PL EN


Preferences help
enabled [disable] Abstract
Number of results
2017 | 31 | 2 | 53-67
Article title

Porównanie skuteczności technik mięśniowo-powięziowych i masażu klasycznego u osób z zespołem skrzyżowania górnego (doniesienie wstępne)

Content
Title variants
EN
Comparing the effectiveness of myofascial techniques with massage in persons with upper crossed syndrome (preliminary report)
Languages of publication
PL
Abstracts
PL
Wstęp Zespół skrzyżowania górnego to zespół posturalny, w którym występuje nierównowaga strukturalna mięśniowo-powięziowa oraz funkcjonalna w obrębie obręczy barkowej i odcinka szyjnego kręgosłupa. Terapia w tym przypadku polega najczęściej na zastosowaniu techniki mięśniowo-powięziowych bądź masażu klasycznego. Celem pracy było wskazanie, która spośród wskazanych form terapii wykazuje większą skuteczność w rozluźnianiu kompleksu mięśniowo-powięziowego. Materiał i metody Grupę badaną stanowiło 18 osób (12 kobiet, 6 mężczyzn) z zespołem skrzyżowania górnego, które w sposób losowy zostały przydzielone do jednej z dwóch grup. W Grupie I (8 kobiet, 1 mężczyzna) przeprowadzono rehabilitację za pomocą technik mięśniowo-powięziowych, zaś w Grupie II (4 kobiety, 5 mężczyzn) zastosowano masaż klasyczny. Terapia składała się z pięciu 30 minutowych sesji, odbywających się codziennie, przez 5 dni. Przed terapią, 1 dnia i 5 dnia bezpośrednio po terapii oraz 14 dnia od zakończenia terapii, zbadano wysokość punktu suprasternale klatki piersiowej ruchomość odcinka szyjnego kręgosłupa. Wyniki Wykazano, że obie formy terapii wpływają na zwiększenie zakresu ruchu odcinka szyjnego kręgosłupa, w szczególności skłonu bocznego w prawo oraz rotacji w prawo. Uzyskane efekty występowały również 2 tygodnie od zakończenia terapii. Po 5 dniach usprawniania, obie formy terapii wpłynęły na znamienne zwiększenie wysokości suprasternale.(p<0,05). Wnioski Zarówno techniki mięśniowo-powięziowe, jak i masaż klasyczny wpływają na zwiększenie ruchomości odcinka szyjnego kręgosłupa oraz poprawę ruchomości klatki piersiowej w wymiarze długościowym u osób z zespołem skrzyżowania górnego.
EN
Introduction Upper crossed syndrome is a postural syndrome, with myofascial and functional imbalance within the shoulder girdle and the cervical spine. The therapy usually includes myofascial techniques or massage. The aim of this work was to indicate which of these forms of therapy is more effective in terms of myofascial release. Material and methods The study group consisted of 18 individuals (12 females and 6 males) with upper crossed syndrome who were randomly assigned to one of the two groups. In group 1 (8 females, 1 male), rehabilitation protocol involved myofascial techniques, while in group 2 (4 females, 5 males), massage was performed. In both groups, the therapy consisted of five 30-minute daily sessions. Prior to the therapy, on the 1st and the 5th day of the therapy immediately after the intervention as well as 14 days after the therapy completion, suprasternale height was measured and the cervical spine mobility was examined. Results It was revealed that both forms of the therapy resulted in an increase in the range of motion of the cervical spine, particularly in the case of the right flexion and right rotation. Effects were still present two weeks after the therapy. After 5 days of rehabilitation, both forms of the therapy led to a significant increase in suprasternale height (p<0.05). Conclusions Both myofascial techniques and massage result in an increase in the cervical spine and chest mobility in the longitudinal dimension in persons with upper crossed syndrome.
Year
Volume
31
Issue
2
Pages
53-67
Physical description
Dates
published
2017-10-17
References
Document Type
Publication order reference
Identifiers
YADDA identifier
bwmeta1.element.doi-10_1515_rehab-2015-0067
JavaScript is turned off in your web browser. Turn it on to take full advantage of this site, then refresh the page.