PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2010 | 10 | 2 | 120-124
Article title

Samouszkodzenia jako symptom prodromalny schizofrenii. Opis przypadku

Content
Title variants
EN
Self-mutilations as prodromal schizophrenia symptom. A case study
Languages of publication
EN PL
Abstracts
EN
The aim of this case study was the presentation of a schizophrenic outpatient case, who has been committing self-mutilations prior to the schizophrenia diagnosis. The patient was a young student (23 years), and the reason of coming to the clinical psychologist was self-mutilation. He came with his mother, who was worried with about his behaviour. Patient’s orientation about the place, time and his own person was proper, and the communication with him was apparently good. A cutting wound was on his left arm. He feels aggression and that’s why he commits self-mutilations. He leads a night way of life because other people don’t embarrass him. His statements were logical, coherent and lacking of thinking disorders signs. He didn’t make any impression of being worrying about his experiences and what was happening with him; his expressed emotions were not adequate to his statements. His profile in the MMPI was “neurotic”, but other indices (clinical, diagnostic and differentiating ones) aroused suspicion of psychotic (schizophrenic) disorders. Data derived from the interview, observation and the MMPI caused his sending to the psychiatrist with suspicion of schizophrenia. The patient began telling about his positive (productive) psychotic symptoms not before the MMPI critical positions content analysis. The psychiatric diagnosis confirmed the suspicion of schizophrenia; the patient was admitted to a psychiatric clinic and treated with a diagnosis of paranoid schizophrenia. In this case the outset of psychosis was insidious, lacking of acute symptoms. The preschizophrenic outpatients personality had traits of schizothymia, autistic withdrawal, and probably it was a schizoid personality. The issue of withdrawal one can consider in terms of stimulation needs and stimulation optimum. A separate issue is the relation between self-mutilation and substances (endorphins, enkephalins etc.) being secreted while such a type of self-stimulation. The statements above once more confirm the significance of cooperation between clinical psychologist and psychiatrist, the importance of clinical diagnosis (vs. the psychometric one), as well as of the content clinical interpretation of psychometric and test data.
PL
Celem pracy było przedstawienie przypadku chorego na schizofrenię, który przed ostatecznym zdiagnozowaniem schizofrenii dokonywał samouszkodzeń. Pacjentem był student w wieku 23 lat, a powodem zgłoszenia do psychologa samouszkodzenie. Zgłosił się z matką, zaniepokojoną jego czynem. Pacjent był zorientowany prawidłowo co do miejsca, czasu i własnej osoby, w kontakcie pozornie dobrym. Na lewym ramieniu widać było ranę ciętą. Odczuwał stany agresji, co było powodem dokonywania samouszkodzeń. Prowadził nocny tryb życia, wówczas inni ludzie nie przeszkadzali mu. Jego wypowiedzi były logiczne, zborne, brak było oznak zaburzeń myślenia. Nie sprawiał wrażenia przejętego swoimi przeżyciami i tym, co się z nim dzieje; wyrażane przez niego emocje nie były dostosowane do treści jego wypowiedzi. Jego profil w MMPI był „nerwicowy”, ale inne wskaźniki (kliniczne, diagnostyczne i różnicowe) nasuwały podejrzenie psychozy. Dane z wywiadu, rozmowy, obserwacji i MMPI sprawiły, że pacjent został skierowany do psychiatry z podejrzeniem zaburzeń schizofrenicznych. O objawach pozytywnych (produktywnych) zaczął mówić dopiero przy analizie treściowej pozycji krytycznych MMPI. Rozpoznanie psychiatryczne potwierdziło podejrzenia schizofrenii; został hospitalizowany i był leczony z rozpoznaniem schizofrenii paranoidalnej. W tym przypadku początek schizofrenii był powolny, ubogoobjawowy, bez objawów ostrych. Przedchorobowa osobowość pacjenta nosiła cechy schizotymii, autystycznego izolowania się – najprawdopodobniej była to już osobowość schizoidalna. Zagadnienie izolowania się można rozpatrywać również w kategoriach zapotrzebowania na stymulację i optimum stymulacji. Odrębnym zagadnieniem są związki samouszkodzeń z substancjami (endorfiny, encefaliny itp.) wydzielanymi podczas tego typu autostymulacji. Powyższe dane potwierdzają jeszcze raz znaczenie diagnozy klinicznej (w odróżnieniu od psychometrycznej) i wagę jakościowej, klinicznej interpretacji danych psychometrycznych, testowych.
Discipline
Year
Volume
10
Issue
2
Pages
120-124
Physical description
References
  • 1. Cooper J.E., Kendell R.E., Gurland B.J. i wsp.: Psychiatric diagnosis in New York and London. Oxford University Press, London 1972.
  • 2. Gottesman I.I., Shields J.: Schizophrenia. The epigenetic puzzle. Cambridge University Press, New York 1982.
  • 3. Tsirigotis K., Gruszczyński W: Schizofrenia. Psychologia i psychopatologia (wybrane zagadnienia psychologii w schizofrenii). Biblioteka Psychiatrii Polskiej, Polskie Towarzystwo Psychiatryczne, Kraków 2005.
  • 4. Willerman L., Cohen D.B.: Psychopathology. McGraw-Hill Publishing Company, New York 1990.
  • 5. Jaroszyński J.: Psychozy schizofreniczne. W: Dąbrowski S., Jaroszyński J., Pużyński S. (red.): Psychiatria. Tom I, PZWL, Warszawa 1987: 54-96.
  • 6. Kępiński A.: Schizofrenia. PZWL, Warszawa 1981.
  • 7. Tsirigotis K., Gruszczyński W: Psychologiczny deficyt w schizofrenii. Badania nad Schizofrenią 2001; 3: 223-236.
  • 8. Bilikiewicz T.: Schizofrenia przewlekła, czyli „prawdziwa”. W: Bilikiewicz A. (red.): Psychiatria kliniczna. Tom II, PZWL, Warszawa 1989: 194-217.
  • 9. Favazza A.R.: Bodies under Siege. Self-mutilation in Culture and Psychiatry. The Hopkins University Press, Baltimore -London 1996.
  • 10. Górska D.: Autodestruktywność u osób z pogranicza. Wybrane zagadnienia. Forum Oświatowe 2001; 2: 130-140.
  • 11. Suchańska A.: Przejawy i uwarunkowania psychologiczne pośredniej autodestruktywności. UAM, Poznań 1998.
  • 12. Matkowski M.: MMPI. Badanie - opracowanie - interpretacja. PTiRO, Poznań 1992.
  • 13. Paluchowski WJ. (red.): Stosowanie i interpretacja kwestionariusza MMPI. Polskie Towarzystwo Psychologiczne, Warszawa 1984.
  • 14. Megaro PE.: The paranoid and the schizophrenic: the case for distinct cognitive style. Schizophrenia Bulletin 1981; 7: 632-661.
  • 15. Silverman J.: Scaning-control mechanism and cognitive filtering in paranoid and non-paranoid schizophrenia. J. Consult. Psychol. 1964; 28: 385-394.
  • 16. Broandbent D.E.: Perception and communication. Pergamon, London 1958.
  • 17. Yates A.J.: Data-processing levels and thought disorders in schizophrenia. Aust. J. Psychol. 1966; 18: 103-117.
  • 18. Młodożeniec A.: Uwarunkowania kliniczne obecności i nasilenia myśli samobójczych u chorych leczonych z powodu schizofrenii paranoidalnej. Praca doktorska. IPiN, Warszawa 2009.
  • 19. Konicki P.E., Schulz S.C.: Rationale for clinical trials of opiate antagonists in treating patients with personality disorders and self-injurious behavior. Psychopharmacol. Bull. 1989; 25: 556-563.
  • 20. Richardson J.S., Zaleski WA.: Endogenous opiates and selfmutilation. Am. J. Psychiatry 1986; 143: 938.
  • 21. Stawicka M.: Autodestruktywność dziecięca - zarys zjawiska. Forum Oświatowe 2001; 2: 75-91.
Document Type
article
Publication order reference
YADDA identifier
bwmeta1.element.psjd-00c99042-7e1e-44f6-b2fc-faa2a671bb9a
Identifiers
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.