PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2015 | 11 | 4 | 431–438
Article title

Podejrzenie zespołu dziecka maltretowanego – zmora lekarza pediatry?

Content
Title variants
EN
Suspicion of the battered child’s syndrome – a paediatrician’s nightmare?
Languages of publication
EN PL
Abstracts
EN
Child abuse may occur across all cultural, social and ethnic groups. Children may be abused by adults, adolescents, their own peers, and institutional workers alike. Whenever a suspicion arises concerning violence or other kind of abuse being possibly inflicted on a child, immediate thorough medical investigation is absolutely essential, and the child’s behaviour, appearance and development evaluated. Multispecialist diagnostics may be necessary, including the available imaging modalities. Abuse symptoms include abnormal patterns of child’s and parents’ behaviour, explanations concerning the injuries that are inconsistent with the actual clinical picture, delay in seeking medical attention, parents ignoring or downplaying the child’s injuries, seemingly strained relations between parents and the child. Parental attitudes that may be indicative of child abuse tend to be a result of alcohol dependence, drug addiction, or a deviation. At times, aggression or particular strictness towards the child may be observed. Whenever sexual or physical abuse is suspected, the child should immediately be referred to a hospital for further observation and accessory investigations. Relevant institutions should also be contacted and collaborated with. Child abuse seems to be on the rise, with more cases each year. Simultaneously, various social measures are undertaken aimed at ensuring assistance to the victims, and counteracting violence and abuse. It should be remembered that the treating doctor is obliged to report a suspicion of abuse taking place to the relevant authorities immediately upon taking its suspicion.
PL
Do krzywdzenia dzieci może dochodzić we wszystkich grupach kulturowych, społecznych oraz etnicznych. Mogą być one maltretowane przez osoby dorosłe, młodzież, rówieśników bądź też przez pracowników placówek, w których przebywają. Przy podejrzeniu stosowania przemocy wobec dziecka konieczne jest natychmiastowe przeprowadzenie szczegółowego wywiadu oraz oceny zachowania, wyglądu i rozwoju dziecka. Niezbędna może się okazać wielospecjalistyczna diagnostyka, a także wykorzystanie dostępnych badań obrazowych. Do objawów świadczących o istnieniu problemu przemocy należą: atypowe zachowania rodziców i dzieci, tłumaczenia dotyczące urazu niezgodne ze stanem faktycznym, opóźnione zgłoszenie się do lekarza specjalisty w celu otrzymania pomocy medycznej, lekceważenie problemu przez rodziców, nienaturalne relacje pomiędzy rodzicami a dzieckiem. Zachowania rodziców, które mogą świadczyć o stosowaniu przemocy, są w przeważającej większości przypadków wynikiem choroby alkoholowej, narkomanii lub dewiacji. Niekiedy można zaobserwować agresję, surowość wobec dziecka. W przypadku podejrzenia przemocy fizycznej bądź seksualnej w stosunku do dziecka należy natychmiast skierować je do szpitala, w celu dalszej obserwacji oraz wykonania badań dodatkowych. Powinno się także podjąć współpracę z odpowiednimi instytucjami. Zjawisko przemocy wobec dzieci nasila się z roku na rok. Jednocześnie są podejmowane różnorodne przedsięwzięcia społeczne mające na celu niesienie pomocy osobom krzywdzonym oraz przeciwdziałanie przemocy. Należy pamiętać, że lekarz pierwszego kontaktu ma obowiązek zawiadomić o przestępstwie organy ścigania, gdy tylko pojawi się podejrzenie, że dziecko jest maltretowane.
Discipline
Year
Volume
11
Issue
4
Pages
431–438
Physical description
Contributors
  • Studentka II roku studiów magisterskich na kierunku elektroradiologia, Wydział Nauk o Zdrowiu, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku; studenckie Koło Naukowe „Radioaktywni” przy Zakładzie Radiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku, Polska. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Urszula Łebkowska
  • Studentka II roku studiów doktoranckich na Wydziale Lekarskim z Oddziałem Stomatologii i Oddziałem Nauczania w Języku Angielskim, Uniwersytet Medyczny w Białymstoku, Zakład Radiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku, Polska. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Urszula Łebkowska
  • Zakład Radiologii Uniwersyteckiego Szpitala Klinicznego w Białymstoku, Polska. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Urszula Łebkowska
  • OASIS International Hospital, Pekin, Chiny
References
  • Kempe CH, Silverman FN, Steele BF et al.: The battered-child syndrome. JAMA 1962; 181: 17–24.
  • Tzeng OC, Jackson JW: Common methodological framework for theory construction and evaluation in the social and behavioral sciences. Genet Soc Gen Psychol Monogr 1991; 117: 49–76.
  • Szymańczak M: Pojęcie „krzywdzenie dzieci.” In: Sajkowska M (ed.): Jak organizować lokalny system pomocy dzieciom krzywdzonym. Fundacja „Dzieci Niczyje”, Warszawa 2002.
  • Kędra E, Pietras J: Wybrane zagadnienia przemocy wobec dzieci w środowisku rodzinnym. In: Kędra E (ed.): Wybrane zagadnienia z pediatrii i opieki nad dzieckiem niepełnosprawnym. Wyższa Szkoła Medyczna w Legnicy, Legnica 2011: 9–14.
  • Child maltreatment. Available from: http://www.who.int/mediacentre/factsheets/fs150/en/ [cited 4 October 2015].
  • Sajkowska M: Bicie dzieci. Postawy i doświadczenia dorosłych Polaków. Raport z badań. Warszawa 2009.
  • Sakowski K, Urban E, Sakowska I: Zespół dziecka maltretowanego – prawny obowiązek zawiadomienia organów ścigania o popełnieniu przestępstwa. Dziecko Krzywdzone. Teoria. Badania. Praktyka 2005; 11: 21–29.
  • Skórzyńska H, Pacian A: Zjawisko przemocy wobec dzieci w ocenie lekarzy pierwszego kontaktu. Dziecko Krzywdzone. Teoria Badania Praktyka 2005; 11: 123–133.
  • Woodman J, Pitt M, Wentz R et al.: Performance of screening tests for child physical abuse in accident and emergency departments. Health Technol Assess 2008; 12: iii, xi–xiii, 1–95.
  • Borysewicz-Lewicka M, Olczak-Kowalczyk D: Zespół dziecka maltretowanego w aspekcie stomatologicznym. Czas Stomatol 2009; 62: 859–867.
  • Finkelhor D: Childhood Victimization. Violence, Crime, and Abuse in the Lives of Young People. Oxford University Press, Oxford 2008.
  • Herr SM: Abdominal and chest injuries in abused children. In: Jenny C (ed.): Child Abuse and Neglect: Diagnosis, Treatment, and Evidence. Elsevier Saunders, St. Louis, MO 2011: 326–331.
  • Mandelstam SA, Cook D, Fitzgerald M et al.: Complementary use of radiological skeletal survey and bone scintigraphy in detection of bony injuries in suspected child abuse. Arch Dis Child 2003; 88: 387–390.
  • Smith A: Nonaccidental injury in childhood. Aust Fam Physician 2011; 40: 858–861.
  • Cairns AM, Mok JYQ, Welbury RR: Injuries to the head, face, mouth and neck in physically abused children in a community setting. Int J Peadiatr Dent 2005; 15: 310–318.
  • Margolis A: Zespół dziecka maltretowanego – diagnostyka medyczna. Fundacja „Dzieci Niczyje”, Warszawa 1998.
  • Peters R, Barlow J: Systematic review of instruments designed to predict child maltreatment during the antenatal and postnatal periods. Child Abuse Rev 2003; 12: 416–439.
  • Kemp AM, Dunstan F, Harrison S et al.: Patterns of skeletal fractures in child abuse: systematic review. BMJ 2008; 337: a1518.
  • Marciński A: Dziecko maltretowane – urazy nieprzypadkowe. Dziecko Krzywdzone. Teoria. Badania. Praktyka 2005; 11: 30–42.
  • Nikodemska S: Przemoc wobec dzieci – przegląd badań. Niebieska Linia 2000; 4: 13–15.
  • Nitch-Osuch A, Wardyn AK, Życińska K: Przemoc w rodzinie – rola lekarza rodzinnego w zapobieganiu i rozpoznawaniu patologii społecznych, ze szczególnym uwzględnieniem zespołu dziecka maltretowanego. Family Med Prim Care Rev 2005; 7: 490–496.
  • Tuszkiewicz-Misztal E, Czajka K: Lekarz – dziecko krzywdzone. Aspekty etyczno-prawne. Dziecko Krzywdzone 2003; 5: 50S–52S.
Document Type
review
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-bb0a18f8-1652-4a32-837f-68ae90293dd1
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.