PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2012 | 12 | 3 | 141-148
Article title

Rola czynników biologicznych w etiopatogenezie zaburzeń osobowości typu borderline

Content
Title variants
EN
Role of biological factors in etiopathogenesis of borderline personality disorder
Languages of publication
EN
Abstracts
EN
Emotionally labile personality of borderline type (borderline personality) occurs in 1-2% of individuals from general population; 75% of this group are women. Similarly to most of the other mental disorders, the borderline personality results from a combination of biological, social and psychological factors. The subject of this study is a survey of the current knowledge on biological factors of borderline personality. Most researchers are of the opinion that these personality disorders are determined genetically, with such inherited temperamental traits as: dysregulation, impulsivity, and hypersensitivity. Perhaps hereditary is also a defect within the serotonergic system, endogenous opioid system and/or dopaminergic system related to the reward system. Many researchers have recently perceived the dysfunction of endogenous opioid system as an integral component of borderline personality. There is now a lot of evidence showing that this dysfunction as well as that of the reward system may account for most of the borderline personality symptoms which constitute an involuntary attempt of stimulating the inefficient systems. This is how e.g. the presence of reckless sexual behaviours, unstable interpersonal relationships and inability to delay the reward in borderline personality is accounted for. Such observations may in the future constitute an important indication for seeking a more effective pharmacotherapy for patients with borderline personality. It is possible that in some patients the described dysfunctions may be alleviated with time. This is implied by the results of comprehensive prospective studies which show a significant regression of symptoms and improvement in functioning of most patients with borderline personality after at least several years.
PL
Osobowość chwiejna emocjonalnie, typ borderline (osobowość borderline) występuje u 1-2% osób z populacji ogólnej, przy czym 75% tej grupy stanowią kobiety. Podobnie jak większość innych zaburzeń psychicznych, osobowość borderline jest wynikiem działania kombinacji czynników biologicznych, społecznych i psychologicznych. Przedmiotem tej pracy jest jedynie przegląd aktualnej wiedzy na temat biologicznych uwarunkowań osobowości borderline. Większość badaczy uważa, że te zaburzenia osobowości mają uwarunkowania genetyczne, a przedmiotem dziedziczenia są pewne cechy temperamentu: dysregulacja, impulsywność oraz hipersensytywność. Być może dziedziczny jest także defekt w zakresie układu serotoninergicznego, endogennego układu opioidowego i/lub układu dopaminergicznego związanego z układem nagrody. Dysfunkcja endogennego układu opioidowego postrzegana jest ostatnio przez wielu badaczy jako integralna składowa osobowości borderline. Istnieje obecnie wiele dowodów, że dysfunkcja endogennego układu opioidowego oraz układu nagrody może wyjaśniać większość objawów osobowości borderline, które są nieświadomą próbą stymulacji niewydolnych układów. W ten sposób u osób z osobowością borderline tłumaczy się obecność np. ryzykownych zachowań seksualnych, niestabilnych relacji interpersonalnych, niezdolności do odroczenia nagrody. Spostrzeżenia te mogą w przyszłości stanowić istotną wskazówkę do poszukiwania bardziej skutecznej farmakoterapii pacjentów z osobowością borderline. Niewykluczone, że opisane dysfunkcje mogą zmniejszać się u niektórych pacjentów wraz z upływem czasu. Wskazują na to wyniki dużych badań prospektywnych, wykazujących istotne ustąpienie objawów i poprawę funkcjonowania większości pacjentów z osobowością borderline po co najmniej kilku latach.
Discipline
Publisher

Year
Volume
12
Issue
3
Pages
141-148
Physical description
Contributors
  • Klinika Zaburzeń Afektywnych i Psychotycznych, I Katedra Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi, jabl@csk.umed.lodz.pl
  • Klinika Zaburzeń Afektywnych i Psychotycznych, I Katedra Psychiatrii Uniwersytetu Medycznego w Łodzi
References
  • 1. Diagnostic and Statistical Manual of Mental Disorders. Wyd. IV, American Psychiatric Association, Washington 1994.
  • 2. Klasyfikacja zaburzeń psychicznych i zaburzeń zachowania w ICD-10. IPiN, Kraków–Warszawa 1997.
  • 3. Widiger T.A., Frances A.J.: Epidemiology, diagnosis, and comorbidity of borderline personality disorder. American Psychiatric Press Review of Psychiatry 1989; Vol 8. Washington, DC: American Psychiatric Press.
  • 4. Bandelow B., Krause J., Wedekind D. i wsp.: Early traumatic life events, parental attitudes, family history, and birth risk factors in patients with borderline personality disorder and healthy controls. Psychiatr. Res. 2005; 134: 169-179.
  • 5. Bierer L.M., Yehuda R., Schmeidler J. i wsp.: Abuse and neglect in childhood: Relationship to personality disorder diagnoses. CNS Spectrums 2003; 8: 737-754.
  • 6. Fossati A., Feeney J.A., Carretta I., Grazioli F.: Modeling the relationships between adult attachment patterns and borderline personality disorder: the role of impulsivity and aggressiveness. J. Soc. Clin. Psychology 2005; 24: 520-537.
  • 7. Goodman M., Yehuda R.: The relationship between psychological trauma and borderline personality disorder. Psychiatr. Ann. 2001; 32: 337-346.
  • 8. Torgersen S., Lygren S., Oien P.A. i wsp.: A twin study of personality disorders. Compreh. Psychiatry 2000; 41: 416-425.
  • 9. Schmahl S., Bremner J.D.: Neuroimaging in borderline personality disorder. J. Psychiatr. Res. 2006; 40: 419-427.
  • 10. Bandelow B., Schmahl C., Falkai P., Wedekind D.: Borderline personality disorder: a dysregulation of the endogenous opioid system? Psychol. Rev. 2010; 117: 623-636.
  • 11. New A.S., Goodman M., Triebwasser J., Siever L.J.: Recent advances in the biological study of personality disorders. Psychiatr. Clin. North America 2008; 31: 441-461.
  • 12. Fisher H.E., Rich J., Island H.D., Marchalik D.: The second to fourth digit ratio: a measure of two hormonally-based temperament dimensions. Personality and Individual Differences 2010; 49: 773-777.
  • 13. Friedel R.O.: Dopamine dysfunction in borderline personality disorder: a hypothesis. Neuropsychopharmacol. 2004; 29: 1029-1039.
  • 14. Roth-Deri I., Green-Sadan T., Yadid G.: Beta-endorphin and drug-induced reward and reinforcement. Prog. Neurobiol. 2008; 86: 1-21.
  • 15. Knutson B., Adams C.M., Fong G.W., Hommer D.: Anticipation of increasing monetary reward selectively recruits nucleus accumbens. J. Neuroscience 2001; 21: RC159.
  • 16. Aharon I., Etcoff N., Ariely D. i wsp.: Beautiful faces have variable reward value: fMRI and behavioral evidence. Neuron 2001; 32: 537-551.
  • 17. Schlaepfer T.E., Cohen M.X., Frick C. i wsp.: Deep brain stimulation to reward circuitry alleviates anhedonia in refractory major depression. Neuropsychopharmacol. 2008; 33: 368-377.
  • 18. De Vries T.J., Shippenberg T.S.: Neural systems underlying opiate addiction. J. Neurosci. 2002; 22: 3321-3325.
  • 19. Barbano M.F., Cador M.: Opioids for hedonic experience and dopamine to get ready for it. Psychopharmacol. (Berlin) 2007; 191: 497-506.
  • 20. Panksepp J., Herman B., Conner R. i wsp.: The biology of social attachments: opiates alleviate separation distress. Biol. Psychiatr. 1978; 13: 607-618.
  • 21. Panksepp J., Herman B.H., Vilberg T. i wsp.: Endogenous opioids and social behavior. Neurosci. Biobehav. Rev. 1978; 4: 473-487.
  • 22. Carden S.E., Hernandez N., Hofer M.A.: The isolation and companion comfort responses of 7- and 3-day old rat pups are modulated by drugs active at the opioid receptor. Behav. Neurosci. 1996; 110: 324-330.
  • 23. Bartel A., Zeki S.: The neural correlates of maternal and romantic love. NeuroImage 2004; 21: 1155-1166.
  • 24. Reneric J.P., Bouvard M.P.: Opioid receptor antagonists in psychiatry, beyond drug addiction. CNS Drugs 1998; 10: 365-382.
  • 25. Symons F.J., Thompson A., Rodriguez M.C.: Self-injurious behavior and the efficacy of naltrexone treatment: a quantitative synthesis. Mental Retardation and Developmental Disabilities Res. Rev. 2004; 10: 193-200.
  • 26. Zanarini M.C., Frankenburg F.R., Reich D.B., Fitzmaurice G.: The 10-year course of psychosocial functioning among patients with borderline personality disorder and axis II comparison subjects. Acta Psychiatr. Scand. 2010; 122 (2): 103-109.
  • 27. Komaki G., Tamai H., Sumioki H. i wsp.: Plasma beta-endorphin during fasting in man. Hormone Res. 1990; 33: 239-243.
  • 28. Gunderson J.G., Stout R.L., McGlashan T.H. i wsp.: Ten-year course of borderline personality disorder: psychopathology and function from the Collaborative Longitudinal Personality Disorders study. Arch. Gen. Psychiatry 2011; 68 (8): 827-837.
  • 29. Zanarini M.C., Frankenburg F.R., Hennen J. i wsp.: The McLean Study of Adult Development (MSAD): Overview and implications of the first six years of prospective follow-up. J. Pers. Disord. 2005; 19 (5): 505-523.
  • 30. Zanarini M.C., Frankenburg F.R., Reich D.B., Fitzmaurice G.: Time to attainment of recovery from borderline personality disorder and stability of recovery: a 10-year prospective follow-up study. Am. J. Psychiatry 2010; 167 (6): 663-667.
  • 31. Zanarini M.C.: Diagnostic specificity and long-term prospective course of borderline personality disorder. Psychiatr. Ann. 2012; 42: 53-58.
Document Type
article
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-a48aa792-2ecf-4e3e-93b4-ebe34ad29c1b
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.