PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2010 | 6 | 2 | 85-91
Article title

Nieswoista nadreaktywność oskrzeli w diagnostyce astmy dziecięcej

Content
Title variants
EN
Nonspecific bronchial hyperresponsiveness in diagnosis of childhood asthma
Languages of publication
EN PL
Abstracts
EN
Bronchial hyperresponsiveness (BHR) that reflects a tendency for airway to over-narrow in response to various nonspecific and specific provocative stimuli, is closely associated with childhood asthma. It occurs in all children with current wheezing. Although BHR first of all is a cardinal feature in asthma a significant proportion of individuals with other allergic and nonallergic respiratory disease also show an increased airway response to histamine, methacholine or to physical agents such as exercise. It is present even in young adults with “outgrown” childhood asthma and total symptoms remission. BHR is known to play a fundamental role in the pathogenesis of asthma, and may be used in confirming the diagnosis of disease which is difficult to establish in its absence. Nonspecific BHR is related to the severity and outcome of asthma, and thus is being recognized as a clinical endpoint for therapeutic intervention. Asymptomatic BHR is shown to be also a risk factor in the development of asthma. BHR measurement, especially to direct stimuli is widely available, well-standardized and easy to perform. The sensitivity of these tests in the diagnosis of clinically significant asthma is excellent, but they are characterized by low specificity. When assessed for agents that act indirectly by stimulating the release of inflammatory mediators or by neural pathways BHR is more specific for asthma and has bigger discriminative properties. The paper presents an overview on current knowledge of the nonspecific BHR prevalence in children and its usefulness to diagnose and monitor of treatment in childhood asthma. It include the answers on questions: 1) Why BHR is sometimes asymptomatic? 2) When and how best to measure BHR in children?
PL
Nadreaktywność oskrzeli (NO), która odzwierciedla skłonność dróg oddechowych do nadmiernego skurczu w odpowiedzi na różne nieswoiste i swoiste czynniki prowokacyjne, jest ściśle związana z astmą dziecięcą. Występuje u wszystkich dzieci, u których stwierdza się świszczący oddech. Chociaż NO jest przede wszystkim zasadniczą cechą astmy, znaczna część chorych również z innymi alergicznymi i niealergicznymi chorobami układu oddechowego wykazuje zwiększoną odpowiedź oskrzeli na histaminę, metacholinę lub bodźce fizyczne, takie jak wysiłek. Jest ona obecna również u młodych dorosłych osób z całkowitą remisją objawów, którzy „wyrośli” z astmy dziecięcej. Wiadomo, że NO odgrywa zasadniczą rolę w patogenezie astmy i może być wykorzystywana do potwierdzenia rozpoznania choroby, które przy nieobecności NO jest trudne do ustalenia. Nieswoista NO wiąże się z ciężkością i wynikiem przebiegu astmy, a tym samym uznawana jest za końcowy cel działań leczniczych. Wykazano, że bezobjawowa NO stanowi również czynnik ryzyka rozwoju astmy. Pomiar NO, zwłaszcza na bodźce bezpośrednie, jest powszechnie dostępny, dobrze wystandaryzowany i łatwy do wykonania. O ile czułość tych badań w rozpoznawaniu klinicznie istotnej astmy jest bardzo wysoka, o tyle cechuje je mała swoistość. NO oceniana dla czynników działających pośrednio poprzez pobudzanie uwalniania zapalnych mediatorów lub zakończeń nerwowych jest bardziej charakterystyczna dla astmy i ma większe właściwości różnicujące. W pracy przedstawiono przegląd aktualnej wiedzy na temat występowania nieswoistej NO u dzieci i jej przydatności w rozpoznawaniu i monitorowaniu leczenia astmy. Zawiera odpowiedzi na pytania: 1) Dlaczego NO jest czasem bezobjawowa? 2) Kiedy i jak najlepiej mierzyć NO u dzieci?
Discipline
Publisher

Year
Volume
6
Issue
2
Pages
85-91
Physical description
Contributors
  • Klinika Pneumonologii i Alergologii KPiA Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Paweł Górski, jagoda.bednarek@poczta.fm
  • Klinika Pneumonologii i Alergologii KPiA Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Paweł Górski
  • Klinika Pneumonologii i Alergologii KPiA Uniwersytetu Medycznego w Łodzi. Kierownik: prof. dr hab. n. med. Paweł Górski
References
  • 1. Boushey H.A., Holtzman M.J., Sheller J.R., Nadel J.A.: Bronchial hyperreactivity. Am. Rev. Respir. Dis. 1980; 121: 389-413.
  • 2. Jansen D.F., Timens W, Kraan J. i wsp.: (Asymptomatic bronchial hyper-responsiveness and asthma. Respir. Med. 1997; 91: 121-134.
  • 3. Paoletti P., Carrozzi L., Viegi G. i wsp.: Distribution of bronchial responsiveness in a general population: effect of sex, age, smoking, and level of pulmonary function. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 1995; 151: 1770-1777.
  • 4. Trigg C.J., Bennett J.B., Tooley M. i wsp.: A general practice based survey of bronchial hyperresponsiveness and its relation to symptoms, sex, age, atopy, and smoking. Thorax 1990; 45: 866-872.
  • 5. Burney P.G., Britton J.R., Chinn S. i wsp.: Descriptive epidemiology of bronchial reactivity in an adult population: results from a community study. Thorax 1987; 42: 38-44.
  • 6. Asher M.I., Pattemore P.K., Harrison A.C. i wsp.: International comparison of the prevalence of asthma symptoms and bronchial hyperresponsiveness. Am. Rev. Respir. Dis. 1988; 138: 524-529.
  • 7. Peat J.K., Salome C.M., Sedgwick C.S. i wsp.: A prospective study of bronchial hyperresponsiveness and respiratory symptoms in a population of Australian schoolchildren. Clin. Exp. Allergy 1989; 19: 299-306.
  • 8. Backer V, Bach-Mortensen N., Dirksen A.: Prevalence and predictors of bronchial hyperresponsiveness in children aged 7-16 years. Allergy 1989; 44: 214-219.
  • 9. Cockcroft D.W, Killian D.N., Mellon J.J.A., Hargreave F.E.: Bronchial reactivity to inhaled histamine: a method and clinical survey. Clin. Allergy 1977; 7: 235-243.
  • 10. Cockcroft D.W, Ruffin R.E., Dolovich J., Hargreave F.E.: Allergen-induced increase in non-allergic bronchial reactivity. Clin. Allergy 1977; 7: 503-513.
  • 11. Kroczyńska-Bednarek J., Grzelewska-Rzymowska I., Tymińska K.: Nieswoista nadreaktywność oskrzeli u chorych na sezonową astmę oskrzelową obserwowanych przez dwa kolejne lata. Pol. Arch. Med. Wewn. 1997; 3: 13-17.
  • 12. Obase Y., Shimoda T, Kawano T. i wsp.: Bronchial hyperresponsiveness and airway inflammation in adolescents with asymptomatic childhood asthma. Allergy 2003; 58: 213-220.
  • 13. van Den Toorn L.M., Prins J.B., Overbeek S.E. i wsp.: Adolescents in clinical remission of atopic asthma have elevated exhaled nitric oxide levels and bronchial hyperresponsiveness. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 2000; 162: 953-957.
  • 14. Salob S.P., Laverty A., Atherton D.J.: Bronchial hyperresponsiveness in children with atopic dermatitis. Pediatrics 1993; 91: 13-16.
  • 15. Thaminy A., Lamblin C., Perez T. i wsp.: Increased frequency of asymptomatic bronchial hyperresponsiveness in nonasthmatic patients with food allergy. Eur. Respir. J. 2000; 16: 1091-1094.
  • 16. Rijcken B., Schouten J.P., Weiss S.T i wsp.: Long-term variability of bronchial responsiveness to histamine in a random population sample of adults. Am. Rev. Respir. Dis. 1993; 148: 944-949.
  • 17. Grzelewska-Rzymowska I., Gondorowicz K., Cieślewicz G., Rożniecki J.: Przebieg reaktywności oskrzeli na histaminę po skurczu oskrzeli wywołanym wziewnie podanym alergenem u chorych na astmę oskrzelową. Pneumonol. Allergol. Pol. 1995; 63: 273-280.
  • 18. Platts-Mills TA.E., Tovey E.R., Mitchell E.B. i wsp.: Reduction of bronchial hyperreactivity during prolonged allergen avoidance. Lancet 1982; 2: 675-678.
  • 19. Laprise C., Boulet L.P.: Asymptomatic airway hyperresponsiveness: a 3-year follow-up. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 1997; 156: 1-7.
  • 20. Boulet L.P.: Asymptomatic airway hyperresponsiveness: a curiosity or an opportunity to prevent asthma? Am. J. Respir. Crit. Care Med. 2003; 167: 371-378.
  • 21. Turner S.W, Palmer L.J., Rye PJ. i wsp.: The relationship between infant airway function, childhood airway responsiveness, and asthma. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 2004; 169: 921-927.
  • 22. Zhong N.S., Chen R.C., Yang M.O. i wsp.: Is asymptomatic bronchial hyperresponsiveness an indication of potential asthma? A two-year follow-up of young students with bronchial hyperresponsiveness. Chest 1992; 102: 1104-1109.
  • 23. Brutsche M.H., Downs S.H., Schindler C. i wsp.: Bronchial hyperresponsiveness and the development of asthma and COPD in asymptomatic individuals: SAPAL-DIA cohort study. Thorax 2006; 61: 671-677.
  • 24. Kauffmann F., Dizier M.H., Pin I. i wsp.: Epidemiological study of the genetics and environment of asthma, bronchial hyperresponsiveness, and atopy: phenotype issues. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 1997; 156: S123-S129.
  • 25. Dave N.K., Hopp R.J., Biven R.E. i wsp.: Persistence of increased nonspecific bronchial reactivity in allergic children and adolescents. J. Allergy Clin. Immunol. 1990; 86: 147-153.
  • 26. de Gooijer A., Brand P.L., Gerritsen J. i wsp.: Changes in respiratory symptoms and airway hyperresponsiveness after 27 years in a population-based sample of school children. Eur. Respir. J. 1993; 6: 848-854.
  • 27. van den Nieuwenhof L., Schermer T., Heijdra Y. i wsp.: Are asymptomatic airway hyperresponsiveness and allergy risk factors for asthma? A longitudinal study. Eur. Respir. J. 2008; 32: 70-76.
  • 28. Brand P.L., Rijcken B., Schouten J.P. i wsp.: Perception of airway obstruction in a random population sample. Relationship to airway hyperresponsiveness in the absence of respiratory symptoms. Am. Rev. Respir. Dis. 1992; 146: 396-401.
  • 29. Obase Y., Shimoda T, Mitsuta K. i wsp.: Sensitivity to the house dust mite and airway hyperresponsiveness in a young adult population. Ann. Allergy Asthma Immunol. 1999; 83: 305-310.
  • 30. Muńoz-López F.: Intensity of bronchial hyperresponsiveness and asthma relapse risk in the young adult. Allergol. Immunopathol. (Madr.) 2007; 35: 62-70.
  • 31. Godfrey S.: The use of bronchial challenge to diagnose asthma in preschool children. Prim. Care Respir. J. 2009; 18: 10-14.
  • 32. Crapo R.O., Casaburi R., Coates A.L. i wsp.: Guidelines for methacholine and exercise challenge testing-1999. This official statement of the American Thoracic Society was adopted by the ATS Board of Directors, July 1999. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 2000; 161: 309-329.
  • 33. Niggemann B., Illi S., Madloch C. i wsp.; MAS-Study Group. Multicentre Allergy Study: Histamine challenges discriminate between symptomatic and asymptomatic children. MAS-Study Group. Multicentre Allergy Study. Eur. Respir. J. 2001; 17: 246-253.
  • 34. Van Schoor J., Joos G.F., Pauwels RA..: Indirect bronchial hyperresponsiveness in asthma: mechanisms, pharmacology and implications for clinical research. Eur. Respir. J. 2000; 16: 514-533.
  • 35. Van Den Berge M., Meijer R.J., Kerstjens H.A. i wsp.: PC20 adenosine 5’-monophosphate is more closely associated with airway inflammation in asthma than PC20 methacholine. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 2001; 163: 1546-1550.
  • 36. Hofstra WB., Neijens H.J., Duiverman E.J. i wsp.: Dose-responses over time to inhaled fluticasone propionate treatment of exercise- and methacholine-induced bronchoconstriction in children with asthma. Pediatr. Pulmonol. 2000; 29: 415-423.
  • 37. Bakirtas A., Turktas I.: Determinants of airway responsiveness to adenosine 5’-monophosphate in school-age children with asthma. Pediatr. Pulmonol. 2006; 41: 515-521.
  • 38. Mai X.M., Nilsson L., Kjellman N.I., Bjorksten B.: Hypertonic saline challenge tests in the diagnosis of bronchial hyperresponsiveness and asthma in children. Pediatr. Allergy Immunol. 2002; 13: 361-367.
  • 39. Pratter M.R., Hingston D.M., Irwin R.S.: Diagnosis of bronchial asthma by clinical evaluation. An unreliable method. Chest 1983; 84: 42-47.
  • 40. Backer V, Dirksen A., Bach-Mortensen N. i wsp.: The distribution of bronchial responsiveness to histamine and exercise in 527 children and adolescents. J. Allergy Clin. Immunol. 1991; 88: 68-76.
  • 41. Juniper E.F., Kline P.A., Vanzieleghem M.A., Hargreave F.E.: Reduction of budesonide after a year of increased use: a randomized controlled trial to evaluate whether improvements in airway responsiveness and clinical asthma are maintained. J. Allergy Clin. Immunol. 1991; 87: 483-489.
  • 42. Sont J.K., Willems L.N., Bel E.H. i wsp.: Clinical control and histopathologic outcome of asthma when using airway hyperresponsiveness as an additional guide to long-term treatment. The AMPUL Study Group. Am. J. Respir. Crit. Care Med. 1999; 159: 1043-1051.
  • 43. Kawasaki A., Mizushima Y., Hoshino K. i wsp.: Bronchial hypersensitivity in asthmatics in long-term symptom-free state. Chest 1993; 103: 370-375.
  • 44. Marabini A., Cardinalini G., Severini C. i wsp.: Is normal bronchial responsiveness in asthmatics a reliable index for withdrawing inhaled corticosteroid treatment? Chest 1998; 113: 964-967.
Document Type
article
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-184fdf44-c330-4147-9ed3-c29f4178835c
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.