PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2015 | 11 | 3 | 315–320
Article title

Wrośnięty PEG – powikłanie żywienia dojelitowego

Content
Title variants
EN
Buried bumper syndrome – complication of enteral nutrition
Languages of publication
EN PL
Abstracts
EN
Good nutritional status of the patient is very often key to successful medical intervention. For patients capable of safe and efficient swallowing, the modification of diet or introduction of oral nutritional supplements is sufficient. In patients with swallowing disorders, regardless of their aetiology, artificial nutrition access is required. In the case of long-term nutritional therapy, percutaneous endoscopic gastrostomy (PEG) insertion is considered the gold standard. The procedure of inserting a PEG feeding tube is not difficult to perform and is widely used. As any invasive medical procedure, PEG tube insertion involves the risk of complications. Typical complications that may follow this common procedure include dislodgement, dysfunction, skin infection in the area of PEG catheter placement and aspiration of gastric contents. A rare or rather rarely diagnosed complication that may result from PEG tube placement is the migration of the internal bumper under the gastric mucosa, or even deeper. This can result in the covering of the internal bumper with granulation tissue and gradual loss of its functionality. Correct prevention and treatment allows to keep the catheter functionality and protect against other serious, often life-threatening, complications such as extensive phlegmon infection of the anterior abdominal wall. The best prophylaxis is the education of caregivers providing long-term care of the PEG outside of hospital. Early recognition of the complication allows for preservative treatment and maintenance of a fully functional nutrition access. In the case of extensive and deep migration and the site being fully covered with mucosa, PEG removal and insertion of a new one is often necessary. In some cases, it is possible to use the existing, mature PEG canal with well-defined edges; however, in the case of severe infection a new PEG tube is inserted at another site.
PL
Właściwy stan odżywienia pacjenta bardzo często decyduje o sukcesie całego procesu leczniczego. W przypadku chorych, którzy samodzielnie połykają, wsparcie żywieniowe może być realizowane przez zmianę diety lub dołączenie doustnych suplementów pokarmowych. Pacjenci z zaburzeniami połykania (niezależnie od ich etiologii) muszą mieć wytworzony sztuczny dostęp do przewodu pokarmowego. W razie konieczności żywienia długoterminowego złotym standardem jest wytworzenie przezskórnej gastrostomii metodą endoskopową (percutaneous endoscopic gastrostomy, PEG). Założenie sondy żywieniowej tego typu nie jest technicznie trudne, jednak – jak każda procedura inwazyjna – wiąże się z ryzykiem powikłań. Typowe powikłania związane z obecnością PEG to wypadnięcie, zatkanie, aspiracja treści pokarmowej oraz infekcja skóry w miejscu założenia cewnika. Rzadziej występującym (albo raczej rzadziej rozpoznawanym) powikłaniem jest jego stopniowe zagłębianie się w błonie śluzowej, z następowym obrośnięciem tkanką ziarninową i stopniową utratą funkcji. Właściwe postępowanie zapobiegawcze i odpowiednie leczenie pozwalają zachować funkcjonalność cewnika i chronią przed wystąpieniem innych – często groźnych dla życia – powikłań, m.in. rozległej ropowicy przedniej ściany jamy brzusznej. Najlepszą profilaktykę powikłań stanowi edukacja osób zajmujących się PEG w warunkach pozaszpitalnych. Wczesne rozpoznanie problemu pozwala na wdrożenie postępowania zachowawczego i utrzymanie dojścia żywieniowego. Rozpoznanie w stadium zaawansowanym wymaga często usunięcia cewnika i założenia nowego. Istnieje możliwość wykorzystania już wysztancowanego kanału przetoki, ale w przypadku dużego odczynu zapalnego wprowadza się nowy cewnik w sąsiedztwie.
Discipline
Publisher

Year
Volume
11
Issue
3
Pages
315–320
Physical description
Contributors
  • Klinika Gastroenterologii, Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Obrony Narodowej, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Jerzy Gil
  • Klinika Gastroenterologii, Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Obrony Narodowej, Wojskowy Instytut Medyczny, ul. Szaserów 128, 04-141 Warszawa, Polska, tel.: +48 22 681 80 61, pdyrla@wim.mil.pl
author
  • Klinika Gastroenterologii, Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Obrony Narodowej, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Jerzy Gil
author
  • Klinika Endokrynologii i Terapii Izotopowej, Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Obrony Narodowej, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: prof. nadzw. dr hab. n. med. Grzegorz Kamiński
author
  • Klinika Gastroenterologii, Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Obrony Narodowej, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Jerzy Gil
  • Klinika Gastroenterologii, Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Obrony Narodowej, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Jerzy Gil
  • Klinika Gastroenterologii, Centralny Szpital Kliniczny Ministerstwa Obrony Narodowej, Wojskowy Instytut Medyczny, Warszawa, Polska. Kierownik Kliniki: prof. dr hab. n. med. Jerzy Gil
References
  • 1. Gauderer MW: Twenty years of percutaneous endoscopic gastrostomy: origin and evolution of a concept and its expanded applications. Gastrointest Endosc 1999; 50: 879–883.
  • 2. El AZ, Arvanitakis M, Ballarin A et al.: Buried bumper syndrome: low incidence and safe endoscopic management. Acta Gastroenterol Belg 2011; 74: 312–316.
  • 3. Venu RP, Brown RD, Pastika BJ et al.: The buried bumper syndrome: a simple management approach in two patients. Gastrointest Endosc 2002; 56: 582–584.
  • 4. Khalil Q, Kibria R, Akram S: Acute buried bumper syndrome. South Med J 2010; 103: 1256–1258.
  • 5. Lee TH, Lin JT: Clinical manifestations and management of buried bumper syndrome in patients with percutaneous endoscopic gastrostomy. Gastrointest Endosc 2008; 68: 580–584.
  • 6. Erdogan A: Single endoscopist-performed percutaneous endoscopic gastrostomy tube placement. World J Gastroenterol 2013; 19: 4172–4176.
  • 7. Rino Y, Tokunaga M, Morinaga S et al.: The buried bumper syndrome: an early complication of percutaneous endoscopic gastrostomy. Hepatogastroenterology 2002; 49: 1183–1184.
  • 8. Geer W, Jeanmonod R: Early presentation of buried bumper syndrome. West J Emerg Med 2013; 14: 421–423.
  • 9. Tsai JJ, Lin HJ: Clinical manifestations and management of buried bumper syndrome in patients with percutaneous endoscopic gastrostomy. Gastrointest Endosc 2009; 69: 1193; author reply 1193–1194.
  • 10. McClave SA, Jafri NS: Spectrum of morbidity related to bolster placement at time of percutaneous endoscopic gastrostomy: buried bumper syndrome to leakage and peritonitis. Gastrointest Endoscopy Clin N Am 2007; 17: 731–746.
  • 11. Boyd JW, DeLegge MH, Shamburek RD et al.: The buried bumper syndrome: a new technique for safe, endoscopic PEG removal. Gastrointest Endosc 1995; 41: 508–511.
Document Type
review
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-bad4c399-b0dd-4b56-b3f4-d88f31968160
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.