ten był ponad dwukrotnie wyższy i wyniósł 1,74%. Omówienie: U obu pacjentek odnotowano wartości wskaźnika BMI świadczące o otyłości (54,6 kg/m2 i 36,6 kg/m2 – klasa III i II), a także powikłania związane z gojeniem rany pooperacyjnej. Wnioski: Rozpoznanie angioleiomyoma narządów rodnych umożliwia wyłącznie badanie histopatologiczne. Występowanie leiomyoma angiogenes dotyczyło w pierw­szym przypadku trzonu macicy, a w drugim okolicy więzadła szerokiego macicy. Odsetek występowania tego nowo­tworu wśród pacjentek operowanych z powodu mięśniaków narządów rodnych wyniósł 0,68%.
Discipline
Year
Volume
11
Issue
1
Pages
74–81
Physical description
References
  • 1.Agarwal S., Gupta S.K., Tejwani N.: Angioleiomyoma of broad ligament. J. Gynecol. Endosc. Surg. 2009; 1: 116–117.
  • 2.Byun J.H., Choi J.H., Kim Y.O. i wsp.: A case of uterine angi­oleiomyoma causing severe anemia. Korean Journal of Obstet­rics and Gynecology 2008; 51: 1203–1209.
  • 3.Handler M., Rezai F., Fless K.G. i wsp.: Uterine angioleiomy­oma complicated by consumptive coagulopathy. Gynecol. Oncol. Case Rep. 2012; 2: 89–91.
  • 4.Hsieh C.H., Lui C.C., Huang S.C. i wsp.: Multiple uterine angioleiomyomas in a woman presenting with severe menor­rhagia. Gynecol. Oncol. 2003; 90: 348–352.
  • 5.McCluggage W.G., Boyde A.: Uterine angioleiomyomas: a report of 3 cases of a distinctive benign leiomyoma variant. Int. J. Surg. Pathol. 2007; 15: 262–265.
  • 6.Hakverdi S., Dolapçioğlu K., Güngören A. i wsp.: Multiple uterine angioleiomyomas mimicking an ovarian neoplasm: a case report. Eur. J. Gynaecol. Oncol. 2009; 30: 592–594.
  • 7.Sahu L., Tempe A., Agrawal A.: Angioleiomyoma of uterus. J. Obstet. Gynaecol. 2012; 32: 713–714.
  • 8.Han X.Y., Qie M.R., Yang K.X. i wsp.: Clinical pathologic anal­ysis of 26 cases of uterine vascular leiomyoma. Chinese Journal of Obstetrics and Gynecology and Pediatrics 2005; (1): 23–26.
  • 9.Yuan Y., Tan Y., Zhou P., Zhao F.X.: Analysis of 29 cases of rare uterine angioleiomyoma. China Journal of Modern Medicine 2005; (20): 3162–3163, 3166.
  • 10.Paal E., Miettinen M.: Retroperitoneal leiomyomas: a clinico­pathologic and immunohistochemical study of 56 cases with a comparison to retroperitoneal leiomyosarcomas. Am. J. Surg. Pathol. 2001; 25: 1355–1363.
  • 11.Lazović G., Milićević S., Atanacković J. i wsp.: Leiomyoma of the uterus and retroperitoneal angioleiomyoma: case report. Clin. Exp. Obstet. Gynecol. 2007; 34: 257–258.
  • 12.Cobellis L., Pecori E., Rigatti F. i wsp.: A rare case of female pelvic mass: angioleiomyoma of the broad ligament. Eur. J. Gynaecol. Oncol. 2007; 28: 418–420.
  • 13.Özkavukcu E., Aygün S., Erden A., Savaş B.: Pelvic retroperi­toneal angioleiomyoma mimicking a uterine mass. Diagn. Interv. Radiol. 2009; 15: 262–265.
  • 14.Chen X., Zhang X., Zhang S., Lü B.: Angioleiomyomas in the bilateral broad ligaments. Int. J. Gynecol. Pathol. 2010; 29: 39–43.
  • 15.Ye M.Z., Xue M., Cheng C.X.: A case of massive vaginal hem­orrhage caused by cervical vascular leiomyoma. Modern Med­icine and Health 2009; 25: 1927–1929.
  • 16.Thomas S., Radhakrishnan L., Abraham L., Matthai A.: Uter­ine angioleiomyoma with atypia, raised CA-125 levels, and pseudo-Meigs syndrome: an alarming presentation. Case Rep. Pathol. 2012; 2012: 519473.
  • 17.Culhaci N., Ozkara E., Yüksel H. i wsp.: Spontaneously ruptured uterine angioleiomyoma. Pathol. Oncol. Res. 2006; 12: 50–51.
Document Type
article
Publication order reference
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-d502d564-8ebb-455c-bd77-41b1606cb783
Identifiers
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.