PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2014 | 10 | 1 | 55-60
Article title

Praktyczne aspekty leczenia zaparć stolca u dzieci

Content
Title variants
EN
Practical aspects of treatment of constipation in children
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
Chronic constipation is one of the most common complaints among children. It is a cause of about 3% visits in paediatric outpatient clinic. The problem, which is often belittled, is an unpleasant and persistent complaint for both child and its family. The causes of constipation may be both organic and non-organic. Among non-organic problems, the most important is probably the chronic retention of faeces, which is made by incorrect hygienic habits, incorrect diet, and insufficient physical activity. The problem often appears when child’s environment changes, for example when child goes to kindergarten or school, which are the places where child for different reasons prevents from defecating. However, to make the final diagnosis, the organic causes should be definitely rejected, because they require causal treatment. Treatment of the most common functional constipation needs complex pharmacological and non-pharmacological methods. The therapy of constipation is usually long. The aim of therapy is to consolidate such model of defecation when child regularly deposits soft faeces without unpleasant pain. Extremely important is also a psychological support for whole family, often absorbed in difficult child’s problem. To achieve the therapeutic success a patient and conscientious cooperation between doctor and patient and his family is required, because positive and permanent effects of treatment are reached after a relatively long time.
PL
Przewlekłe zaparcia są jedną z najczęstszych dolegliwości w populacji dziecięcej. Stanowią przyczynę około 3% wizyt w poradniach pediatrycznych. Problem, niejednokrotnie bagatelizowany, stanowi przykrą, uporczywą dolegliwość, zarówno dla pacjenta, jak i całej jego rodziny. Zaparcia mogą wynikać z przyczyn organicznych lub nieorganicznych. Wśród przyczyn nieorganicznych kluczowa wydaje się przewlekła retencja stolca, wynikająca ze złych nawyków higienicznych, niewłaściwej diety oraz zbyt niskiej aktywności fizycznej. Zaparcia często pojawiają się wraz ze zmianą otoczenia dziecka, np. po rozpoczęciu nauki w przedszkolu czy szkole, w których pacjent z różnych przyczyn powstrzymuje się od oddania stolca. W celu ustalenia ostatecznego rozpoznania należy wykluczyć przyczyny organiczne zaparć, które wymagają leczenia przyczynowego. Terapia najczęściej występujących zaparć o charakterze czynnościowym obejmuje zastosowanie kompleksowych metod farmakologicznych i niefarmakologicznych; zwykle jest długotrwała. Ma ona na celu utrwalenie takiego modelu defekacji, w którym pacjent regularnie oddaje miękki stolec bez przykrych dolegliwości bólowych. Niezwykle istotne jest wsparcie psychologiczne całej rodziny, niejednokrotnie zaangażowanej w trudny problem dziecka. Sukces terapeutyczny wymaga przede wszystkim cierpliwej i sumiennej współpracy pomiędzy lekarzem a pacjentem i jego rodziną, gdyż pozytywne i trwałe efekty leczenia osiągane są po stosunkowo długim czasie.
Discipline
Publisher

Year
Volume
10
Issue
1
Pages
55-60
Physical description
Contributors
  • Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu, Katedra i Klinika Pediatrii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Kierownik Katedry i Kliniki: dr hab. n. med. Katarzyna Ziora. Oddział Endokrynologii Dzieci, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu. Kierownik Oddziału: dr hab. n. med. Katarzyna Ziora, zaneta.malczyk@gmail.com
  • Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu, Katedra i Klinika Pediatrii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Kierownik Katedry i Kliniki: dr hab. n. med. Katarzyna Ziora, Oddział Gastroenterologii i Hepatologii Dzieci, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu. Kierownik Oddziału: dr n. med. Jolanta Porębska
  • Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu, Katedra i Klinika Pediatrii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Kierownik Katedry i Kliniki: dr hab. n. med. Katarzyna Ziora, Oddział Gastroenterologii i Hepatologii Dzieci, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu. Kierownik Oddziału: dr n. med. Jolanta Porębska
  • Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu, Katedra i Klinika Pediatrii Śląskiego Uniwersytetu Medycznego w Katowicach. Kierownik Katedry i Kliniki: dr hab. n. med. Katarzyna Ziora. Oddział Endokrynologii Dzieci, Samodzielny Publiczny Szpital Kliniczny nr 1 im. prof. Stanisława Szyszko w Zabrzu. Kierownik Oddziału: dr hab. n. med. Katarzyna Ziora
References
  • 1. Pashankar D.S.: Childhood constipation: evaluation and management. Clin. Colon Rectal Surg. 2005; 18: 120–127.
  • 2. Abrahamian F.P., Lloyd-Still J.D.: Chronic constipation in childhood: a longitudinal study of 186 patients. J. Pediatr. Gastroenterol. Nutr. 1984; 3: 460–467.
  • 3. Krzywicka A.: Zaparcia stolca. W: Dyduch A. (red.): Pediatria. ŚUM, Katowice 2009: 25–30.
  • 4. Loening-Baucke V.: Factors determining outcome in children with chronic constipation and faecal soiling. Gut 1989; 30: 999–1006.
  • 5. Volker J.E., Riddel D.: Constipation in childhood. Can. Fam. Physician 1992; 38: 2167–2174.
  • 6. Reich M., Iwańczak B.: Analiza najczęstszych przyczyn i objawów przewlekłych zaparć u dzieci. Przegl. Gastroenterol. 2010; 5: 349–355.
  • 7. Kwiecień J., Żabka A., Legaszewski T. i wsp.: Znaczenie dolichosigma w patogenezie przewlekłych zaparć u dzieci. Pediatr. Współcz. Gastroenterol. Hepatol. Żyw. Dziecka 2004; 6: 305–309.
  • 8. Krzywicka A., Kwiecień J., Porębska J., Karczewska K.: Ocena parametrów manometrycznych u dzieci z przewlekłymi czynnościowymi zaparciami stolca. Pediatr. Współcz. Gastroenterol. Hepatol. Żyw. Dziecka 2008; 10: 89–95.
  • 9. Krzywicka A.: Dyschezja i czynnościowe zaparcia stolca. W: Dyduch A. (red.): Pediatria. ŚUM, Katowice 2009: 171–174.
  • 10. Kwiecień J.: Rozpoznawanie i leczenie zaparcia u niemowląt i dzieci. Lekarz. Pediatria 2011; 3: 31–36.
  • 11. Palka J.: Choroba Hirschsprunga. Med. Prakt. Chirurgia 2009; 3: 53–63.
  • 12. Bednarczuk A., Rydzewska G.: Nawykowe zaparcie – czy można leczyć jednocześnie skutecznie i bezpiecznie? Przew. Lek. 2005; 10: 41–45.
  • 13. Jończyk-Potoczna K., Krawczyński M.: Zaparcia u dzieci w codziennej praktyce lekarza podstawowej opieki medycznej. Przew. Lek. 2001; 12: 25–30.
  • 14. Czerwionka-Szaflarska M., Romańczuk B.: Postępowanie w zaparciu czynnościowym stolca u dzieci i młodzieży. Forum Med. Rodz. 2008; 5: 349–357.
  • 15. Ryżko J., Olek A., Stolarczyk A.: Żywienie w zaparciach stolca u dzieci. Stand. Med. Pediatria 2003; 9: 107–115.
  • 16. Ryżko J., Ryżko J.: Znaczenie błonnika w profilaktyce i leczeniu zaparć stolca u dzieci. Stand. Med. Pediatria 2012; 9: 79–85.
  • 17. Brazzelli M., Griffiths P.: Behavioural and cognitive interventions with or without other treatments for defaecation disorders in children. Cochrane Database Syst. Rev. 2001; (4): CD002240.
  • 18. Romańczuk W., Korczowski R.: Duphalac (laktuloza) w leczeniu przewlekłych zaparć stolca u dzieci. Wiad. Lek. 1998; 48: 96–99.
Document Type
article
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-92bf973c-e2da-47b7-8d66-b1e867f7f35b
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.