PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2016 | 70 | 33–39
Article title

Assessment of effect of computer tomography with intravenous contrast administration on renal excretory function

Content
Title variants
PL
Ocena wpływu badania tomograficznego z dożylnym podaniem kontrastu na czynność wydalniczą nerek
Languages of publication
EN
Abstracts
EN
INTRODUCTION: Despite the described risk of contrast-induced nephropathy, defined as sudden (up-to 48–72 h) deterioration of renal function after the administration of contrast, guidelines for border level renal excretory function markers securing safe contrast CT have not been established. The aim of study was to assess the effect of CT with intravenous contrast on changes of renal excretory function markers. MATERIALS AND METHODS: In a prospective study, 60 patients who had CT with intravenous contrast were analyzed. Before CT and after 48 hours, the level of markers of renal function: creatinine, urea and potassium were marked in the patients’ serum and the eGFR value was calculated. The patients were divided into 2 groups, depending on the output value of creatinine and eGFR: group 1 – normal values and group 2 – slightly elevated ones by 20%. RESULTS: The average concentration of creatinine before CT did not differ significantly from the values after contrast application (1.05 ± 0.23 vs. 1.03 ± 0.26 mg/dl). The average value of eGFR before contrast CT did not differ significantly from the value after contrast application (71.53 ± 18.86 vs. 74.25 ± 22.50 ml/min./1.73 m2). No significant changes in urea and potassium concentrations after radio-contrast application were observed. The values of the analyzed markers did not differ significantly compared to the baseline values in any group, nor did sex or type of CT have an effect on the marker levels. CONCLUSIONS: The intravenous administration of contrast during CT does not cause significant changes in renal excretory function markers, either in patients with normal renal function or in patients with baseline values elevated by 20%, irrespective of sex or type of CT.
PL
WSTĘP: Pomimo opisywanego ryzyka wystąpienia nefropatii kontrastowej definiowanej jako nagłe (do 48–72 h) pogorszenie funkcji nerek po podaniu kontrastu dotychczas nie ustalono wytycznych odnośnie do granicznego poziomu markerów czynności wydalniczej nerek, dla których dopuszczalne jest wykonanie kontrastowego badania TK. Celem pracy była ocena wpływu dożylnego podania kontrastu podczas badań TK różnego typu na zmiany wartości markerów czynności wydalniczej nerek. MATERIAŁ I METODY: W prospektywnym badaniu analizowano 60 kolejnych pacjentów (25 kobiet i 35 mężczyzn), którym wykonano badanie TK z dożylnym podaniem kontrastu. W dniu badania oraz po 48 godzinach w surowicy pacjentów oznaczano stężenie markerów czynności nerek: kreatyniny, mocznika i potasu oraz obliczano współczynnik filtracji kłębuszkowej (eGFR). Pacjentów podzielono na 2 grupy zależnie od wyjściowych wartości badanych markerów: grupa 1 – wartości prawidłowe, grupa 2 – wartości przekraczające normę średnio o ok. 20%. WYNIKI: Średnie stężenie kreatyniny przed badaniem nie różniło się znamiennie od stężenia po badaniu (1,05 ± 0,23 vs. 1,03 ± 0,26 mg/dl). Średnia wartość eGFR przed badaniem nie różniła się znamiennie od wartości po badaniu (71,53 ± 18,86 vs. 74,25 ± 22,50 ml/min./1,73 m2). Nie stwierdzono również istotnych zmian stężenia mocznika i potasu po wykonaniu badania. Wartości badanych parametrów po wykonaniu badania TK nie różniły się znamiennie w stosunku do wartości wyjściowych w żadnej grupie chorych, nie były również zależne od płci i rodzaju badania TK. WNIOSKI: Dożylne podanie kontrastu w trakcie badania TK nie powoduje znamiennych zmian wartości markerów czynności wydalniczej nerek u pacjentów z prawidłową czynnością nerek oraz u pacjentów z wyjściowymi wartościami markerów przekraczającymi granicę normy o ok. 20%, bez względu na płeć i rodzaj wykonanego badania.
Discipline
Year
Volume
70
Pages
33–39
Physical description
References
  • 1. Lichosik M., Jung A., Spałek M., Chorążka K. Nefropatia kontrastowa. Pediatr. Med. Rodz. 2012; 8: 324–328.
  • 2. Kolarz M., Sułowicz W. Nefropatia spowodowana przez radiologiczne środki cieniujące. Prz. Lek. 2005; 62(5): 292–298.
  • 3. Małyszko J., Bachórzewska-Gajewska H. W poszukiwaniu nowych biomarkerów nefropatii kontrastowej – czy lipokalina związana z żelatynazą neutrofili (NGAL) może być predyktorem nefropatii kontrastowej u pacjentów z grupy dużego ryzyka, tj. w cukrzycy i niewydolności nerek. Prz. Kardiodiabetol. 2009; 4(3): 133–137.
  • 4. Alessandri N., Lanzi L., Garante C.M. et al. Prevention of acute renal failure post-contrast imaging in cardiology: a randomized study. Eur. Rev. Med. Pharmacol. Sci. 2013; 17(suppl 1): 13–21.
  • 5. Gorczyca-Michta I., Wożakowska-Kapłon B. Nefropatia kontrastowa u pacjentów poddawanych przezskórnym interwencjom wieńcowym. Post. Kardiol. Interw. 2011; 7: 165–172.
  • 6. Wróbel W., Sinkiewicz W., Gordon M., Woźniak-Wiśniewska A. Oral versus intravenous hydration and renal function in diabetic patients undergoing percutaneous coronary interventions. Kardiol. Pol. 2010; 68: 1015–1020.
  • 7. Moos S.I., Stoker J., Beenen L.F.M., Flobbe K., Bipat S. The prevention of contrast-induced nephropathy in Dutch hospitals. Neth. J. Med. 2013; 71: 97–103.
  • 8. Małecki R., Imiela J. Nefropatia kontrastowa. Chir. Dypl. 2011; 6(6): 41–48.
  • 9. Thomsen H.S., Morcos S.K., Almén T. et al. Nephrogenic systemic fibrosis and Gadolinium-based contrast media: updated ESUR Contrast Medium Safety Committee Guidelines. Eur. Radiol. 2013; 23: 307–318.
  • 10. Niemczyk S., Giers K. Nefropatia pokontrastowa. Terapia 2008; 11: 60–64.
  • 11. Nowicki M., Masajtis A. Nefropatia pokontrastowa – nowy problem inwazyjnej diagnostyki i terapii kardiologicznej. Kardiol. Dypl. Zeszyty edukacyjne 2005; 4: 84–90.
  • 12. Peruga J., Gieras S., Jeżewski T., Krzemińska-Pakuła M. Nefropatia kontrastowa po przezskórnych zabiegach na tętnicach wieńcowych. Kardiol. Pol. 2009; 67: 902–907.
  • 13. Klinger M., Penar J. Nefropatia wywołana przez radiologiczne jodowe środki cieniujące. Nefrol. Dializoter. Pol. 2005; 9(3): 120–124.
  • 14. Życińska K., Wardyn K. Nefropatia pokontrastowa – fakty i mity. Fam. Med. Prim. Care Rev. 2005; 7(2): 381–384.
  • 15. Hiremath S., Akbari A., Shabana W., Fergusson D., Knoll G.A. Prevention of contrast-induced acute kidney injury: is simple oral hydration similar to intravenous? A systematic review of the evidence. PLoS One 2013; 8(3): 1–9.
  • 16. Świętochowska A., Małyszko J. Uszkodzenie nerek w przebiegu wybranych chorób układu sercowo-naczyniowego. Nefrol. Dializoter. Pol. 2012; 16: 30–35.
  • 17. Stacul F., van der Molen A.J., Reimer P. et al. Contrast induced nephropathy: updated ESUR Contrast Media Safety Committee guidelines. Eur. Radiol. 2011; 21: 2527–2541.
  • 18. Thomsen H.S., Webb J.A.W. (eds.) Contrast Media. Safety Issues and ESUR Guidelines. 3rd ed., Heidelberg, Springer 2013.
  • 19. Jaroszyńska A., Wysokiński A., Baszak J., Rudnicka-Drożak E. Czynniki ryzyka nefropatii indukowanej kontrastem radiologicznym u pacjentów poddawanych zabiegom przezskórnej angioplastyki naczyń wieńcowych. Med. Og. Nauki Zdr. 2012; 18(2): 101–105.
  • 20. Malec E., Starzyk J. Ostra nieodwracalna niewydolność nerek po jodowych środkach kontrastowych. Wiad. Lek. 1992; 45(11–12): 474–479.
  • 21. Jaroszyńska A., Głowniak A., Rudnicka-Drożak E., Wysokiński A., Jaroszyński A. Nefropatia indukowana kontrastem radiologicznym. Forum Med. Rodz. 2012; 6(3): 139–148.
Document Type
article
Publication order reference
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-1989d392-9b3f-4dea-a373-47c8952b035f
Identifiers
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.