PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2013 | 9 | 2 | 197–200
Article title

Martwica kości szczęk związana ze stosowaniem bifosfonianów. Opis przypadków

Content
Title variants
EN
Osteonecrosis of the jaws related to bisphosphonate therapy. Cases’ report
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
Bisphosphonates are strong inhibitors of osteoclasts. They are used in therapy of osteoporosis, Paget’s disease and imperfect osteogenesis. They prevent the loss of bone mass, pain and hypercalcaemia caused by multiple myeloma and metastases of systemic cancer. The widening of indications for use of bisphosphonates is supported by their solid safety profile. Oncologic patients receiving high intravenous doses of bisphosphonates are more prone to side effects of the therapy than patients who take these medicaments orally. One of the most serious side effects is osteonecrosis of the jaws. The description of the correlation between bisphosphonates and osteonecrosis of jaw was first described in 2003. This side effect is described frequently. The ailments are oppressive and reduce patients’ quality of life and include pain, swelling, ulceration, exposure of bone, fistulae and pathological fractures. The treatment of bisphosphonate-related osteonecrosis of the jaws is difficult and uncertain. Conservative treatment and symptom reduction is the main course of action. Discontinuation of bisphosphonates is controversial (due to their accumulation in the bones). It is crucial patients are prepared to bisphosphonate therapy: dental examination and treatment of all dental diseases is recommended. This requires strict cooperation between oncologists, orthopaedics and maxillofacial surgeons. The aim of this study is the presentation of three cases of bisphosphonate-related osteonecrosis of the jaws.
PL
Bifosfoniany należą do silnych inhibitorów osteoklastów. Znajdują szerokie zastosowanie w leczeniu chorób przebiegających ze wzmożoną resorpcją kości: osteoporozy, choroby Pageta i osteogenesis imperfecta. Leki te zmniejszają adhezję komórek nowotworowych do kości, ograniczają osteolizę wywołaną nowotworem i hiperkalcemię. Zmniejszają dolegliwości bólowe w szpiczaku mnogim i w przerzutach do kości. Powszechnie panujące przekonanie o bezpieczeństwie spowodowało rozszerzenie wskazań do ich stosowania. Pacjenci onkologiczni przyjmujący bifosfoniany dożylnie, w wysokich dawkach są bardziej narażeni na działania niepożądane terapii niż pacjenci przyjmujący je doustnie. Jednym z najpoważniejszych powikłań jest martwica kości szczęk. W 2003 roku opisano po raz pierwszy związek pomiędzy terapią bifosfonianami a martwicą kości szczęk. W piśmiennictwie znajdujemy coraz więcej przykładów tego działania niepożądanego, także po stosowaniu leków doustnie. Mogą pojawiać się ból, obrzęk, owrzodzenie, odsłonięcie kości, przetoki, złamania patologiczne, uciążliwe dla pacjenta i obniżające jakość życia. Leczenie martwicy kości szczęk jest trudne i rzadko przynosi spodziewany efekt. Główną rolę odgrywa leczenie zachowawcze i redukcja objawów. Odstawienie bifosfonianów nie ma bezpośredniego wpływu na przebieg martwicy kości szczęk, ze względu na kumulację leku w kości. Istotne jest przygotowanie pacjenta przed rozpoczęciem podawania bifosfonianów, wymagające stałej współpracy pomiędzy lekarzami onkologami, ortopedami i chirurgami szczękowo-twarzowymi. Higiena jamy ustnej i leczenie chorób współistniejących stanowi ważny element postępowania. Celem pracy jest przedstawienie trzech przypadków martwicy kości szczęk u pacjentów poddanych leczeniu bifosfonianami.
Discipline
Publisher

Year
Volume
9
Issue
2
Pages
197–200
Physical description
Contributors
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
author
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
  • Klinika Chirurgii Twarzowo-Szczękowej, Wojskowy Instytut Medyczny. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Grzegorz Krzymański
References
  • 1. Litwiniuk M., Staszkiewicz A.: Martwica kości szczęk po długotrwałym stosowaniu bisfosfonianów. Onkol. Prakt. Klin. 2007; 3: 306–310.
  • 2. Panaś M., Zaleska M., Pełka P.: Martwica kości szczękowych będąca wynikiem stosowania leków z grupy bisfosfonianów. Reumatologia 2010; 48: 198–203.
  • 3. Szyszkowska A., Puławska M., Karczmarek-Borowska B.: Bifosfoniany a ryzyko martwicy kości szczęk. Współcz. Onkol. 2008; 12: 72–76.
  • 4. Kraj M., Pogłód R., Maj S. i wsp.: Martwica żuchwy związana ze stosowaniem kwasu zoledronowego u chorych na szpiczaka plazmocytowego. Nowotwory 2006; 56: 185–189.
  • 5. Tong C.K., Ho S.T., Wong S.L.: Osteonecrosis of the jaw after oral bisphosphonate for osteoporosis. Hong Kong Med. J. 2010; 16: 145–148.
  • 6. Cartsos V.M., Zhu S., Zavras A.I.: Bisphosphonate use and the risk of adverse jaw outcomes: a medical claims study of 714,217 people. J. Am. Dent. Assoc. 2008; 139: 23–30.
  • 7. Mariotti A.: Bisphosphonates and osteonecrosis of the jaws. J. Dent. Educ. 2008; 72: 919–929.
  • 8. Pustułka J.: Bifosfonianowe martwice kości szczęki i żuchwy z demonstracją przypadku. Dental Forum 2010; 38: 99–105.
Document Type
article
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-7f28cee7-736f-4b22-a839-2afae6b96896
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.