PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2016 | 43 | 1 | 69-91
Article title

Przydatność kliniczna i diagnostyczna oznaczeń D–dimeru w różnych stanach chorobowych

Content
Title variants
EN
Clinical and diagnostic usefulness of D–dimer measurement in various illnesses
Languages of publication
PL
Abstracts
EN
There are many methods dedicated to assessing D–dimer. They are divided into two categories: qualitative and quantitative methods. All the methods are based on immunochemical reaction with the use of monoclonal antibodies against D–dimer. Nevertheless, the results obtained with use of various methods are not comparable. However detection of D–dimer is used in the diagnosis of many diseases, the disease cannot be defined unambiguously without additional testing. The reason is insufficient specificity of this assay for specific diseases. Elevated D–dimer level is observed in conditions such as: pregnancy, hyperthyroidism, inflammations, tumors, and in elderly patients, but also in a life–threatening conditions like heart attack, disseminated intravascular coagulation, the rupture of the aorta or embolism. It is necessary to adhere to the principles of quality management to ensure reliable and clinically useful results of D–dimer testing.
Discipline
Publisher

Year
Volume
43
Issue
1
Pages
69-91
Physical description
Contributors
  • Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej i Biochemii Klinicznej, Międzywydziałowa Katedra Diagnostyki Laboratoryjnej i Molekularnej, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
author
  • Zakład Diagnostyki Laboratoryjnej i Biochemii Klinicznej, Międzywydziałowa Katedra Diagnostyki Laboratoryjnej i Molekularnej, Uniwersytet Medyczny w Łodzi
References
  • Kearon C, Ginsberg JS, Douketis J, Turpie AG, Bates SM, Lee AY i wsp. An evaluation of D–dimer in the diagnosis of pulmonary embolism: randomized trial. Ann Intern Med. 2006; 144: 812–821.
  • Fijałkowska A, Wiatr E, Kurzyna M, Kuca P, Burakowski J, Kober J i wsp. Częstość prawidłowego stężenia D–dimerów u pacjentów hospitalizowanych z chorobami płuc. Pneumonol Alergol Pol. 2012; 80: 101–108.
  • Zawilska K. Żylna choroba zakrzepowo–zatorowa – postępy 2015/2016. Med Prakt. 2016; 7–8: 45–52.
  • Jassem E. Zatorowość płucna. Polska Medycyna Paliatywna. 2003; 2(2): 93–98.
  • Budzynski AZ, Marder VJ, Parker ME, Shames P, Brizuela BS, Olexa SA. Antigenic markers on fragment DD, a unique plasmic derivative of human crosslinked fibrin. Blood. 1979; 54: 794–804.
  • Constantinescu AA, Berendes PB, Levin MD. Disseminated intravascular coagulation and a negative D–dimer test. The Netherlands J Med. 2007; 65: 398–400.
  • Solnica B. Badania diagnostyczne. W: Choroby wewnętrzne. Podręcznik multimedialny oparty na zasadach EBM, tom 1, Szczeklik A. (red.), Medycyna Praktyczna, Kraków 2014: 32–33.
  • Walczak B, Demkow U, Fijałkowska A. Metody oznaczania stężenia D–dimerów przydatne w diagnostyce żylnej choroby zakrzepowo–zatorowej. Pneumonol Alergol Pol. 2009; 77: 264–270.
  • Sokołowska B. Repetytorium z fizjologii hemostazy. Acta Haematologica Polonica. 2010; 41: 245–252.
  • Holvoet P, Dewerchin M, Stassen JM, Lijnen HR, Tollenaere T, Gaffney PJ i wsp. Thrombolytic profiles of clot–targeted plasminogen activators. Parameters determining potency and initial and maximal rates. Circulation. 1993; 87(3): 1007–1016.
  • Legnani C, Fariselli S, Cini M, Oca G, Abate C, Palareti G. A New rapid bedside assay for quantitative testing of D–dimer (Cardiac D–dimer) in the diagnostics work–up for deep vein thrombosis. Thromb Res. 2003; 111: 149–153.
  • Spannagl M, Haverkate F, Reinauer H, Meijer P. The performance of quantitative D–dimer assays in laboratory routine. Blood Coagul and Fibrinolysis. 2005; 16: 439–443.
  • Waser G, Kathriner S, Wuillemin WA. Performance of the automated and rapid STA Liatest D–dimer on the STA–R analyzer. Thromb Res. 2005; 116(2):165–170.
  • Gupta PK, Gupta M, Chatterjee T, Saxena R. Comparative evaluation of whole blood D–Dimer test to plasma D–Dimer test for diagnosis of disseminated intravascular coagulation. Indian J Exp Biol. 2005; 43: 382–384.
  • Łaczmański Ł, Łaczmańska I. Walidacja metod molekularnych przeznaczonych do laboratoryjnej diagnostyki genetycznej. Diagn Lab. 2009; 45: 163–165.
  • Mountain D, Jacobs I, Haig A. The VIDAS D–dimer test for venous thromboembolism: a prospective surveillance study shows maintenance of sensitivity and specificity when used in normal clinical practice. Am J of Emerg Med. 2007; 25: 464–471.
  • Houshmand S, Salavati A, Hess S, Ravina M, Alavi A. The role of molecular imaging in diagnosis of deep vein thrombosis; Am J Nucl Med Mol Imaging. 2014; 4: 406–425.
  • Di Nisio M, Squizzato A, Rutjes AW, Buller HR, Zwinderman AH, Bossuyt PM. Diagnostic accuracy of D–dimer test for exclusion of venous thromboembolism: a systematic review. J Thromb Haemost. 2007; 5: 296–304.
  • Konstantinides S, Torbicki A, Agnelli G, Danchin N, Fitzmaurice D, Galie N i wsp. Grupa Robocza Europejskiego Towarzystwa Kardiologicznego (ESC) do spraw rozpoznawania i postępowania w ostrej zatorowości płucnej. Wytyczne ESC dotyczące rozpoznawania i postępowania w ostrej zatorowości płucnej w 2014 roku. Kardiol Pol. 2014; 72: 997–1053.
  • Stabilność próbek krwi, osocza i surowicy. Klasyfikacja badań laboratoryjnych. Warszawa, 2006: 29–30, 50.
  • https://pim–eservices–tst.roche.com/eLD/%28S%28ot0ztnt1cmwvz1aabnuagfdx %29%29/be/el/Documents/GetDocument?documentId=874fcc51–05a4–e311–a887 –00215a9b0bb8
  • Pater A. Wpływ hemolizy na stężenie D–dimerów. Diagn. Lab. 2012; 48: 485.
  • http://www.ebmconsult.com/articles/lab–test–d–dimer–level
  • http://menu.labmed.washington.edu/mastermu/static_oltg/DDI.html
  • Cunningham MT. Rheumatoid Factor Can Cause Erroneous Diagnosis of Coagulopathy. Laboratory Medicine. 2000; 31: 79–82.
  • Małolepsza E, Pawlik–Sobecka L, Kokot I, Płaczkowska S. Wpływ stosowania leków antykoncepcyjnych i hormonalnej terapii zastępczej na gospodarkę lipidową, podstawowe parametry wątrobowe i koagulologiczne. Diagn Lab. 2011; 47: 403–408.
  • Paradowski MT, Szablewski M, Majda J. Sepsa. Prokalcytonina. Pilna diagnoza. bioMerieux. 2006: 8–9.
  • Bayir A, Kalkan E, Kocak S, Ak A, Cander B, Bodur S. Fibrinolytic markers and neurologic outcome in traumatic brain injury. Neurology India. 2006; 54: 363–365.
  • Jarnot J, Madej A, Kuczerawy I, Franc M. Diagnostyka i leczenie zatorowości płucnej w okresie ciąży w aspekcie żylnej choroby zakrzepowo–zatorowej. Ann Acad Med Siles. 2013; 67: 194–200.
  • Kawaguchi S, Yamada T, Takeda M, Nishida R, Yamada T, Morikawa M i wsp. Changes in D–dimer levels in pregnant women according to gestational week. Pregnancy Hypertension. 2013; 3: 172–177.
  • Brona A, Bohdanowicz–Pawlak A, Jędrzejuk D, Milewicz A. Fibrinogen and D–dimers levels in patients with hyperthyroidism before and after radioiodine therapy. Endokrynol Pol. 2011; 62: 409–415.
  • Chao–Hung Ho. Can very high level of D–dimer exclusively predict the presence of thromboembolic diseases? J Chin Med Assoc. 2011; 74: 151–154.
  • White RH. The Epidemiology of Venous Thromboembolism. Circulation. 2003; 107: I–4 – I–8.
  • Zawilska K, Bała M, Błędowski P, Chmielewski DW, Dobrowolski Z, Frączek M i wsp. Polskie wytyczne profilaktyki i leczenia żylnej choroby zakrzepowo–zatorowej. Medycyna praktyczna. 2012.
  • Fijałkowska A. D–dimery w diagnostyce i leczeniu zatorowości płucnej. Pneumonol. Alergol Pol. 2009; 77: 271–275.
  • Anderson FA, Spencer FA. Risk factors for venous thromboembolism. Circulation. 2003; 107, 23: I–9 – I–16.
  • Wells PS, Anderson DR, Rodger M, Forgie M, Kearon C, Dreyer I i wsp. Evaluation of D–dimer in the diagnosis of suspected deep–vein thrombosis. N Engl J Med. 2003; 349: 1227–1235.
  • Chojnowski K. Dimer D – diagnostyczny i rokowniczy marker żylnej choroby zakrzepowo–zatorowej. Hematologia. 2010; 1: 102–108.
  • Ruf W, Yokota N, Schaffner F. Tissue factor in cancer progresion and angiogenesis. Thromb Res. 2010; 125 Suppl 2: S36–38. doi: 10.1016/S0049–3848(10)70010–4.
  • Windyga J. Patofizjologia, rozpoznawanie i leczenie rozsianego krzepnięcia wewnątrznaczyniowego. Hematologia. 2011; 2: 326–331.
  • Morse M. Establishing a normal range for D–dimer levels through pregnancy to aid in the diagnosis of pulmonary embolism and deep vein thrombosis. J Thromb Haemost. 2004; 2: 1202–1204.
  • Góralczyk T, Iwaniec T, Siudut J, Undas A. Niezgodne wyniki dimeru D między testami Innovance D–Dimer i Vidas D–Dimer Exclusion II. Diagn Lab. 2015; 51: 89–96.
  • Righini M, Van Es J, Den Exter PL, Roy PM, Verschuren F, Ghuysen A i wsp. Age–adjusted D–dimer cutoff levels to rule out pulmonary embolism: the ADJUST–PE study. JAMA. 2014; 311: 1117–1124.
  • Schouten HJ, Geersing GJ, Koek HL, Zuithoff NP, Janssen KJ, Douma RA i wsp. Diagnostic accuracy of conventional or age adjusted D–dimer cut–off values in older patients with suspected venous thromboembolism: systematic review and meta–analysis. BMJ. 2013; 346: f2492.
Document Type
article
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-6d2ece9f-332f-4f90-9110-7260ee8ae9f6
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.