PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2017 | 13 | 1 | 29–39
Article title

Podstawowe zasady żywienia pozajelitowego

Content
Title variants
EN
Basic principles of parenteral nutrition
Languages of publication
PL EN
Abstracts
EN
Parenteral nutrition provides all essential nutrients directly into the blood stream without involvement of the gastrointestinal tract if conventional oral or enteral nutrition is not possible. The awareness of how important it is to provide adequate nutrition to the ill has accompanied people for a long time, as evidenced by the first attempts to conduct nutrition by bypassing the gastrointestinal tract taken as early as in the seventeenth century. The contemporary methods of nutrition have been established in the twentieth century and are still being improved. Nutrition is carried out using specially prepared formulations containing all necessary nutrients in the most absorbable form. These mixes are adapted to individual requirements, resulting from the underlying disease. They are available in the form of ready-made preparations or separate bottles. A method of nutrition is selected on the basis of its expected duration. Disease states are associated with increased catabolism with greater demand for energy and nutrients. This often leads to the development or exacerbation of malnutrition which affects convalescence after surgery and the general condition of the patient as well as increases the risk of hospital complications. As any medical procedure, parenteral nutrition is associated with a risk of side effects. However, the principles of care of the injection site and preparation of appropriate mixes tailored to patient’s needs help minimise the risk of adverse reactions. It is necessary to detect malnutrition early, estimate risk, create nutrition plans and include nutrition to therapy, which will improve the condition of hospitalised patients, accelerate their recovery, shorten hospital stay and reduce treatment costs.
PL
Żywienie pozajelitowe pozwala dostarczyć wszelkich niezbędnych składników odżywczych do krwiobiegu z pominięciem przewodu pokarmowego u pacjentów, u których niemożliwe jest stosowanie konwencjonalnego żywienia doustnego lub dojelitowego. Świadomość, jak istotnym problemem jest odpowiednie odżywianie chorego człowieka, towarzyszy ludziom od dawna. Świadczą o tym pierwsze próby prowadzenia odżywiania z pominięciem przewodu pokarmowego podejmowane już w XVII wieku. Zbliżone do obecnych, współczesne metody odżywiania opracowano w XX wieku i ciągle są doskonalone. Żywienie prowadzone jest przy pomocy specjalnie przygotowanych preparatów, w których znajdują się wszelkie niezbędne składniki odżywcze w najlepiej przyswajalnej formie. Mieszanki dostosowane są do indywidualnego zapotrzebowania pacjenta, wynikającego z choroby podstawowej. Występują w formie gotowych preparatów lub oddzielnych butelek. Metodę podawania żywienia dobiera się na podstawie przewidywanego czasu jego prowadzenia. Stany chorobowe wiążą się ze zwiększonym katabolizmem i jednocześnie większym zapotrzebowaniem na energię i składniki odżywcze. Często prowadzi to do rozwoju albo pogłębienia niedożywienia, co niekorzystnie wpływa na rekonwalescencję po zabiegach, ogólny stan chorego oraz zwiększa ryzyko powikłań szpitalnych. Jak każda procedura medyczna żywienie pozajelitowe wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych. Przestrzeganie zasad pielęgnacji miejsca podania oraz przygotowywanie odpowiednich mieszanek, dopasowanych do  pacjenta, pozwala zminimalizować ryzyko niepożądanych działań. Konieczne jest wczesne rozpoznawanie niedożywienia, szacowanie ryzyka oraz tworzenie planów żywieniowych i włączenie żywienia do terapii. Pozwala to poprawić stan hospitalizowanych pacjentów, przyspiesza ich powrót do zdrowia, skraca czas pobytu w szpitalach oraz zmniejsza koszty leczenia.
Discipline
Publisher

Year
Volume
13
Issue
1
Pages
29–39
Physical description
Contributors
  • Department of Gastroenterology, Military Institute of Medicine, Warsaw, Poland. Head of the Department: Professor Jerzy Gil, MD, PhD
  • Department of Gastroenterology, Military Institute of Medicine, Warsaw, Poland. Head of the Department: Professor Jerzy Gil, MD, PhD, pdyrla@wim.mil.pl
author
  • Department of Gastroenterology, Military Institute of Medicine, Warsaw, Poland. Head of the Department: Professor Jerzy Gil, MD, PhD
References
  • 1. Wretlind A, Szczygieł B: Całkowite żywienie pozajelitowe. Historia. Teraźniejszość. Przyszłość. Pol Merkur Lekarski 1998; 4: 181–185.
  • 2. Szczygieł B, Socha J (eds.): Żywienie pozajelitowe i dojelitowe w chirurgii. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 1994: 11–17.
  • 3. Vinnars E, Wilmore D: Jonathan Roads Symposium Papers. History of parenteral nutrition. JPEN J Parenter Enteral Nutr 2003; 27: 225–231.
  • 4. Pertkiewicz M, Majewska K, Szczygieł B: Żywienie pozajelitowe w domu. Pol Tyg Lek 1995; 50: 45–47.
  • 5. Jarosz M (ed.): Zasady prawidłowego żywienia chorych w szpitalach. Instytut Żywności i Żywienia, Warszawa 2011: 36–155.
  • 6. Ciszewska-Jędrasik M: Żywienie pozajelitowe. Część II. Preparaty stosowane w żywieniu pozajelitowym. Farmacja Pol 2008; 64: 1070–1080.
  • 7. Fürst P, Kłęk S: Substraty stosowane w żywieniu pozajelitowym i dojelitowym. Białka i aminokwasy. In: Sobotka L (ed.): Podstawy żywienia klinicznego. 1st ed., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007: 157–164.
  • 8. Kargulewicz A, Stankowiak-Kulpa H, Grzymisławski M: Rola leczenia żywieniowego w chorobie Leśniowskiego-Crohna. Gastroenterol Pol 2010; 17: 300–303.
  • 9. Carpentier YA, Kłęk S: Substraty stosowane w żywieniu pozajelitowym i dojelitowym. Tłuszcze. In: Sobotka L (ed.): Podstawy żywienia klinicznego. 1st ed., Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2007: 153–156.
  • 10. Pertkiewicz M, Korta T, Księżyk J et al.: Standardy żywienia pozajelitowego i żywienia dojelitowego. Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2005: 11–69.
  • 11. Rutkowska M: Żywienie parenteralne – rola pielęgniarki w opiece nad pacjentem. Problemy Pielęgniarstwa 2009; 17: 250–256.
  • 12. Matras P, Żuchowska K, Banakiewicz K et al.: Evaluation of factors associated with the nutritional mixture leading to liver complications in patients treated by means of parenteral nutrition at home. Pol Przegl Chir 2013; 85: 681–686.
  • 13. Spiliotis JD, Kalfarentzos F: Total parenteral nutrition–associated liver dysfunction. Nutrition 1994; 10: 255–260.
  • 14. Marinella MA: Refeeding syndrome: an important aspect of supportive oncology. J Support Oncol 2009; 7: 11–16.
  • 15. Sacks GS: Refeeding syndrome: awareness is the first step in preventing complications. J Support Oncol 2009; 7: 19–20.
Document Type
article
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-1b5858c4-8202-4bf1-a643-80d77050c42c
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.